Kamu ve Ekonomik Krizler
Özet
Bu kitap, \"Kamu ve Ekonomik Krizler\" konusunu ele almaktadır. Yazar, devletin ekonomideki rolünü ve etkinlik sorununu incelerken, kamu harcamalarının etkinlik sorunu üzerindeki etkilerini tartışmaktadır. Ayrıca, ekonomik krizlerin kavramsal çerçevesini ve iktisadi doktrinlerle ilişkisini ele alırken, Türkiye'deki ekonomik krizleri de analiz etmektedir. Kitap, literatür taraması ve ampirik uygulama ile desteklenmiştir. Yazar, devletin ekonomideki rolünü anlamak ve ekonomik krizlerle başa çıkmak için önemli bir kaynak sunmaktadır.
This book discusses the topic of \"Government and Economic Crises\". The author examines the role of the state in the economy and the issue of efficiency, while discussing the impact of public spending on efficiency. Additionally, the book explores the conceptual framework of economic crises and their relationship with economic doctrines, while analyzing the economic crises in Turkey. The book is supported by a literature review and empirical application. The author provides an important resource for understanding the role of the state in the economy and dealing with economic crises.
Referanslar
Akbaş M. E. (2017). “1800’lerin Küresel Krizleri, Büyük Depresyon ve 2008 Krizi”, İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(1), 77-127.
Akerlof G. A. (2003). “The Market for “Lemons”: Quality Uncertainty and The Market Mechanism”, The Quarterly Journal of Economics, 84(3), 488-500.
Aktan C. C. & Vural İ. Y. (2002). Gelir Dağılımında Adalet(siz)lik ve Gelir Eşit(siz)liği: Terminoloji, Temel Kavramlar ve Ölçüm Yöntemleri, Hak-İş Konfederasyonu Yayınları.
Akyel R. & Köse H. Ö. (2010). “Kamu Yönetiminde Etkinlik Arayışı: Etkin Kamu Yönetimi İçin Etkin Denetimin Gerekliliği”, Türk İdare Dergisi, (466).
Alantar D. (2008). “Küresel Finansal Kriz: Nedenleri ve Sonuçları Üzerine Bir Değerlendirme”, Maliye Finans Yazıları, 1, 81.
Ali W. & Munir K. (2016). “Testing Wagner versus Keynesian Hypothesis for Pakistan: The Role of Aggregate and Disaggregate Expenditure”, Munich Personal RepEc Archive.
Alptekin V. (2009). “Imf İstikrar Politikalarının Türkiye Ekonomisi Üzerine Etkileri (1980-2004)”, Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 9(17), 468-490.
Altay A. (2016). Kamu Maliyesi Teorisi, Gelişimi ve Kapsamı, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
Altay A. (2017). Kamu Maliyesi: Teorisi, Gelişimi ve Kapsamı, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
Altunç Ö. F. (2011). “Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Türkiye’ye İlişkin Ampirik Kanıtlar”, Yönetim ve Ekonomi dergisi, 18(2), 145-157.
Amemiya T. (2007). Economy and Economics of Ancient Greece, Routledge.
Anand K., Gai, P. & Marsili M. (2012). “Rollover Risk, Network Structure And Systemic Financial Crises”, Journal of Economic Dynamics and Control, 36(8), 1088-1100.
Anastassiou A., T. & Dritsaki C. (2005). “Tax Revenues and Economic Growth: An Empirical Investigation For Greece Using Causality Analysis, Journal of Social Sciences, 1(2), 99-104.
Antonis A. vd. (2013). “Wagner’s Law versus Keynesian Hypothesis: Evidence From Pre-WWII Greece”, Panoeconomicus, 60(4), 457-472.
Armağan R. (2003). “Kamu Ekonomisinde Dışsallıklar ve Dışsallıkların İçselleştirilmesi”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (9), 59-178.
