Arsuz’un Tarihi ve Kültürel Mirası

Strauss, & Corbin. (1990). Basics of Qualitative Research: Techniques and Procedures for Developing Grounded Theory. Newbury Park, CA: Sage.

Ahmet, A. (2013). Hatay İlinin Doğa Turizmi Değerleri. II. Doğu Akdeniz Turizm Sempozyumu, 25-36.

Ainsworth, W. (1838). Notes upon the Comparative Geography of the Cilician and Syrian Gates. The Journal of the Royal Geographical Society of London, 8, 185-195.

AIPH. (2019). Expo 2021 Hatay Project Process. International Association of Horticultural Producers.

Akar, M. (2010). Mukiş: Anadolunun Unutulmuş Krallığı. Aktüel Arkeoloji 15, 56-73.

Akar, M. (2013). Krallıklar ve Tüccarlar Kenti Alalakh. Aktüel Arkeoloj 33, 84-93.

AKDER. (1997). Hatay'ın İncisi Rhosus: Arsuz. Hatay: Arsuzlular Kültürel Dayanışma ve Yardımlaşma Derneği.

Albright, W. F. (1921). Magan, Meluha and the Sychronism between Menes and Naram-Sin. The Journal of Egyptian Archaeologhy, Vol.7, No.1/2: Egypt Exploration Society.

Angus, J. (2014). Olive Odyssey: Searching For The Secrets of The Fruit That Seduced The World. Canada: Greystone Books.

Anonymus. (2017). Stadiasmus Maris Magni (Cilt III). (Ö. Acar, Çev.) Libri Kitap Tanıtımı, Eleştiri ve Çeviri Dergisi.

Arık, R. O. (1942). Bitik Kazısı ve Hatay Tetkikleri Hakkında Kısa Rapor. Ankara: Türk Tarih Kurumu.

Arrianos. (2005). İskender'in Seferi (Aleksandrou Anabasis). (F. Akderin, Çev.) İstanbul: Alfa Yayınları.

Arslan, S. (2018). Hatay'da Arap Ortodoks Hıristiyan Dini Mimarisi Örneğinde Arsuz İlçesindeki Mar Yohanna (Ioannes Prodromos) Kilisesi. Arkhe Dergisi(5), 78-81.

Arslantaş, Y., & Yılmaz, C. (2017). Hellenizmin Gölgesinde Diadokhlar Dönemi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 27(2), 361-373.

Astour, M. (1975). Continuité et Changement Dans La Toponymie De La Syrie du Nord. La Toponymie Antique, 117-142.

Athenaeus. (1854). The Deipnosophists; or, Banquet of the learned, of Athenaeus (Vol. III). (C. D. Yonge, & B. A., Trans.) London: H.G. Bohn.

Athenaeus. (1854). The Deipnosophists; or, Banquet of the learned, of Athenaeus (Vol. I). (C. Yonge, Trans.) London: R. Clay.

Barker, W. (1853). Lares and Penates: Or Cilicia and Its Governers; Being a Short Historical Account of That Province From the Earliest Times to the Present Day. London: INGRAM, COOKE and CO.

Baṭṭūṭa, I. (1958). The Travels of Ibn Battuta, A.D. 1325-1354 (Vol. I). (H. Gibb, C. Defremery, & B. Sanguinetti, Trans.) London: The Hakluyt Society.

Bayliss, R. (2001). Provincial Cilicia and the Archaeology of Temple Conversion. University of Newcastle.

Beckman, G. (1995). The Siege of Ursu Text (CTH 7) and Old Hittite Historiography. Journal of Cuneiform Studies, Vol.47, 23-34.

Bloch, Y. (2018). Anadolu’da Aramiler ve Yeni Assur-Arami İlişkileri. (K. Köroğlu, & S. F. Adalı, Dü) Assurlular: Dicle’den Toroslar’a Tanrı Assur’un Krallığı, 300-321.

Brandau. B, S. H. (2011). Bilinmeyen Bir Dünya İmparatorluğu: Hititler (3 b.). Ankara: Arkadaş Yayınevi.

Braudel, F. (2021). Akdeniz; Mekân, Tarih, İnsanlar ve Miras (6. b.). (N. Erkurt, & A. Derman, Çev.) İstanbul: Metis Yayıncılık.

