Yönetişim, Sosyal Sorumluluk ve Yeşil Strateji İlişkisinin Sürdürülebilir Çevreye Etkisi Üzerine Kavramsal Bir Bakış

Güven Karaman

doi:10.37609/akya.2559

Yazarlar

Güven Karaman

https://orcid.org/0000-0002-1019-0368

DOI: https://doi.org/10.37609/akya.2559.c10486

Özet

Üretim planlama ve çizelgeleme, işletmelerin müşteri memnuniyeti ile maliyetler arasındaki dengeyi sağlamayabilmesinde kritik öneme sahiptir. Üretim çizelgeleme sürecinin başarılı olarak gerçekleştirilebilmesi birçok faktöre bağlıdır. Üretim çizelgeleme problemleri, ele alındıkları süreçlerin yapısı ve endüstrinin özelliklerinden etkilenmektedir. Bu nedenle bu alanda yapılan çalışmaların uygulanabilir olması için çizelgeleme probleminin endüstriye özgü özellikler göz önünde bulundurularak incelenmesi gerekmektedir. Bu kitap bölümünde üretim çizelgeleme problemi süreç endüstrileri kapsamında ele alınmaktadır. İlk olarak süreç endüstrileri çizelgeleme sürecini etkileyen özellikleri ile detaylı olarak incelenmekte, bunu takiben literatürde yer alan parti büyüklüğü belirleme ve çizelgeleme modelleri detaylı olarak sunulmaktadır. Son olarak bu modelleri süreç endüstrilerinde uygulayan çalışmalardan bahsedilmektedir.

Referanslar

Aras, G. & Crowther, D. (2008). Governance and sustainability: An investigation into the relationship between corporate governance and corporate sustainability. Management Decision, 46(3), 433-448. Doi.org/10.1108/00251740810863870.

Balı, S. & Cinel, M. O. (2011). Bir rekabet aracı olarak kurumsal sosyal sorumluluk. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 2(4), 45-60.

Bivins, T. (2006). Responsibility and accountability. Ethics in public relations: Responsible advocacy, 19-38.

Carroll, A. B. (1999). Corporate Social Responsibility: Evolution of A Definitional Construct. Business And Society, 38(3), 268-295. Doi.org/10.1177/000765039903800303.

Crowther, D. & Aras, G. (2008). Corporate Social Responsibility. London: Ventus Publishing ApS.

Dağdemir, Ö. (2005). Birleşmiş milletler iklim değişikliği çerçeve sözleşmesi ve ekonomik büyüme: iklim değişikliği politikasının Türkiye imalat sanayii üzerindeki olası etkileri. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 60(2), 49-70.

Duff, R. A. (2004). Who is responsible, for what, to whom. Ohıo State Journal Of Crımınal Law,(2), 44-461.

Genç, N. (2005). Yönetim ve Organizasyon Çağdaş Sistemler ve Yaklaşımlar. (2. Baskı). İstanbul: Seçkin Yayıncılık.

Graham, J., Amos, B., & Plumptre, T. W. (2003). Governance principles for protected areas in the 21st century. Canada: Institute on Governance.

Güner, U. (2020). Çevresel Sürdürülebilirlik. (Versiyon 1.0.1.2020). Edirne: Trakya Üniversitesi. (10.02.2023 tarihinde https://www.books.google.com.tr.boks adresinden ulaşılmıştır).

Harris, J. M. (2003). Sustainability and sustainable development. International Society for Ecological Economics, 1(1), 1-12.

İşcan, Ö. F. & Kayğın, E. (2009). Kurumsal yönetişim sürecinin gelişimi üzerine bir araştırma. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(2), 213-224.

Kalfa, C. & Ataay, F. (2008). Yönetişim: Devlet Toplum İlişkilerinde Yeni Bir Aşama. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17 (3), 229-240.

Kooiman, J. & Bavinck, M. (2005). The Governance Perspective. In J. Kooiman, M. Bavinck, S. Jentoft & R. Pullin (Eds.), Interactive governance for fisheries (pp. 1-24). Netherlands: University of Amsterdam Press,

Kuhlman, T., & Farrington, J. (2010). What is sustainability?. Sustainability, 2(11), 3436-3448. Doi.org/10.3390/su2113436.

Lantos, G. P. (2001). The boundaries of strategic corporate social responsibility. Journal of Consumer Marketing 18(2), 595-630.

Lemos, M. C. & Agrawal, A. (2006). Environmental governance. Annual Review of Environment and Resources,31, 297-325. Doi.org/10.1146/annurev.energy.31.042605.135621.

Lockwood, M., Davidson, J., Curtis, A., Stratford, E., & Griffith, R. (2010). Governance principles for natural resource management. Society and Natural Resources, 23(10), 986-1001. Doi.Org/10.1080/08941920802178214

Martı, H. (2019). Hadisler Ekseninde Çevre Ahlakı, (3. Baskı). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.

Memduhoğlu, H. B. & Yılmaz, K. (2017). Yönetimde Yeni Yaklaşımlar (Güncellenmiş ve Genişletilmiş 3. Baskı), Ankara: Pegem Akademi.

Mevzuat (2003). 4904 sayılı Türkiye İş Kurumu Kanunu. (03.01.2023 tarihinde https://www.mevzuat.gov.tr/Mevzuat Metin/1.5.4904-20111011.pdf adresinden ulaşılmıştır.

Mevzuat (2006). Kent Konseyi Yönetmeliği. (04.01.2023 tarihinde https://www.mevzuat.gov.tr/anasayfa/MevzuatFihristDetayIframe?MevzuatTur=7&MevzuatNo=10687&MevzuatTertip=5 adresinden ulaşılmıştır.

Mintzberg H. (1983). The case for corporate social responsibility. The Journal of Business Strategy 4(2): 3–15.

Mutisya, E., & Yarime, M. (2014). Moving towards urban sustainability in Kenya: a framework for integration of environmental, economic, social and governance dimensions. Sustainability science, 9, 205-215.

Olson, E. G. (2008). Creating an enterprise‐level green strategy. Journal of business strategy, 29(2), 22-30. Doi.org/10.1108/02756660810858125.

Parker, L. D. (2000). Green strategy costing: Early days. Australian Accounting Review, 10(20), 46-55.

Sürdürülebilirlik (2023). 15 Corporate Social Responsibility Examples. (05.02.2023 tarihinde https://www.sustainablebusinesstoolkit.com. adresinden ulaşılmıştır).

Seebacher, F. & Franklin, C. E. (2012). Determining environmental causes of biological effects: the need for a mechanistic physiological dimension in conservation biology. Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences, 367(1596), 1607-1614. Doi.10.1098/rstb.2012.0036.

Sobacı, M. Z. (2007). Yönetişim kavramı ve Türkiye'de uygulanabilirliği üzerine değerlendirmeler. Yönetim Bilimleri Dergisi, 5 (1), 195-208.

Tilman, D. & Lehman, C. (2001). Human-caused environmental change: impacts on plant diversity and evolution. Proceedings of the National Academy of Sciences, 98(10), 5433-5440. Doi.10.1073/Pnas.091093198.

Wan‐Jan, W. S. (2006). Defining corporate social responsibility. Journal of Public Affairs: An International Journal, 6(3‐4), 176-184. Doi.org/10.1002/pa.227.

Wheelen, T.L. & Hunger, J. D. (2012). Strategic Management and Business Policy: Toward Global Sustainability (13th ed.), USA: Pearson Education.

Windsor, D. (2001). The future of corporate social responsibility. The international journal of organizational analysis, 9(3), 225-256. Doi.org/10.1108/eb028934.