Armanious A. (2011). “Scrutiny of the 1929 Global Financial Crisis: Causes, Features, Consequences and Remedy Tools”.
Armantier O., Koşar G., Pomerantz R., Skandalis D., Smith K., Topa G., & Van der Klaauw W. (2021). “How Economic Crises Affect Inflation Beliefs: Evidence from the Covid-19 Pandemic”, Journal of Economic Behavior & Organization, 189, 443-469.
Armstrong J. (1997). “Reason and Passon ın Public Sector Reform”, A Discussion Papers Prepared for PSC Learning Series.
Aronsson T. & Löfgren K. G. (2007). “Welfare theory: History and Modern Results”, Umeå Economic Studies, 726.
Arslan A. (2002). “Kamu Harcamalarında Verimlilik, Etkinlik ve Denetim”, Maliye Dergisi, (140), 1-14.
Aslan M. (2019). Değişen Kamu Mali Yönetimi ve Ekonomik Etkinlik: İç Denetim, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Ay A. (2006). “Türkiye’de Wagner Teorisi Üzerine VAR Analizi”, Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, (12), 293-314.
Ay H. (2021). Kamu Maliyesi, Enki Matbaacılık, İzmir.
Azeem M. vd. (2013). “An Empirical Analysis of Tax Rat and Economic Growth Linkages of Pakistan”, Pakistan Journal of Life and Social Sciences, 11(1), 14-18.
Baffes J. vd. (2015). “The Great Plunge in Oil Prices: Causes, Consequences, and Policy Responses”, Consequences, and Policy Responses.
Bağlı M. S. (2011). “Etkinlik-Eşitlik Çelişkisi Bağlamında Yeniden Dağıtım Politikalarının Sosyal Refah Üzerindeki Etkisi”, Maliye Dergisi, (161).
Baujard A. (2013). Welfare Economics, Groupe' d’Analyse et de Théorie 'Économique Lyon St'Étienne.
Bilge O. (2010). Ekonomik Krizlerin Yoksulluk Üzerine Etkileri, T.C. Başbakanlık Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü, Ankara.
Bilir H. & Şerif Ç. A. Y. (2016). “Elektronik Para ve Finansal Piyasalar Arasındaki İlişki”, Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(2), 21-31.
Birol Ö. H. (2015). “What it Means to be A New Classical Economist”, Procedia-Social and Behavioral Sciences, 195, 574-579.
Blaug M. (2007). “The Fundamental Theorems of Modern Welfare Economics, Historically Contemplated”, History of Political Economy, 39(2), 185-207.
Borrelli E. (2009). “The Financial Crisis of 1873”. (27.09.2022 https://independent.academia.edu/EugenioBorrelli)
Bölükbaş M. & Alp M. (2018). Türkiye’de Enflasyon ve Kamu Harcamaları Arasındaki İlişki: 1960-2017 Dönemi İçin Bir Analiz, IV. International Caucasus-Central Asia Foreıgn Trade and Logistics Congress, Aydın.
Brunnermeier M. K. & Oehmke M. (2013). “Bubbles, Financial Crises, and Systemic Risk”, Handbook of the Economics of Finance, 2, 1221-1288.
Buluş A. & Kabaklarlı E. (2010). “1929 Ekonomik Buhranı İle Son Dönem Global Krizin Karşılaştırılması”, Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 10(19), 1-22.
Cai F. & Chan K. W. (2009). “The global economic crisis and unemployment in China”, Eurasian Geography and Economics, 50(5), 513-531.
Carlson R. H. (2005). A Brief History of Property Tax, IAAO Conference on Assessment Administration in Boston , Fair and Equitable 2.
Cecchetti S. G. (1992). The Stock Market Crash of 1929. Department of Economics, Ohio State University.
Claessens S. & Kose M. M. A. (2013). “Financial Crises Explanations, Types, and Implications”, International Monetary Fund Working Paper, 13(28).