Bryce, T. (2016). The Land of Hiyawa(Que) revisited. Anatolian Studies Vol.66, 67-79.

Bryce, T. (2020). Hititler; Anadolu Savaşçıları. (Ü. E. Uysal, Çev.) İstanbul: Kronik.

Chammas, P. (1931). Alexandrette. Imp. Al-Jihad.

Cicero. (1899). The Letters of Cicero, The Whole Extant Correspondence in Chronological Order (Vols. II. B.C. 51 -49). (Shuckburgh, & E. Shirley, Trans.) London: George Bell and Sons.

Cicero. (1960). The Letters to His Friends; In Three Volumes. (W. Glynn, & W. Williams, Çev.) Cambridge: Harvard University Press.

Civil, M., Gelb, I., Oppenheim, A., & Reiner, E. (1977). The Assyrian Dictionary of The Oriental Institute of The University Chicago (Cilt 10 - M). Chicago: The Oriental Institute.

Cross, F. (1973). Canaanite Myth and Hebrew Epic: Essays in the History of the Religion of Israel. London: Harvard University Press.

Çelik, Ö. (2018). Hatay, Arsuz, Kutsal Havariler Kilisesi. 27. Müze Kazıları Sempozyumu (s. 265-276). Antalya: T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı.

Çetin, B., & Mürşide, C. (2020). Kültürel Miras Unsuru Olan Aba Güreşine Yönelik Şekilsel ve İşlevsel Kültür Bölgesi Belirleme Denemesi (Hatay). Coğrafya Dergisi, 65-82.

Dabat, D. (2012). Şehirlerin Turizm Ürünü Olarak Markalaştırılması: Hatay Örneği (Yayımlanmamış yüksek Lisans tezi). Muğla: Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi.

Demirtaş, N., Öztürk, F., & Dibooğlu, D. (2020). Geleneksel Kültür Miras Ürünü Aleppo Soap (Defne Sabunu)'un Turistik Ürüne Yolculuğu. (M. Sarıoğlan, Dü.) Güncel Turizm Araştırmaları, AYBAK, 135-154.

Deniz, C. (2022, 04 07). Arsuz Vakıf Başkanı Deniz: “Mülkümüz yok, kullandığımız kilise bile bizim değil”. Nehna. (C. Terbiyeli, & M. Uyar, Röportajı Yapanlar) 07 26, 2022 tarihinde https://nehna.org/arsuz-vakif-baskani-deniz-mulkumuz-yok-kullandigimiz-kilise-bile-bizim-degil/ adresinden alındı

Detienne, M. (2018). Adonis ve Adonis Bayramları. Y. Bonnefoy içinde, Antik Dünya ve Geleneksel Toplumlarda: Dinler ve Mitolojiler Sözlüğü (N. Çıka, Çev., Cilt I, s. 41-45). Alfa Yayınevi.

DHA. (2022, 08 02). Hatay'da pelikanların göç yolculuğu. Demirören Haber Ajansı: https://www.haberler.com/guncel/hatay-da-pelikanlarin-goc-yolculugu-12554540-haberi/ adresinden alındı

Diakov, V., & Kovalev, S. (2019). İlkçağ Tarihi (Cilt 1). (Ö. İnce, Çev.) İstanbul: Yordam Kitap.

Dillo, M. (2016). The Location and Erection of The Storm-God Stelae From Arsuz: Deciphering The Unreadable Luwian City Name In Cilicia As The Port of Urassa/I. Bibliotheca Orientalis LXXIII No 1-2, 40-61.

Dinçol, B. &. (2015). Two new inscribed Storm-god stelae from Arsuz (İskenderun): ARSUZ 1 and 2. Anatolian Studies 65, 59-77.

DOĞAKA. (2017). Expo Fuarları Bilgi Notu (Hatay). Hatay: T.C. Doğu Akdeniz Kalkınma Ajansı.

DOĞAKA. (2022, 08 25). Hatay / Tarım ve Hayvancılık. T.C. Doğu Akdeniz Kalkınma Ajansı: https://www.dogaka.gov.tr/dogu-akdeniz/hatay/hatay-tarim-ve-hayvancilik adresinden alındı

Duran, M. (2015). Satraplık Sisteminin Pers Yönetim Teşkilatındaki Yeri. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 34, 61-86.

