Doğurganlığın Düzenlenmesinde Yasal Süreç
Özet
Referanslar
Aksu, H. (2008). Kontraseptif Yöntemler. İçinde: Şirin A. Kadın Sağlığı. 1. Baskı. Bedray Basın Yayıncılık, İstanbul, 2008; 288-331.
Ateş, H., & Bektaş, M. (2018). 2008 Sonrası Türkiye’de Uygulanan Nüfus Politikaları ve Paydaş Analizi. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(3), 483-504.
Demir, O. (2016). Nüfus Politikaları ve Çin, Fransa ve Türkiye Örneklerinin Değerlendirilmesi. Social Sciences, 11(1), 41–61. http://doi.org/10.1017/CBO9781107415324.004.
Eryurt, M. A., Canpolat, Ş. B., & Koç, I. (2013). Türkiye’de nüfus ve nüfus politikaları: Öngörüler ve öneriler. Amme İdaresi Dergisi, 46(4), 129–156.
Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü. (2019). 2018 Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması, Temel Bulgular. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, T.C. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı ve TÜBİTAK, Ankara, Türkiye.
Hotun Şahin N. (2016). Üreme Organ Enfeksiyonları. İçinde: Coşkun AM. Kadın Sağlığı ve Hastalıkları El Kitabı. Koç Üniversitesi Yayınları, İstanbul, 351-387.
Karaca Bozkurt, Özgü (2011), Uluslararası Nüfus ve Kalkınma Konferansı (ICPD, 1994) Eylem Programı’nın Türkiye’de Uygulanan Sağlık Politikalarına Yansımalarının Toplumsal Cinsiyet Perspektifinden İncelenmesi, T.C. Başbakanlık Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü Yayınlanmış Uzmanlık Tezi, Afşaroğlu Matbaası. Ankara.
Koç, İ., Eryurt, M.A., Adalı, T., Çağatay P. (2008), Türkiye’nin Demografik Dönüşümü, Doğurganlık, Aile Planlaması, Anne-Çocuk Sağlığı ve Beş Yaş Altı Ölümlerdeki Değişimler: 1968-2008, Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü Yayını, ISBN 978-975-491-285-2, Ankara.
Köksel, B. (2016). Demografik fırsat penceresinden Türkiye'de istihdam ve işsizlik. Journal of International Social Research, 9(43), 2013-2022. http://web.a.ebscohost.com/ehost/ pdfviewer/pdfviewer?vid=0&sid=05bc2121-0eb7-412b-b0d7-b31142db1df1%40 sessionmgr 4008
Nüfus Planlaması Hakkındaki Kanun, Sayısı: 2827, R.G. tarihi: 27.05.1983. https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=2827&MevzuatTur=1&MevzuatTertip=5. Erişim tarihi: 23.02.2022.
Nüfus Planlaması Hakkındaki Kanun, Sayısı: 557, R.G. tarihi: 10.04.1965. https://www5.tbmm.gov.tr/tutanaklar/KANUNLAR_KARARLAR/kanuntbmmc048/kanuntbmmc048/kanuntbmmc04800557.pdf. Erişim tarihi: 23.02.2022.
Oktay, E. Y. (2014). Türkiye’de Cumhuriyet’in ilanından günümüze uygulanan nüfus politikaları. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 4(7).
Özberk, E. (2003), Nüfus Politikaları ve Kadın Bedeni Üzerindeki Denetim, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kadın Çalışmaları Anabilim Dalı, Ankara.
Özkahraman Koç, Ş. (2021). Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması Hemşireliği. İçinde: Erkin Ö., Kalkım A., Göl İ. Halk Sağlığı Hemşireliği. Çukurova Nobel Tıp Kitabevi, Ankara, 873-900.
Öztek, Z. (2020). Halk Sağlığı Kuramlar ve Uygulamalar. Bir Reklam Arası, Ankara, 534-544.
Şimşek, S. A., & Atalay, E. (2020). Türkiye Nüfus Politikalarına Genel Bakış. Turkish Studies-Social Sciences, 15(7), 41-51.
Taşkın L. (2016). Aile Planlaması/Gebeliğin Önlenmesi. İçinde: Doğum ve Kadın Sağlığı Hemşireliği. Akademisyen Tıp Kitabevi, Ankara, 539-558.
Türk Ceza Kanunu, Sayısı: 5237, R.G. tarihi: 12.10.2004. https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.5237.pdf. Erişim tarihi: 30.11.2022
World Health Organization (WHO, 2018). Maternal mortality. Available from:http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs348/en/. Erişim tarihi: 12.02.2022.