Congdon T. (2007). Keynes, the Keynesians and Monetarism. Edward Elgar Publishing, Cheltenham.
Corderio J.L. (2008). “Constitutions Around The World: A View From Latin America”, Institute Of Developing Economies, 3-2-2, 261-8545.
Çakmak U. (2007). “Kriz Modelleri Çerçevesinde Türkiye 2001 Finansal Krizinin Değerlendirilmesi”, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(1), 81-101.
Çavuşoğlu A. T. (2005). “Vergi Gelirleri ve Kamu Harcamaları Açısından Enflasyon: Tanzi ve Ters Tanzi Etkileri”, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(3), 35-52.
Danış M. F. (2018). “Türk Dış Politikasında Karar Alıcıların Ortadoğu Algısı: 1957-1958 Krizleri”, Türkiye Ortadoğu Çalışmaları Dergisi, 5(2), 93-126.
Dell'Ariccia G., Detragiache E. & Rajan R. (2008). “The Real Effect of Banking Crises”, Journal of Financial Intermediation, 17(1), 89-112.
Demir F. (2011). Kamu Harcamalarında Etkinlik ve Verimlilik: Karaman Belediye Hizmetlerine İlişkin Bir Uygulama, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Karaman.
Demir İ. (2008). “OPEC: Güçlü Bir Kartel”, SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi
Sosyal Bilimler Dergisi, 18.
Demiryürek Ürper T. (2018). Kamu Harcamalarının Gelir Dağılımı Üzerindeki Etkisi: Türkiye Örneği, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Detzer D. & Herr H. (2014). “Theories of Financial Crises: An Overview” Working Paper, Institute for International Political Economy Berlin.
Devarajan S. vd. (1996). “The Composition of Public Expenditure and Economic Growth”, Journal of Monetary Economics, 37(2), 313-344.
Dollery B. E. & Wallis J. L. (2001). The Political Economy of Local Government, UK Edward Elgar Press.
Drakopoulos S. A. (1989). The Historical Perspective of The Problem of Interpersonal Comparisons of Utility.
Erdoğan E. vd. (2013) “Vergi Gelirleri ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Türkiye Ekonomisi Üzerine Eşbütünleşme ve Nedensellik Analizi” Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 50(576).
Erdoğan S. (2018). “Körfez Krizi’nin Türkiye Ekonomisi Üzerindeki Etkileri (1989-1991)”, Dicle Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(15), 33-47.
Eroğlu N. (2007). “Atatürk Dönemi İktisat Politikaları (1923-1938)”, Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23(2).
Ertuğrul C., Evren İ. & Çolak O. (2010). “Küresel Mali Krizin Türkiye Ekonomisine Etkileri”, Journal of Management And Economics Research, 8(13), 59-72.
Esquivel G. & Larrain F. (1998). “Explaining Currency Crises”, John F. Kennedy Faculty Research WP Series R98-07.
Ezer F. (2010). “1929 Dünya Ekonomik Krizi’nin Türkiye’ye Etkileri”, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(1).
Fabozzi F. & Modigliani F. (1992). Capital Markets, Institutions and Instruments, Prentice-Hall.
Frank T. (2006). An Economic History of Rome. Cosimo, Inc..
Furman J., Stiglitz J. E., Bosworth B. P. & Radelet S. (1998). “Economic Crises: Evidence and Insights from East Asia”, Brookings papers on economic activity, 1998(2), 1-135.
Gacaner A. (2005). ''Türkiye Açısından Wagner Kanunu'nun Geçerliliğinin Analizi '', Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(1), 103-122.
Gagnepain P. & Ivaldi M. (2017). “Economic Efficiency and Political Capture in Public Service Contracts”, The Journal of Industrial Economics, 65(1), 1-38.
Gaytancıoğlu S. (2010). “Rasyonel Beklentiler Teorisi Çerçevesinde Türkiye’de 1994 Krizi”, Ekonomi Bilimleri Dergisi, 2(1), 139-146.