Dussaud, R. (1927). Topographie historique de la Syrie antique et médiévale. Paris: Librairie orientaliste Paul Geuthner.

EAC. (2019). Sustainable Cultural Tourism. European Agenda For Culture; Work Plan For Culture (2015-2018), 23.

ECCE. (June 2020). Cultural tourism in the EU macro-regions: Cultural Routes to increase the attractiveness of remote destinations. European Commission and Council of Europa: 7Routes4U Project.

Eroğlu, C., Babuçoğlu, M., & Köçer, M. (2012). Osmanlı Vilayet Salnamelerinde Halep. Ankara: Ortadoğu Stratejik Araştırmalar Merkezi.

Erok, C. (2022, 07 30). HADO’nun ilk seferi KKTC’ye. Milliyet Gazetesi: https://www.milliyet.com.tr/gundem/hadonun-ilk-seferi-kktcye-6757870 adresinden alındı

Eusebius. (1999). The Church History: A New Translation With. (P. Maier, Trans.) Grand Rapids: Kregel Publications.

Galil, G. (2013). David, King of Israel, between the Arameans and the Northern and Southern Sea Peoples in Light of New Epigraphic and Archaeological Data. Ugarit-Forschungen 44, 159-174.

Galil, G. (2014). A Concise History of Palistin/Patin/Unqi/'mq in the 11th-9th Centuries BC. Semitica 56, 75-104.

Gates, C. (2015). Kinet Höyük (Classical Issos): A Harbor Town in Southeast Cilicia during the Persian and Hellenistic Period. Journal of Eastern Mediterranean Archaeology & Heritage Studies , Vol. 3, No. 2, 81-104.

Genim, S. (2002). Kültür Turizmi. Kültür Turizmi. T.C. Turizm Bakanlığı II. Turizm Şurası Bildirileri. Ankara.

Georgiev, V. (2018). The Earliest Ethnological Situation of the Balkan Peninsula as Evidenced by Linguistic and Onomastic Data. Aspects of the Balkans: Continuity and Change, 50-65.

Giuliani, A. (2007). Developing Markets for Agrobiodiversity: Securing Livelihoods in Dryland Areas. London: Bioversity International.

Göktürk, M. (1997). Akhemenid Dönemi Kilikia Buluntusu Oboller. Anadolu Medeniyetleri Müzesi, 1996 Yıllığı, Sayı: XI, 67-100.

Gregory, T. (2019). Bizans Tarihi. (E. Esmert, Çev.) İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

Güven, Ş. (2019). Türk ve Kültür Coğrafyasından Özel Bir Örnek: Türk Sabunları. Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 371-404.

Güzelmansur, A., & Lise, Y. (2013). Amanos Dağları’nın Biyoçeşitliliği. MKU Ziraat Fakültesi Dergis, 18(2), 55-68.

Hansman, J. (1976). Gilgamesh, Humbaba and the Land of the Erin-Trees. Iraq, 38(1), 23-35.

Harman, Ö. (2004). Meryem: Hz. İsa'nın Annesi. İslam Ansiklopedisi (Cilt 29, s. 236-242). içinde Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı. https://islamansiklopedisi.org.tr/meryem adresinden alındı

Herbermann, C. (1913). The Catholic Encyclopedia, Volume 13: Revelation-Stock. New York: Christian Classics Ethereal Library. Retrieved from https://www.ccel.org/ccel/herbermann/cathen13.html

Herodotos. (2012). Tarih. (M. Ökmen, Çev.) Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları VIII. Basım.

HİKTM. (2022, 08 25). Somut Olmayan Kültürel Miras. Hatay İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü: https://hatay.ktb.gov.tr/TR-201517/somut-olmayan-kulturel-miras-sokum.html adresinden alındı

İnalcık, H. (2019). Osmanlı İmparatorluğu: Klasik Çağ 1300-1600. İstanbul: Kronik.

İSG. (2022, 09 16). Haririt Adar Bayramı. İskenderun Ses Gazetesi: http://www.iskenderunses.net/haber/akpli_kadinlar_engelli-7972.html adresinden alındı

İskender Sayek Kültür Evi. (2022, 09 21). Füsun Sayek Sağlık ve Eğitim Geliştirme Derneği: https://www.fusunsayek.org/iskendersayekkulturevi adresinden alındı

Jensen, V. (1895). Asien und Europa nach altägyptisehen Denkmälern. Zeitschrift für Assyriologie und verwandte Gebiete, X, 320-376.