Referanslar
Aksu, H. (2008). Kontraseptif Yöntemler. İçinde: Şirin A. Kadın Sağlığı. 1. Baskı. Bedray Basın Yayıncılık, İstanbul, 2008; 288-331.
Ateş, H., & Bektaş, M. (2018). 2008 Sonrası Türkiye’de Uygulanan Nüfus Politikaları ve Paydaş Analizi. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(3), 483-504.
Demir, O. (2016). Nüfus Politikaları ve Çin, Fransa ve Türkiye Örneklerinin Değerlendirilmesi. Social Sciences, 11(1), 41–61. http://doi.org/10.1017/CBO9781107415324.004.
Eryurt, M. A., Canpolat, Ş. B., & Koç, I. (2013). Türkiye’de nüfus ve nüfus politikaları: Öngörüler ve öneriler. Amme İdaresi Dergisi, 46(4), 129–156.
Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü. (2019). 2018 Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması, Temel Bulgular. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, T.C. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı ve TÜBİTAK, Ankara, Türkiye.
Hotun Şahin N. (2016). Üreme Organ Enfeksiyonları. İçinde: Coşkun AM. Kadın Sağlığı ve Hastalıkları El Kitabı. Koç Üniversitesi Yayınları, İstanbul, 351-387.
Karaca Bozkurt, Özgü (2011), Uluslararası Nüfus ve Kalkınma Konferansı (ICPD, 1994) Eylem Programı’nın Türkiye’de Uygulanan Sağlık Politikalarına Yansımalarının Toplumsal Cinsiyet Perspektifinden İncelenmesi, T.C. Başbakanlık Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü Yayınlanmış Uzmanlık Tezi, Afşaroğlu Matbaası. Ankara.
Koç, İ., Eryurt, M.A., Adalı, T., Çağatay P. (2008), Türkiye’nin Demografik Dönüşümü, Doğurganlık, Aile Planlaması, Anne-Çocuk Sağlığı ve Beş Yaş Altı Ölümlerdeki Değişimler: 1968-2008, Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü Yayını, ISBN 978-975-491-285-2, Ankara.
Köksel, B. (2016). Demografik fırsat penceresinden Türkiye'de istihdam ve işsizlik. Journal of International Social Research, 9(43), 2013-2022. http://web.a.ebscohost.com/ehost/ pdfviewer/pdfviewer?vid=0&sid=05bc2121-0eb7-412b-b0d7-b31142db1df1%40 sessionmgr 4008
Nüfus Planlaması Hakkındaki Kanun, Sayısı: 2827, R.G. tarihi: 27.05.1983. https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=2827&MevzuatTur=1&MevzuatTertip=5. Erişim tarihi: 23.02.2022.
Nüfus Planlaması Hakkındaki Kanun, Sayısı: 557, R.G. tarihi: 10.04.1965. https://www5.tbmm.gov.tr/tutanaklar/KANUNLAR_KARARLAR/kanuntbmmc048/kanuntbmmc048/kanuntbmmc04800557.pdf. Erişim tarihi: 23.02.2022.
Oktay, E. Y. (2014). Türkiye’de Cumhuriyet’in ilanından günümüze uygulanan nüfus politikaları. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 4(7).
Özberk, E. (2003), Nüfus Politikaları ve Kadın Bedeni Üzerindeki Denetim, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kadın Çalışmaları Anabilim Dalı, Ankara.
Özkahraman Koç, Ş. (2021). Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması Hemşireliği. İçinde: Erkin Ö., Kalkım A., Göl İ. Halk Sağlığı Hemşireliği. Çukurova Nobel Tıp Kitabevi, Ankara, 873-900.
Öztek, Z. (2020). Halk Sağlığı Kuramlar ve Uygulamalar. Bir Reklam Arası, Ankara, 534-544.
Şimşek, S. A., & Atalay, E. (2020). Türkiye Nüfus Politikalarına Genel Bakış. Turkish Studies-Social Sciences, 15(7), 41-51.
Taşkın L. (2016). Aile Planlaması/Gebeliğin Önlenmesi. İçinde: Doğum ve Kadın Sağlığı Hemşireliği. Akademisyen Tıp Kitabevi, Ankara, 539-558.
Türk Ceza Kanunu, Sayısı: 5237, R.G. tarihi: 12.10.2004. https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.5237.pdf. Erişim tarihi: 30.11.2022
World Health Organization (WHO, 2018). Maternal mortality. Available from:http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs348/en/. Erişim tarihi: 12.02.2022.