Ge C. & Liu Z. (2010). “The Global Economic Crisis in the Perspective of Keynesian Business Cycle Theory”, International Business Research, 3(2).
Gitterman J. M. (1914). The State Its History And Development Viewed Sociologically, Vanguard Press, New York.
Gordon R. J. (1990). “What is New-Keynesian economics?”, Journal of Economic Literature, 28(3), 1115-1171.
Göçer İ. vd. (2010) “Ekonomik Büyüme İle Vergi Gelirleri Arasındaki İlişki: Sınır Testi Yaklaşımı”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (28), 97-108.
Gül E. & Yavuz H. (2011). “Türkiye’de Kamu Harcamaları İle Ekonomik Büyüme Arasındaki Nedensellik İlişkisi: 1963-2008 Dönemi”, Maliye Dergisi, Sayı:160, 72-85.
Gwartney J. D. (2008). “Supply-side economics”, The Concise Encyclopedia of Economics, 482-485.
Gylfason T. & Schmid M. (1983). “Does Devaluation Cause Stagflation?”, Canadian Journal of Economics, 641-654.
Hailu D. & Weeks J. (2011). Macroeconomic Policy for Growth and Poverty Reduction: An Application to Post-Conflict and Resource-Rich Countries, United Nations, Department of Economics and Social Affairs.
Hands D. W. (2012). “The Positive-Normative Dichotomy and Economics”, Handbook of the Philosophy of Science, 13, 219-239
Herlitz L. (1964). “The Concept of Mercantilism”, Scandinavian Economic History Review, 12(2), 101-120.
Işık N. & Duman E. (2012). “1929 Ekonomik Buhranı ve 2008 Küresel Krizi’nin Türkiye Ekonomisi Üzerindeki Etkileri”, Çankırı Karatekin Üniversitesi İİBF Dergisi, 2(1), 73-101.
Işık N. & Duman E. (2012). “1929 Ekonomik Buhranı ve 2008 Küresel Krizi’nin Türkiye Ekonomisi Üzerindeki Etkileri”, Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(1), 73-101.
Jahan S. vd. (2014). “What is Keynesian economics?”, International Monetary Fund Working Paper, 51(3).
Kamasa K. & Abebrese G. O. (2015). “Wagner or Keynes for Ghana? Government Expenditure and Economic Growth Dynamics. A ‘VAR’ Approach”, Journal of Reviews on global Economics, 4.
Kaminsky G. L. & Reinhart C. M. (1998), “Financial Crises in Asia and Latin America: Then and Now”, American Economic Review, 88(2), 444-448.
Kar M. & Taban S. (2006), “Kriz Erken Sinyalleri Olarak Reel Ekonomi Göstergeleri”, İçinde: Seyidoğlu, H. ve Yıldız, R. (2006), Ekonomik Kriz Öncesi Erken Uyarı Sistemleri, Arıkan Yayınları.
Karabıçak M. (2013). “Türkiye’ de Uygulanan Ekonomik Teşvik Politikalarının
Boyutu, Ulusal, Bölgesel ve Yerel Kalkınma Üzerine Olası Etkileri”, Süleyman
Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(3), 263-280.
Karayılmazlar E. & Kargı N. (2009). “Küreselleşmenin Vergi Politikaları Üzerindeki Etkinsizlik Etkileri” Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(3), 21-37.
Kasalak K. (2012). “Teşvik-i Sanayi Kanunları ve Türkiye’de Sanayileşmeye Etkileri”, SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 27, 65-79.
Kaya E. (2006). Kamu Harcamalarının Büyüme Üzerine Etkileri, Balıkesir
Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Anabilim Dalı, Yayımlanmamış
Yüksek Lisans Tezi
Kazgan G. (2012). Türkiye Ekonomisinde Krizler, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
Keynes J. M. (1936). The General Theory of Employment, Interest, and Money, London: Macmillan.