Jones, A. (1971). Cities of the Eastern Roman Provinces. New York: Oxford University Press.

Jones, A. H. (1972). The Philistines and the Hearth: Their Journey to the Levant. Journal of Near Eastern Studies, Vol. 31, No. 4, 343-350.

Jones, F. (1945). Rhosica Vasa. American Journal of Archaeology, 49(1), 45-51.

Kalaycıoğlu, M. (2001). Hatay: Halk Bilimi-II. Hatay: İhsan Ofset.

Kaplan, A. (2017). Taşucu'ndan İskenderun'a (Kilikia Pedias); Hellenistik ve Roma Dönemi: Höyükler-Kentler-Nekropoller-Kaleler. Ankara: Akademisyen Kitabevi.

Karaaslan, Y. Z. (2021). Prens Leon’u Kurtarmak: Kilikya Ermenileri, İlhanlılar Ve Memlûkler Üçgeninde Gelişen Bir Esir Mübadelesinin Arka Planı. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi(70), 419-438.

Karasar, N. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel.

Karataş, A. (2010). Hatay İli'nin Su Potansiyeli ve Sürdürülebilir Yönetimi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hatay: Mustafa Kemal Üniversitesi.

Karataş, A. (2016). Hatay İli'nin Memeli (Mammalia) Faunası. Tabiat ve İnsan, 17-23.

Kavğalı, F., & Efeoğlu, O. (2022, 08 02). Akdeniz'in süsü nesli tükenen kum zambağı. Anadolu Ajansı: https://www.aa.com.tr/tr/turkiye/akdenizin-susu-nesli-tukenen-kum-zambagi-/1264239#:~:text=Hatay%27%C4%B1n%20Arsuz%20il%C3%A7esi%20G%C3%B6kmeydan,zambaklar%C4%B1n%C4%B1n%20%C3%A7evresi%20vatanda%C5%9Flar%20taraf%C4%B1ndan%20temizleniyor. adresinden alındı

Killebrew, A. E. (2010). Summary Of The 2009 Cilicia Survey. 28. Araştırma Sonuçları Toplantısı. I, s. 39-46. Ankara: T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı.

Killebrew, A. E. (2011a). Talk from the Balk: New Discoveries from ASOR-Affiliated Projects. The American Schools of Oriental Research, Vol.74, No.2, 112-113.

Killebrew, A. E. (2011b). A Latin Graffito on a Recently Discovered Eastern Sigillata A Sherd from Dalbaz Höyük. Near Eastern Archaeology, Vol.74, No.2, 116-119.

Killebrew, A. E., & Lehmann, G. (2009). Summary of the 2008 Cilicia Survey (İskenderun Bay Region). 27. Araştırma Sonuçları Toplantısı. 3, s. 319-338. Denizli: T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı.

Kobya, E. (2014). Türkiye'de Yağmur Törenleri ve Yağmur İlgili İnanışlar (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Erzurum: Atatürk üniversitesi.

Kocaoğlu, M. (1997). Kavalalı Mehmet Ali Paşa İsyanı (1831-1841). BİLİG Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 195-210.

Koltuk, N., Sağlamçubukçu, A., Alikılıç, D., Topal, M., & Öztürk, M. (2018). Osmanlı Belgelerinde Halep. (M. Koltuk, Dü.) İstanbul: Türk Dünyası Belediyeler Birliği.

Kraeling, E. (1918). Aram and Israel; The Arameans in Syria and Mesopotamia. New York: Columbia University Press.

Krahmalkov, C. (2000). Studia Phoenicia: Phoenician-Punic Dictionary. Leuven: Uitgeverij Peeters en Dept. Oosterse Studies.

Kreinath, J. (2020). Water sanctuaries of Hatay, Turkey. In C. Ray (Ed.), Sacred Waters: A Cross-Cultural Compendium of Hallowed Springs and Holy Wells (pp. 25-34). London: Routledge.

Ksenophon. (2015). Anabasis: Onbinlerin Dönüşü. (O. Yarlıgaş, Çev.) İstanbul: Alfa Yayıncılık.

