Açık Kırıklar ve Ateşli Silah Yaralanmaları
Özet
Açık kırıklar ve ateşli silah yaralanmalarının patofizyolojisini, sınıflandırılmasını ve acil tedavi protokollerini ele alan bu çalışma; kırık, yumuşak doku hasarı, nörovasküler hasar ve kontaminasyon gibi dört temel komponentin multidisipliner yönetimini vurgulamaktadır. Açık kırıklar Gustilo-Anderson sistemine göre Tip 1'den Tip 3C'ye kadar sınıflandırılmakta, enfeksiyon riskini en aza indirmek için acil serviste başlayan agresif debridman, steril serum fizyolojik ile yıkama, tetanoz profilaksisi ve erken antibiyotik tedavisi (sefalosporin ve aminoglikozid) önerilmektedir. Kırık fiksasyonunda erken dönemde internal veya eksternal tespit yaklaşımları uygulanırken, ateşli silah yaralanmalarında merminin enerjisine bağlı gelişen kavitasyon ile direkt ve indirekt doku hasarları incelenmektedir. Eklem içi yerleşimli mermi çekirdeklerinin kurşun toksisitesi ve mekanik artrit riski nedeniyle cerrahi olarak çıkarılması zorunludur; periferik damar hasarı varlığında ise ekstremite kurtarma amacıyla acil vasküler tamir öncelikli tedavi basamağını oluşturmaktadır.
Open fractures and gunshot wounds' pathophysiology, classification, and emergency treatment protocols are addressed in this study, which highlights the multidisciplinary management of four core components: fracture, soft tissue damage, neurovascular injury, and contamination. Open fractures are classified from Type 1 to Type 3C according to the Gustilo-Anderson system; aggressive debridement starting in the emergency department, sterile saline irrigation, tetanus prophylaxis, and early antibiotic therapy (cephalosporin and aminoglycoside) are recommended to minimize infection risks. While internal or external fixation approaches are applied for early fracture stabilization, direct and indirect tissue damages caused by bullet energy-dependent cavitation are analyzed in gunshot wounds. Surgical removal of intra-articular bullet fragments is mandatory due to lead toxicity and mechanical arthritis risks; in the presence of peripheral vascular injury, immediate vascular repair constitutes the primary treatment step for limb salvage.
Referanslar
Bucholz RW, Heckman JD, Court-Brown CM. Rockwood ve Green Erişkin Kırıkları. (Uğur ŞAYLI, Çev. Ed.) Ankara: Güneş Tıp Kitapevleri; 2011.
Halawi MJ, Morwood MP. Acute Management of Open Fractures: An Evidence-Based Review. Orthopedics. 2015;38(11): e1025-e1033. doi: 10.3928/01477447-20151020-12.
Chang Y, Bhandari M, Zhu KL, et al. Antibiotic Prophylaxis in the Management of Open Fractures: A Systematic Survey of Current Practice and Recommendations. JBJS Reviews. 2019;7(2): e1. doi: 10.2106/JBJS.RVW.17.00197.
Otchwemah R, Grams V, Tjardes T, et al. Bacterial contamination of open fractures - pathogens, antibiotic resistances and therapeutic regimes in four hospitals of the trauma network Cologne, Germany. Injury. 2015;46 Suppl 4: S104-S108. doi: 10.1016/S0020-1383(15)30027-9.
Weatherford B. Gun Shot Wounds. (11/12/2022 tarihinde https://www.orthobullets.com/trauma/1059/gun-shot-wounds adresinden ulaşılmıştır).
Rajagopalan S. Crush Injuries and the Crush Syndrome. Medical Journal Armed Forces India. 2010;66(4): 317-320. doi: 10.1016/S0377-1237(10)80007-3.
Cowled P, Fitridge R. Pathophysiology of Reperfusion Injury. Fitridge R, Thompson M (eds). Mechanisms of Vascular Disease: A Reference Book for Vascular Specialists. Adelaide (AU): University of Adelaide Press; 2011.
Gustilo RB, Merkow RL, Templeman D. The management of open fractures. Journal of Bone and Joint Surgery American Volume. 1990;72(2): 299-304.
Gustilo RB, Anderson JT. Prevention of infection in the treatment of one thousand and twenty-five open fractures of long bones: retrospective and prospective analyses. Journal of Bone and Joint Surgery American Volume. 1976;58(4): 453-458.
Gustilo RB, Mendoza RM, Williams DN. Problems in the management of type III (severe) open fractures: a new classification of type III open fractures. Journal of Trauma. 1984;24(8): 742-746.
Sagi HC, Patzakis MJ. Evolution in the Acute Management of Open Fracture Treatment? Part 1. Journal of Orthopaedic Trauma. 2021;35(9): 449-456. doi: 10.1097/BOT.0000000000002094.
Diwan A, Eberlin KR, Smith RM. The principles and practice of open fracture care, 2018. Chinese Journal of Traumatology. 2018;21(4): 187-192. doi: 10.1016/j.cjtee.2018.01.002.
Sharareh B, Ahn L, Taylor BC. Open Fractures Management. (11/12/2022 tarihinde https://www.orthobullets.com/trauma/1004/open-fractures-management adresinden ulaşılmıştır).
Bae C, Bourget D. Tetanus. StatPearls Publishing: Treasure Island (FL); 2022.
Gür E. Travmatik Nedenli Amputasyonlar. Ankara Üniversitesi Dikimevi Sağlık Hizmetleri '.leslek Yüksekokulu Yıllığı. 2001;2(1): 3-6.
Ceylan MF, Serbest S, Güven N. Deprem Yaralanmaları ve amputasyon, gözlemlerimiz ve önerilerimiz. TOTBİD Dergisi. 2022:21: 325-332. doi: 10.5578/totbid.dergisi.2022.44.
Yıldız C, Erdem Y. Ateşli silah yaralanmalarının yıkıcı komplikasyonları. TOTBİD Dergisi. 2020;19: 798-811. doi: 10.14292/totbid.dergisi.2020.98.
McHenry TP, Holcomb JB, Aoki N, et al. Fractures with major vascular injuries from gunshot wounds: implications of surgical sequence. Journal of Trauma. 2002;53(4): 717-721. doi: 10.1097/00005373-200210000-00016.
White BK, Mende K, Weintrob AC, et al. Epidemiology and antimicrobial susceptibilities of wound isolates of obligate anaerobes from combat casualties. Diagnostic Microbiology and Infectious Diseases. 2016;84(2): 144-150. doi: 10.1016/j.diagmicrobio.2015.10.010.
Bajec J, Gang RK, Lari AR. Post-Gulf war explosive injuries in liberated Kuwait. Injury. 1993;24(8): 517-520. doi: 10.1016/0020-1383(93)90026-3.