Köse S. (2008). 24 Ocak 1980 ve 5 Nisan 1994 İstikrar Programlarının Karşılaştırılması SETAV.
Kurz H. D. & Salvadori N. (1998). “Classical Political Economy”, The Elgar Companion to Classical Economics, 2, 159-64.
Labonte M. & Makinen G. E. (2008). Inflation: Causes, Costs, and Current Status. Congressional Research Service, Library of Congress.
Lanza V. (2012). The Classical Approach to Capital Accumulation: Classical Theory of Economic Growth.
Leeson P. T. & Suarez P. A. (2016). “An Economic Analysis of Magna Carta”, International Review of Law and Economics, 47, 40-46.
Liu Chih-HLvd. (2008). “The Association between Government Expenditure and Economic Growth: The Granger Causality Testof the US Data, 1974-2002”, Journal of Public Budgeting, Accounting and Financial Management, 20(4), 439-52.
Loizides J. & Vamvoukas G. (2005). “Government Expenditure and Economic Growth: Evidence From Trivariate Causality Testing”, Journal of Applied Economics, 8(1), 125-152.
Lucas Jr R. E. (1990). “Supply-side Economics: An Analytical Review”, Oxford Economic Papers, 42(2), 293-316.
Mangır F. (2006). “Finansal Deregülasyonun 1989–2001 Türkiye Ekonomisi Üzerine Etkileri: Kasım 2000 ve Şubat 2001 Krizleri”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (16), 459-472.
Markey B. & Towler B. (2016). “Economics Cannot Isolate Itself From Political Theory: A Mathematical Demonstration”, arXiv preprint arXiv:1701.06410.
Meek R. L. (1951). “Physiocracy and Classicism in Britain”, The Economic Journal, 61(241), 26-47.
Mıhçıoğlu C. (1996), Sözcüklerin Öyküsü, Kültür Bakanlığı Başvuru Kitapları, 1. Basım, Ankara
Kibritçioğlu A. (2001). “Türkiye’de Ekonomik Krizler ve Hükümetler, 1969-2001”, Yeni Türkiye Dergisi, 2(41), 174-183.
Minsky H. P. (1976). John Maynard Keynes, Springer.
Mucuk M. & Alptekin V. (2017) “Türkiye’de Vergi ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: VAR Analizi (1975-2006)”, Maliye Dergisi, (155), 159- 154.
Musgrave R. A. (1959). The Theory of Public Finance, McGraw-Hill Book.
Myles G. D. (1995). Public Economics, Cambridge University Press.
Noyan E. & Samancı M. (2022). Türkiye’de Enflasyon ve Vergi Gelirleri Arasındaki İlişki: Wavelet Uyum Analizi, Vergi Raporu, (279), 84-94.
Noyan E. & Özpençe A. İ. (2021). “Kamu İç Borç Stoku ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: 1980-2020 Türkiye Örneği”, Journal Of Publıc Economy And Publıc Fınancıal Management, 1(1).
Ojang C. M. vd. (2016). “The Impact of Revenue on Economic Growth: Evidence From Nigeria”, Journal of Economic and Finance, 1(7), 32-38.
Ojode A. Yamarik S. (2012) “Tax policy and state economic growth: The Long-Run and Short-Run of it” Economics Letters, 116(2), 161-165.
Örki A. (2019). 1973 Petrol Krizi ve Sonuçları, İstanbul Rumeli Üniversitesi, Açık Erişim Çalışma Metni.
Özatay F. (2010). Finansal Krizler ve Türkiye, Doğan Egmant Yayıncılık ve
Yapımcılık, 2. Baskı, İstanbul.
Özbilgi F. (2020). “Piyasa Başarısızlıklarından Dışsallıklar ve Çözüm Yollarına İlişkin Değerlendirmeler”, Anadolu University Journal of Faculty of Economics, 2(1), 70-90.
