Hemodinamik Olarak İnstabil Pelvis Kırıkları: Acil Radyolojik Yaklaşım

Yazarlar

İhsaniye Süer Doğan
https://orcid.org/0000-0002-7586-0537

Özet

Pelvik bölge, hayati damar ve sinir yapılarını barındıran, travmalar sonucu masif kanama ve ölüm riski taşıyan kompleks bir yapıdır. Pelvis kırıklarının tanısında ön-arka radyografi ilk yapılması gereken yöntemken, bilgisayarlı tomografi (BT) en yüksek duyarlılığa sahip altın standart olarak öne çıkmaktadır. Hastanın hemodinamik stabilitesi acil yaklaşımda kritik olup, Ringer Laktat hidrasyonuna yanıt vermeyen hastalar instabil kabul edilir ve hızlıca taramaya alınır. İnstabilite kriterleri arasında posterior pelvisin yer değiştirmesi veya simfizis pubisteki ayrılmalar yer alır. Kırıkların sınıflandırılmasında mekanik instabiliteyi belirleyen Young-Burgess sistemi kullanılır. Politravma niteliğindeki bu durumlarda mortaliteyi en çok artıran vasküler yaralanmaların ve retroperitoneal kanamaların tespitinde FAST-ultrasonografi ve kontrastlı BT hayati öneme sahiptir. Ayrıca gastrointestinal, mesane ve üretra gibi eşlik eden organ yaralanmalarının tanısında kontrastlı BT, sistografi ve retrograd üretrogradi gibi spesifik görüntüleme yöntemlerinden yararlanılmaktadır.

The pelvic region is a complex structure harboring vital vascular and nerve structures, carrying risks of massive bleeding and death following traumas. While anteroposterior radiography is the primary imaging modality in diagnosing pelvic fractures, computed tomography (CT) stands out as the gold standard with the highest sensitivity. The patient's hemodynamic stability is critical in the emergency approach, and patients unresponsive to Ringer's Lactate hydration are considered unstable and immediately scanned. Instability criteria include posterior pelvic displacement or diastasis in the symphysis pubis. The Young-Burgess system is utilized to determine mechanical instability in classification. In these polytrauma conditions, FAST-ultrasonography and contrast-enhanced CT are of vital importance for detecting vascular injuries and retroperitoneal hemorrhages, which mostly increase mortality. Additionally, specific imaging modalities such as contrast-enhanced CT, cystography, and retrograde urethrography are utilized to diagnose accompanying organ injuries, including gastrointestinal, bladder, and urethral damages.

Referanslar

Dicle, O. Pelvik Travmada Görüntüleme. Türk Radyoloji Seminerleri. 2015;3: 25-35. doi:10.5152/trs.2015.177.

Ramchandani P, Buckler PM. Imaging of genitourinary trauma. AJR: American Journal of Roentgenology. 2009;192(6): 1514-23. doi: 10.2214/AJR.09.2470.

Failinger MS, McGanity PL. Unstable fractures of the pelvic ring. The Journal of Bone and Joint Surgery American Volume. 1992;74(5): 781-791.

Nüchtern JV, Hartel MJ, Henes FO, et al. Significance of clinical examination, CT and MRI scan in the diagnosis of posterior pelvic ring fractures. Injury. 2015;46(2): 315-319. doi: 10.1016/j.injury.2014.10.050.

Sancak, İT. Temel Radyoloji. İstanbul: Güneş Tıp Yayınevleri; 2015.

Young JWR, Burgess AR. Radiological Management of Pelvic Ring Fractures. Baltimore: Urban & Schwarzenberg; 1987.

Kawashima A, Sandler CM, Corriere JN Jr, et al. Ureteropelvic junction injuries secondary to blunt abdominal trauma. Radiology. 1997;205(2): 487-492. doi: 10.1148/radiology.205.2.9356633.

Iverson AJ, Morey AF. Radiographic evaluation of suspected bladder rupture following blunt trauma: critical review. World Journal of Surgery. 2001;25(12): 1588-1591. doi: 10.1007/s00268-001-0154-9.

Gelecek

27 Ocak 2023

Lisans

Lisans