Enerji Piyasalarında Risk Faktörlerinin Belirlenmesi Üzerine Ampirik Bir Çalışma

Dündar, U. U. ve Ertem, M. A. (2017). Güneş Enerjisi Santrallerinin Kurulumu İçin Risk Değerlendirme Rehberi. TMMOB Yayınları, Ankara.

Erdoğan, D. C. ve Seçgin, B. (2008). Yenilenebilir Enerjiler. Yıldız Teknik Üniversitesi OFM Fizik Öğretmenliği Alan Eğitiminde Araştırma Projesi.

ESMAP, (2015). Türkiye Enerji Sektöründe Dönüşüm Önemli Aşamalar ve Zorluklar. Dünya Bankası, Enerji ve Madencilik Küresel Uygulaması Avrupa ve Orta Asya Bölgesi.

ETD, (2015). Öngörülebilir, Serbest ve Rekabetçi Bir Elektrik Piyasası İçin Stratejik Yol Haritası Çalıştayı Sonuç Raporu. Enerji Ticareti Derneği Yayınları.

Kayfeci, M. (2011). Alternatif Enerji Kaynakları. Karabük Üniversitesi Ders Notları.

Kaymak, Ö. (2008). Nükleer Enerji. Alan Eğitiminde Araştırma Projesi, Yıldız Teknik Üniversitesi OFM.

Külfetoğlu, M., Tanrısever, F. ve Derinkuyu, K. (2016). Elektrik Piyasalarında Risk Yönetimi Bölüm 1 Doğal Gaz Kombine Çevrim Santralleri. Türkiye Enerji Vakfı (TENVA), Yayın No: 3 / Mart 2016.

Özbuğday, F. C. (2016). Türkiye’de Yenilenebilir Enerji Yatırımları İçin Risk Algısı. Türkiye Enerji Vakfı (TENVA), Yayın No: 6 / Mayıs 2016

Pamir, N. (2006). Enerji Politikaları ve Küresel Gelişmeler. Gelişim yayınları.

Ünalan, S. (2017). Alternatif Enerji Kaynakları. Erciyes Üniversitesi Ders Notları.

WEC, (2016). Türkiye Enerji Piyasasının Görünümü Başarılar, Genel Bakış ve Fırsatlar. Dünya Ekonomi Konseyi, Türkiye Raporu.

Akçakanat, Ö. (2012). “Kurumsal Risk Yönetimi Ve Kurumsal Risk Yönetim Süreci”. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi Y.2012, C.4, S.7. s.30-46.

Akyüz, E. (2015). “Türkiye'nin Nükleer Enerji Politikası ve Terör Tehdidi”. Jasss, 40(1), 523-536.

Balkoç, E. (2012). “Enerji Ticaretinde Risk Yönetimi”. the Deloitte Times Temmuz-Ağustos 2011.

Biçen Y. (2016). “Türkiye Elektrik Enerjisi Piyasası Gelişim Süreci: Gün Öncesi ve Dengeleme Güç Piyasası Özellikleri”. Karaelmas Fen ve Müh. Derg. 6(2):432-438.

Çelik, İ., Çeker, A. ve Belge, R. (2015). “Nükleer Enerji: Türkiye ve Dünya Ölçeğinde Bir Değerlendirme”. Yenifikir, 6(15), 55-68.

Güneş, Ş. ve Teker, S. (2010). “Türk Enerji Sektöründe Kurumsal Risk Yönetimi Farkındalığı”. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 11(1) 2010, 64-76.

Karaçor, Z. ve Güvenek, B. (2010). “Enerji Piyasası Reformlarının Elektrik Enerjisi Piyasasına Etkisi: EÜAS ve Ayrıcalıklı Şirketler Üzerine Bir Analiz”. Yönetim ve Ekonomi, 17(1), 147-166.

Karagöz, E. T. ve Kavaz, İ. (2017). “Kaya Gazının Küresel Enerji Piyasalarındaki Yeri ve Türkiye’deki Geleceği”. SETA Analiz, Kasım 2017(222).

Koç, E. ve Şenel, M. C. (2013). “Dünyada ve Türkiye’de Enerji Durumu-Genel Değerlendirme”. Mühendis ve Makina, cilt 54, sayı 639, s. 32-44.

Koçaslan, G. (2010). “Sürdürülebilir Kalkınma Hedefi Çerçevesinde Türkiye’nin Rüzgar Enerjisi Potansiyelinin Yeri ve Önemi”. Sosyal Bilimler Dergisi 2010, (4), 53-61.

Özel, Ç., Özcan Büyüktanır, B. G. ve Özel, F. (2014). “Elektrik Piyasalarında Elektrik Sağlama Amaçlı Sözleşmeler”. Yaşar Üniversitesi Dergisi, 01(27).

Pala, C. (2003). “21. Yüzyıl Dünya Enerji Dengesinde Petrol ve Doğal Gazın Yeri ve Önemi: ‘Hazar Boru Hatlarının Kesişme Noktasında Türkiye’”. Avrasya Dosyası, 5-37.

TASAM. (2006). “Enerji Üretimi ve Çevresel Etkileri”. Türkasya Stratejik Araştırmalar Merkezi, Stratejik Rapor No: 14.

Topcu, C. (2012). “Yenilenebilir Enerji Araştırma Raporu2012/03”. Çukurova Kalkınma Ajansı.

Yılmaz, M. (2012). “Türkiye’nin Enerji Potansiyeli ve Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Açısından Önemi”. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 4(2), 33-54.