Erişkin Travmatik Kalça Çıkıkları

Travmatik kalça çıkıkları, genellikle trafik kazaları gibi yüksek enerjili yaralanmalar sonucu oluşan ve ilk 6 saat içinde redükte edilmesi gereken acil ortopedik durumlardır. Eklem çıkıklarının %3-5’ini oluşturan bu yaralanma, çoğunlukla 16-40 yaş arası erkeklerde görülmekle birlikte vakaların %85-90’ı posterior yönlüdür ve bu tipte siyatik sinir hasarı gelişebilir. Kalça çıkıkları; düşme veya spor yaralanmaları kaynaklı da olabilir; eşlik eden asetabulum, femur başı kırıkları veya multisistemik yaralanmalar nedeniyle tanı süreci gecikebilmektedir. Teşhis aşamasında pelvis AP ve çapraz masa lateral grafileri rutin olarak kullanılırken, kapalı redüksiyon sonrasında bilgisayarlı tomografi (BT) ile eklem içi parçaların kontrolü hayati önem taşır. Tedavide avasküler nekroz riskini düşürmek amacıyla acil müdahale şarttır ve posterior çıkıklarda Allis, Stimson, Bigelow ile Doğu Baltimore Lift yöntemleri; anterior çıkıklarda ise Lateral Traksiyon, Allis ve Ters Bigelow manevraları uygulanır. Redüksiyon sonrasında eklem stabilitesi 4-6 hafta takip edilir; kapalı redüksiyonun başarısız olduğu, sinir hasarının veya ek kırıkların bulunduğu durumlarda açık cerrahi yaklaşımlar (Smith-Peterson, Watson-Jones, Kocher-Langenbeck) tercih edilir. İleri dönemde en sık posttravmatik osteoartrit ve osteonekroz gibi komplikasyonlara yol açabilen bu yaralanmalarda, anterior çıkıklar posteriora kıyasla daha iyi prognoza sahiptir.

Traumatic hip dislocations are urgent orthopedic emergencies that usually result from high-energy injuries such as traffic accidents and require joint reduction within the first 6 hours. Constituting 3-5% of all joint dislocations, this injury is mostly seen in the male population aged 16-40, with 85-90% of cases being posterior, which can also involve sciatic nerve injury. Hip dislocations may also stem from falls or sports injuries; however, the diagnosis can be delayed due to accompanying acetabulum or femoral head fractures, or multisystemic trauma. For diagnosis, anteroposterior (AP) pelvis and cross-table lateral radiographs are routinely utilized, whereas computed tomography (CT) is essential after closed reduction to detect intra-articular fragments. Prompt reduction is vital to minimize avascular necrosis risks; reduction maneuvers include Allis, Stimson, Bigelow, and East Baltimore Lift for posterior dislocations, and Lateral Traction, Allis, and Reverse Bigelow for anterior ones. Following reduction, joint stability is monitored for 4-6 weeks, and open surgical approaches (Smith-Peterson, Watson-Jones, Kocher-Langenbeck) are indicated if closed reduction fails, or when nerve damage and accompanying fractures exist. While anterior dislocations generally carry a better prognosis than posterior ones, these injuries can lead to long-term complications, most commonly post-traumatic osteoarthritis and osteonecrosis.