Özçelik P. K. (2010). “1960 Darbesi'nin Ekonomi Politiği”, Mülkiye Dergisi, 34(267), 129-143.
Özkaraca E. (2019). “Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Kararın İş Sözleşmelerinde Uygulama Alanı”, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 25(1), 185-202.
Özpençe A. İ. (2007). "Rekabet Gücünün Arttırılmasında Kümelenmeye Dayalı Kobi Politikaları." KOBİ’ler ve Verimlilik Kongresi Kitabı.
Özpençe Ö. & Özpençe A. İ. (2013). “Yeni Kamu Mali Yönetimi Anlayışı ile AB Üyelik Sürecinin Uyum Yasası”, Akdeniz Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (25), 197-220.
Öztürk İ. M. (2013). “İkinci Dünya Savaşı Türkiye’sinde Olağanüstü Ekonomik Kararlar: Milli Korunma Kanunu ve Varlık Vergisi”, Tarih Araştırmaları Dergisi, 32(54), 135-166.
Öztürk S. & Saygın S. (2017). “The Economic Effects Of The 1973 Oil Crisis And Stagflation Case”, Bjss Balkan Journal Of Social Sciences/Balkan Sosyal Bilimler Dergisi Volume, 6.
Öztürk Ş. vd. (2008). “24 Ocak Kararları, Neo-Liberal Politikalar ve Türkiye Tarımı”, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (2), 15-32.
Parasız İ. (1998). Kriz Ekonomisi, Ezgi Yayınevi.
Patev P., Kanaryan N. & Lyroudi K. (2006). “Stock Market Crises and Portfolio Diversification in Central and Eastern Europe”, Managerial Finance, 32(5), 415-432.
Peacock A. T. & Wiseman J. (1961). Determinants of Government Expenditure. In The Growth of Public Expenditure in the United Kingdom, Princeton University Press.
Polat M. A. (2018). “Küresel Finans Krizinin Nedenleri”, Al Farabi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 177-195.
Romer C. D. (2003). “Great Depression, Forthcoming in Encyclopedia Britannica”, Retrieved, 4(5).
Ryan-Collins J. (2015). “Is Monetary Financing Inflationary? A Case Study of the Canadian Economy, 1935-75”, A Case Study of the Canadian Economy, 75.
Samancı M. (2020). Pandemi Sonrası Türkiye’de Mali Dönüşüm, Nobel Yayınevi, Ankara.
Samuelson P. A. (1954). “The Pure Theory of Public Expenditure”, The Review of Economics and Statistics, 36(4), 387-389.
Sarlo C. vd. (2017). 2. Income Inequality Measurement Sensitivities. Towards a Better Understanding of Income Inequality in Canada, 25.
Sayılgan Ş. (1994). “5 Nisan Kararları ve Beklentiler”, Marmara İletişim Dergisi, 8(8), 213-218.
Schlenkhoff G. (2009). Can Great Depression Theories Explain the Great Recession?.
Selen U. & Karaş E. (2018). “Refah İktisadı Kapsamında Sosyal Refah ve Vergileme İlişkisi: Türk Gelir Vergisinin Değerlendirilmesi”, Business and Economics Research Journal, 9(4), 979-993.
Sezgin F (2003). “Kriz Yönetimi”, Kırgızistan Türkiye Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (8), 181-195.
Skidelsky R. (2011). “The Relevance of Keynes”, Cambridge Journal of Economics, 35(1), 1-13.
Skoufias E. (2003). “Economic Crises and Natural Disasters: Coping Strategies and Policy Implications”, World Development, 31(7), 1087-1102.
Sönmez S. (1983). Toplumsal Gereksinimler, Kaynak Dağılımı ve Pareto Optimimum, Gazi Üniversitesi Yayını, Ankara.
Spahn P. (2016). “New Classical Macroeconomics”, In Handbook on the History of Economic Analysis, 2.