Kuhrt, A. (2009). Eski Çağ'da Yakındoğu (M.Ö. 3000-330) (Cilt II). (A. Berktay, Dü., & D. Şendil, Çev.) İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.

Kurt, M. (2006). M.Ö. I. Bin Yıl Asur-Anadolu İlişkilerinde Kilikya Bölgesi. Belleten, LXX(257), 1-28.

Kurt, M. (2010). Roma Egemenliğinde Kilikya ve Roma İç Savaşlarının Bölgedeki Yansımaları. Tarih İncelemeler Dergisi, XXV(2), 483-501.

Küçük, M., & Arslan, E. (2018). Ortodoks İkonalarında Bir Ölüm Motifi: ''Meryem Ana'nın Ölümü''. Mukaddime, 1(9), 53-75.

Langlois, V. (2021). Kilikya'ya Yolculuk. (A. Ateşoğlu, & S. Uygur, Çev.) Adana: Akademisyen Kitabevi.

Le Quien, M. (1958). Oriens Christianus II: Quatuor Patriarchatus digestus. Graz: Akademische Druck- U. Verlagsanstalt.

Lehmann, G., Killebrew, A., & Gates, M.-H. (2007). 25. Araştırma Sonuçları Toplantısı 3. Cilt. Kocaeli: T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı; Kültür Varlıkları ve Müze Genel Müdürlüğü.

Lendering, J. (2020). Büyük İskender. (B. Sengir, Çev.) İstanbul: Kronik Kitap.

Levante, E. (1985). The Coinage of Rhosus. The Numismatic Chronicle, 145, 237-243.

Lindberg, K., & Johnson, R. L. (1992). Modeling Resident Attitudes Toward Tourism. Annals of Tourism Researches, Vol 24., 402-427.

Luckenbill, D. (1926). Ancient Records of Assyria and Babylonia (Cilt I). The University of Chicago.

Lund, J., Malfitana, D., & Poblome, J. (2006). Rhosica Vasa Mandavi (cic., att. 6.1.13) towards the identification of a major ceramic tableware industry of the Eastern Mediterranean: Eastern Sigillata A. Archeologica Classica(57), 491-507.

MacDonald, R., & Jolliffe, L. (2003). Cultural Rural Tourism; Evidence From Canada. Annals of Researches, Vol 30, No. 2, 307-322.

Malalas, J. (1986). The Chronicle of John Malalas. (E. Jeffreys, M. Jeffreys, & R. Scott, Çev.) Melbourne: Australian Association for Byzantine Studies.

Malfitana, D., Poblome, J., & Lund, J. (2005). Eastern Sigillata A in Italy A socio-economic Evaluation. Babesch - Bulletin Antieke Beschaving, 80, 199-212.

March, J. R. (2001). Cassel's Dictionary of Classical Mythology. London: Cassell & Co.

Marmier, G. (1884). Les Routes De L'Amanus. Gazette archéologique: recueil de monuments pour servir à la connaissance & à l'histoire de l'art dans l'antiquité et le moyen âge, 43-50.

Milli, B. (2022a, 07 30). Hatay'da Madenli Yat Limanı, Su Sporları Merkezi ve HADO İşletmesinin temeli atıldı. Anadolu Ajansı: https://www.aa.com.tr/tr/turkiye/hatayda-madenli-yat-limani-su-sporlari-merkezi-ve-hado-isletmesinin-temeli-atildi/1874618 adresinden alındı

Milli, B. (2022b, 07 15). Bahçesine fidan dikerken bulduğu kilisenin gönüllü kazı çalışanı oldu. Anadolu Ajansı: https://www.aa.com.tr/tr/yasam/bahcesine-fidan-dikerken-buldugu-kilisenin-gonullu-kazi-calisani-oldu/2051166 adresinden alındı

Milli, B. (2022c, 07 15). Kilise kazısında azat edilen kölenin tanrıya teşekkür için yaptığı mozaik bulundu. Anadolu Ajansı: https://www.aa.com.tr/tr/kultur-sanat/kilise-kazisinda-azat-edilen-kolenin-tanriya-tesekkur-icin-yaptigi-mozaik-bulundu/2469806 adresinden alındı

Newell, E. T. (1919). Myriandrus-Alexandria Kat'Isson. American Journal of Numismatics Vol. 53 Part: II, 1-42.

OAHAE. (2022, 09 17). Evvel Temmuz. Ortadoğu Arap Halkları Araştırma Enstitüsü: http://www.arapenstitu.com/tr/bellek-sanat-dil/evvel-temmuz.html adresinden alındı

ODTÜ Sualtı Topluluğu, Batık Araştırmaları Grubu. (1993). Antakya Kıyıları Sualtı Yüzey Araştırması. XI. Araştırma Sonuçları Toplantısı (s. 57-64). Ankara: T.C. Kültür Bakanlığı Anıtlar ve Müzeler Genel Müdürlüğü.

Okumuş, F., Avcı, U., Kılıç, İ., & Walls, A. (2012). Cultural Tourism in Turkey: A Missed Opportunity. Journal of Hospitality Marketing & Management, 638-658.

Olson, B. (2016). From Issus to Rhossus: An Assessment of Settlement Dynamics in the Hellenistic Countryside. Boston University.

Olson, B., & Killebrew, A. (2011). A Latin Graffito on a Recently Discovered Eastern Sigillata A Sherd from Dalbaz Höyük, Bay of ?skenderun, Turkey. Near Eastern Archaeology, 74(2), 116-119.

Osmanlı Arşivi Daire Başkanlığı. (2010). 397 Numaralı: Haleb Livâsı Mufassal Tahrîr Defteri. Ankara: T.C. Başkanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü.

Özbaykal, C., Işıkgör, H., & Yavuz, M. (2018). Hatay İl Turizm Stratejisi ve Eylem Planı 2018-2023. (M. C. Yavuz, Dü.) Hatay.

Peker, H. (2010). İskenderun’da Bulunmuş Yeni Hitit Hiyeroglif Yazıtlı ve Kabartmalı İki Stel. İstanbul: Türk Eskiçağ Enstitüsü Haberler, 29.

Periplous. (2012). Pseudo-Skylaks: Karyanda’lı Pseudo-Skylaks’ın İskan Edilmiş Avrupa, Asya ve Afrika Denizi’nin Çevresindeki Seyr-ü Seferi (Cilt II,1). (M. Arslan, Çev.) Mediterranean Journal of Humanities.

Phocas, J. (1889). The Pilgrimage of Johannes Phocas in the Holy Land: In The Holy Land (In The Year 1185 A.D.). (A. Stewart, Trans.) London: Palestine Pilgrims Text Society.

Pinto, J., Gusman, I., Camusca, P., & Fernandes, J. (2020). Culture and Tourism in Porto City Centre: Conflicts and (Im)Possible Solutions. (R. Gonzales, Y. Guilarte, & L. Lopez, Dü) Sustainability and Visitor Management in Tourist Historic Cities, 25-46.

Pîrî Reis. (1973). Kitâb-ı Bahriyye: Denizcilik Kitabı (Cilt II). Kervan Kitapçılık.

Plutarch. (1959). Lives Vol. IX; Demetrius and Antony Phrryus and Caius Marius. (B. Perrin, Trans.) London: Harvard University Press.

Pococke, R. (1743). A Description of the East, and Some other Countries; Observations on Palestine or the Holy Land, Syria, Mesopotamia, Cyprus, and Candia (Cilt II, Part I). London: W. Bowyer.

Polyænus. (1974). Stratagems, Book IV. (R. Shepherd, Trans.) London: Pall Mall.

Ptolemy, C. (1991). The Geography. (E. Stevenson, Çev.) New York: Dover Publication.

Raggi, A. (2006a). The Epigraphic Dossier of Seleucus of Rhosus: A Revised Edition. Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik Bd. 147, 123-138.

Raggi, A. (2006b). The epigraphic dossier of Seleucus of Rhosus. Cambridge: British Epigraphy Society.

Raphael, K. (2011). Muslim Fortresses in the Levant: Between Crusaders and Mongols. New York: Routledge.

Richards, G. (1996). Chapter 1: Cultural Tourism in Europe. (R. Greg, Dü.) Wallingford, UK: CAB International.

Riley-Smith, J. (1978). The Templars and Teutonic Knights in Cilician Armenia. (T. Boase, Ed.) The Cilician Kingdom of Armenia, 92-118.