Stiglitz J. E. (2000). Economics of the Public Sector, Third Edition, Norton & Company Press, New York.
Stoilova D. (2017) “Tax Structure and Economic Growth: Evidence from the European Union”, Contaduriay Administracion, 62(3), 1041-1057.
Stojanov D. (2009). “Keynes and Economic Crisis: Some Reconsiderations”, Zbornik radova Ekonomskog fakulteta u Rijeci: časopis za ekonomsku teoriju i praksu, 27(2), 293-310.
Şanlısoy S. & Sunal O. (2016), “Kamu Harcamaları-ekonomik Büyüme İlişkisi: Türkiye Örneği”, Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 7(17), 102-122.
Tabar F. J. vd. (2017). “The Impact of Educational Expenditures of Government on Economic Growth of Iran”, AD-minister, (30), 217-235.
Taşar M. O. (2010). “Türkiye’nin Güçlü Ekonomiye Geçiş Programı ve Makro Ekonomik Etkilerinin Analizi”, Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(1), 76-97.
Temiz D. (2008) Türkiye’de Vergi Gelirleri Ve Ekonomik Büyüme İlişkisi 1960-2006 Dönemi, 2. Ulusal İktisat Kongresi, DEÜ İİBF İktisat Bölümü, İzmir-Türkiye ss.1-18
Turhan S. (1987). “Stagflasyon ve Maliye Politikası”, İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası, 43, 1-4.
Türk İ. (2004) Maliye Politikası: Amaçlar-Araçlar ve Çağdaş Bütçe Teorileri, Turhan Kitabevi Yayınları. 16. Basım, Ankara.
Uygur E. (2001). Krizden krize Türkiye: 2000 kasım ve 2001 şubat krizleri (No. 2001/1). Discussion Paper.
Üsdiken B. (2003). “Türkiye'de İş Yapmanın ve İşletmenin Akademikleştirilmesi”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 58(01).
Üzar U. (2017). “Post Keynesyen İktisat, Ana Akım İktisada Alternatif Olabilir mi? 2008 Krizi Bağlamında Bir Değerlendirme”, Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 39(1), 281-305.
Vague R. (2019). A Brief History of Doom, University of Pennstlvania Press, Philadelphia.
Vural İ. Y. (2008). “Atatürk Dönemi Maliye Politikaları: Liberal İktisattan Karma Ekonomiye”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (20), 77-114.
Wagner A. (1883), Three Extracts on Public Finance (Çev. N. Cooke), R.A. Musgrave & A.T. Peacock (edt.), Classics in the theory of public finance. London: Macmillan, 1958.
Wang L. vd. (2016). “The Relationship Between Public Expenditure and Economic Growth in Romania: Does it obey Wagner's or Keynes's Law?”, Theoretical & Applied Economics, 23(3).
Whitford A. B. (2016). “Estimation of Several Political Action Effects of Energy Prices”, Energy and Policy Research, 3(1), 13-18.
Yardımcı M. E. & Kutlutürk D. (2019). “İkinci Dünya Savaşında Türkiye'nin Ekonomik Kısıtları”, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (37), 47-67.
Yılmaz A. (2005). “Türkiye Ekonomisinde Ücretler, Karlar ve Kriz”, Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 21(1), 35-52.
Yiğitoğlu A. İ. (2005). “2001 Krizi Sonrası Dönemde Türkiye Ekonomisinin ve Bankacılık Sektörünün Değerlendirilmesi”, Sosyoekonomi, 1(1).
Yoshihara N. (2006). Normative Economic Foundation for the Theory of Welfare State Policies, In Workshop on “Real Freedom for All” with Van Parijs, Ritsumeikan University, Kyoto.
Yayınlanan
Lisans
LisansBu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) Akademisyen Kitabevine ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceca Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. Yayınevi ilgili yasal yollara başvurma hakkına sahiptir.