Routh, H., Bohowmik, K., Parish, L., & Witkowski, J. (1996). Soaps: From the Phoenicians to the 20th Century-A Historical Review. Clinics in Dermatology(14), 3-6.

Saçıkılık, M. Y., & Toptaş, A. (2017). Kültür Turizmi ve Etkileri Konusunda Turizm Öğrencilerinin Algılarının. Turizm Akademik Dergisi, 108-119.

Saçlı, Ç., & Öztürk, F. (2020). İpekçilik Kültürü ve Turizm: Paydaşlar'ın Hatay'da İpekçiliğe Yönelik Görüşleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 19(76), 1916-1930.

Sagona, A. Z. (2015). Arkeolojik Veriler Işığında Türkiye’nin En Eski Kültürleri MÖ1000.000-550. İstanbul: Arkeoloji Sanat ve Yayınları.

Sayar, M. (2003). Kilikya'da Epigrafi ve Tarihı-Coğrafya Araştırmaları 2002. 21. Araştırma Sonuçları Toplantısı. 1, s. 155-168. Ankara: T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı.

Sestier, J. (2017). Antikçağ'da Korsanlık. (O. Adanır, Çev.) Ankara: Doğu Batı Yayınları.

Seton-Williams, M. V. (1954). Cilician Survey. Anatolian Studies, Vol IV., 121-174.

Smith, S. (1956). Ursu and Hassum. Anatolian Studies, Vol. 6., 35-43.

Stebbins, R. (1996). Cultural Tourism as Serious Leisure. Research Notes and Reports, 948-950.

Steingass, F. (1963). A Comprehensive Persian-English Dictionary (5 b.). London: Routledge & Kegan Paul Limited.

Strabo. (2000). Geographika: XII-XIII-XIV. (A. Pekman, Çev.) İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları 4. Baskı.

Şavkılı, C. (2019). Osmanlı Devleti'nin Son Döneminden Demokrat Parti İktidarına Petrol Politikaları (1861-1950). BMIJ, 7(1), 373-402.

T.C. Hatay Valiliği. (2022, 08 24). Samandağ Çevlik- Arsuz Kale Yolu Açıldı. T.C. Hatay Valiliği: http://www.hatay.gov.tr/samandag-cevlik--arsuz-kale-yolu-acildi adresinden alındı

TCİB. (1977). Yeni Tabiî Yer Adları. T.C. İçişleri Bakanlığı: İller İdaresi Genel Müdürlüğü.

Tekoğlu, R. (2018). Ahhiyawa Ülkesi ve Ahhiyawalılar. Aktüel Arkeoloji Sayı.64, 94-100.

Theopompus. (1991). Theopompus The Historian. (G. Shrimpton, Trans.) London: McGill-Queen's University Press.

TMİBH. (2022, 07 30). İl ve İlçe Yüzölçümleri. İmar Kadastro: http://www.imarkadastro.com/userfiles/file/Dokuman/il_ilce_alanlari.pdf adresinden alındı

TOB. (2019). 2019 Yılı Faaliyet Raporu. Hatay: T.C. Hatay Valiliği Tarım ve Orman İl Müdürlüğü.

Tokuş, Ö. (2006). Hamdânîler (Siyasî, İlmî, İçtimaî ve Kültürel Hayat) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Şanlıurfa: Harran Üniversitesi.

Topaloğlu, N. (2017). Arsuz'da İlk Yerleşimler ve İlk Limanlar. Yeşil Arsus(82), 4.

Topaloğlu, N. (2017a). Birzamanlar Arsuz Yöresinde Toplumsal ve Kültürel Yaşam: İpekçilik. Yeşil Arsus(80), 6.

Topaloğlu, N. (2017b). Eski Bir Arsuz Yemeği ''Kişk''. Yeşil Arsus(83), 4.

Topaloğlu, N. (2018). Eski Bir Arsuz Yemeği ''Sıyyadiye''. Yeşil Arsus(86).

Topaloğlu, N. (2021a). Evvel Nisan Yağmurlarından ‘’Miyyzar’’ın Derinliklerine Akan Asırlık Bereket. Antakya Gastronomi Derneği: Hatay Mutfak Kültürü(6), 15.

Topaloğlu, N. (2021b). Binyılların birikimini günümüze taşıyan bir lezzet “Mahshiyye” Yeşil buğdaylı (firikli) yumru dolması. Antakya Gastronomi Derneği: Hatay Mutfak Kültürü(7), 12-15.

TÜİK. (2003-2020). Çıkış Yapan Ziyaretçiler Anketi. Türkiye İstatistik Kurumu. https://tuikweb.tuik.gov.tr/PreIstatistikTablo.do?istab_id=324 adresinden alındı

TÜİK. (2021). İl ve İlçelere Göre İl/İlçe Merkezi, Belde/Köy Nüfusu ve Yıllık Nüfus Artış Hızı. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Adrese-Dayali-Nufus-Kayit-Sistemi-Sonuclari-2021-45500 adresinden alındı

Türk, H. (2010). Hatay'da Müslüman-Hıristiyan Etkileşimi: St. Georges Ya Da Hızır Kültü. Milli Folklor(85), 138-147.

Türkan, H. (2015). Hatay Yöresi Arap Alevileri Folkloru (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi.

Umar, B. (2000). Kilikia: Bir Tarihsel Coğrafya Araştırması ve Gezi Rehberi. İstanbul: İnkilap Kitabevi.

UNWTO. (2018). ‘Overtourism’? Understanding and Managing Urban Tourism Growth beyond Perceptions. Madrid: World Tourism Organization.

UNWTO. (Jannuary, 2020). Volume 18, Issue 1. World Tourism Barometer, 6-7.

Ünal, A. (2015). A Hittite treaty tablet from Oylum Höyük in southeastern Turkey and the location of Ḫaššu(wa). Anatolian Studies, Vol.65, 19-34.

Ünal, A., & Girginer, K. (2007). Kilikya-Çukurova; İlk Çağlardan Osmanlılar Dönemi’ne Kadar Kilikya’da Tarihi Coğrafya, Tarih ve Arkeoloji. İstanbul: Homer Kitabevi.

Ürkmez, N. (2014). İskenderun’da Bulunan ve Ele Geçirilen Eski Eserler. History Studies, 6(3), 349-367.

Üzüm, İ. (2007). Nusayrîlik. Türk Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, 33, 270-274.

Van de Mieroop, M. (2018). Eski Yakındoğu Tarihi MÖ 3000-323. (G. Ergin, Dü., & S. Gül, Çev.) İstanbul: Homer Kitabevi.

Wakefield, R. (2021, Ocak 08). Expo 2021 Hatay (Turkey) to postpone opening by eight months. AIPH: https://aiph.org/latest-news/expo-2021-hatay-turkey-to-postpone-opening-by-eight-months/ adresinden alındı

Walle, A. (1996). Habits of Thought and Cultural Tourism. Annals of Tourism Research, Vol 23., 874-890.

Wilson, M. (2003). Cilicia: The First Christian Churches in Anatolia. Tyndale Bulletin 54.1, 1-16.

Yalçın, Ü. (2013). Geç Tunç Çağında Küreselleşme. Aktüel Arkeoloji 33, 44-57.

Yener, K., & Wilkinson, T. (1996). Amuq Valley Projects. Oriental Institute Annual Report, 11-21.

Yiğit, T. (2006). Uršu Kuşatması Metni'nin Yeniden Değerlendirilmesi. Anatolia, 31, 43-55.

Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (11 b.). Ankara: Seçkin Kitabevi.

Yıldırım, N. (2016). Çiviyazılı Kaynaklara Göre Patina Krallığın'dan Unqi Krallığı'na Antakya ve Amik Ovası'nın Tarihsel Süreci. Belleten, 80., 701-722.

Yıldız, C. (2022a, 09 26). Mimar Kimyon, 3 Ay Önce Söyledi: Çevlik-Arsuz yolu heyelanla kapanır. Gazete Duvar: https://antakyagazetesi.com/mimar-kimyon-3-ay-once-soyledi/ adresinden alındı

Yıldız, C. (2022b, 09 26). Serinyol-Madenli yolu ne oldu? Antakya Gazatesi: https://antakyagazetesi.com/serinyol-madenli-yolu-ne-oldu/ adresinden alındı

Yolcu, H. (2005). Kızıldağ (Hatay) Vejetasyonunun Araştırılması (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Adana: Çukurova Üniversitesi.