Eğitimin Mutfağından Sahnesine Eğitim ve Gelişim Yönetimi
Özet
Fuat Sağıroğlu'nun \"Eğitimin Mutfağından Sahnesine: Eğitim ve Gelişim Yönetimi\" adlı kitabı, eğitim ve gelişim alanında uzmanlaşmak isteyenlere yönelik bir rehber niteliği taşımaktadır. Kitap, günümüzdeki hızlı değişim ve gelişmelerin iş hayatına etkilerini ele almakta ve yetişkin eğitimi ile eğitim ve gelişim yönetiminin önemini vurgulamaktadır. Yazar, bilgi ve deneyimlerini paylaşarak okuyuculara fayda sağlamayı hedeflemiştir. Kitap, eğitim ve gelişim profesyonellerinin ortak bir dil kullanmasına ve daha etkin sonuçlar elde etmelerine yardımcı olmayı amaçlamaktadır. Yazar, kitabı yazarken anlaşılır ve sade bir dil kullanmaya özen göstermiştir. Kitap, eğitim ve gelişim yöneticilerinden öğretim tasarımcılarına, içerik derleyicilerden eğitmenlere kadar birçok profesyonelin ve öğrenenin kullanabileceği bir kaynak niteliği taşımaktadır. Kitabın ortaya çıkma fikri, Cumhuriyet'in 100. yılını kutlama amacıyla doğmuştur. Yazar, Cumhuriyet'in herkese öğrenme ve gelişme fırsatı sunduğunu vurgulamaktadır. Kitap, yazarın öğretmenlerine, eğitmenlerine, yöneticilerine ve öğrenenlerine teşekkür ettiği bir şekilde son bulmaktadır.
Fuat Sağıroğlu's book \"From the Kitchen of Education to the Stage: Education and Development Management\" serves as a guide for those who want to specialize in education and development. The book addresses the impact of rapid changes and developments in today's world on the business life and emphasizes the importance of adult education and education and development management. The author aims to provide benefits to readers by sharing his knowledge and experiences. The book aims to help education and development professionals use a common language and achieve more effective results. The author has made an effort to use understandable and simple language while writing the book. The book serves as a resource that can be used by many professionals and learners, from education and development managers to instructional designers, content compilers, and trainers. The idea for the book emerged with the aim of celebrating the 100th anniversary of the Republic. The author emphasizes that the Republic offers learning and development opportunities to everyone. The book concludes with the author thanking his teachers, trainers, managers, and learners.
Referanslar
Akçay, R.C. (2012). Dönüşümsel Öğrenme Kuramı ve Yetişkin Eğitiminde Dönüşüm. Millî Eğitim Dergisi, 196, 5-19.
Arbak. “Öğrenme Biçimleri”. arbak.io/ogrenme-bicimleri
Aristek Systems Blog. (2022). Top Advices For Creating Individual Learning Paths. https://aristeksystems.com/blog/top-advices-for-creating-learning-paths/
Arslan, M. (2016). Aktif Öğrenme. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6 (2), 92-105.
Arslan, K. (2020). Eğitimde Yapay Zeka ve Uygulamaları. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 11 (1), 71-80.
Avcı, D.E. ve Yağbasan, R. (2010). Beyin Temelli Öğrenme Hakkında Öğrenci Görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18 (1), 1-18.
Aydın, M. (2022). Öğrenme ve Gelişimde Design Thinking. Lab-Mind E-Kitap.
Bates, A.W. (Tony). (2015). Dijital Çağda Öğretim. (M.Adnan, Çev.) Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Brandon Hall Group. (2020). Learning Measurement Study.
Biech, E. (2020). ASTD El Kitabı: Eğitim ve Gelişim İçin Kapsamlı Bilgi Kaynağı 1. Cilt (Ü.Yıldırımcan, Çev.) İstanbul: TEGEP Yayınları. (Orijinal çalışma basım tarihi 2014)
Bilgiç, E.Ş. E-Öğretim Tasarım Süreci: Bir Materyalin Kullanışlılığına İlişkin Katılımcı Görüşleri. Uzmanlık Yeterlilik Tezi, Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası, 2005.
Birman, A. “Öğrenmek İçin Öğrendiğini Unutmak (Unlearning to Learn!)”, Kıbrıs Gazetesi (9 Mart 2020), https://www.kibrisgazetesi.com/ogrenmek-icin-ogrendigini-unutmak-unlearning-to-learn-makale,10766.html
Bozkurt, A. (2016). Öğrenme Analitiği: E-Öğrenme, Büyük Veri ve Bireyselleştirilmiş Öğrenme. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 2 (4), 55-81.
Brown, T. (2008). Design Thinking. (Harvard Business Review)
Drew, C. (2021). 11 Examples Of Passive Learning.
https://helpfulprofessor.com/passive-learning/
Çukadar, S. ve Çelik, S. (2003). İnternete Dayalı Uzaktan Öğretim ve Üniversite Kütüphaneleri. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 4 (1), 31-42.
Değirmenci, S.Y. (2021). “Retrieval Practice.” Hack Teaching.
DeM Deneyimsel Eğitim Merkezi. “Deneyimsel Öğrenme.” Erişim: Mayıs 2022.
https://www.deneyimselogrenme.com/deneyimsel-ogrenme/
Demirer, V. (2020). Uzaktan Eğitimde Öğretim Tasarımı. Süleyman Demirel Üniversitesi Eğitici Eğitimleri Sunumu.
Dereli, B. ve Cengiz, D. (2011). İnsan Kaynakları Yönetiminde Grup, Grup Dinamiği Kavramları ve Grup Dinamiğinin Ölçülmesi Üzerine Uygulama Örneği. Öneri, 9 (35), 35-43.
DergiPark Akademik. Erişim: Nisan 2022. https://dergipark.org.tr/tr/
Deveci, T. (2021). Yetişkin Eğitimi Teorileri (Ankara: Sınırsız Eğitim ve Araştırma Derneği Yayınları)
Duran, L.B. ve Duran, E. (2004). The 5E Instructional Model: A Learning Cycle Approach for Inquiry-Based Science Teaching. The Science Education Review, 3 (2), 49-58.
Edtech Türkiye. (2022). Kurumsal Eğitimin Geleceği – Öğrenme Deneyimi Platformu (LXP) Nedir? Erişim: 01.06.2022. https://www.edtechturkiye.com/lxp
Efendioğlu, A. ve Yelken, T.Y. (2009). Eğitimde Yeni Yaklaşımlar: Kanıt Temelli Öğretim. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Dergisi, 9 (2), 109-123.
Eğitim Sözlüğü. Erişim: Mart 2022. https://egitimsozlugu.com/
Erbaş, Ç. ve Demirer, V. (2014). Eğitimde Artırılmış Gerçeklik Uygulamaları: Google Glass Örneği. Journal Of Instructional Technologies & Teacher Education, 3 (2), 8-16.
Ercan, H. ve Orhan, Ş.Y. (2016). Kişiselleştirilmiş Öğrenme-Öğretme Yaklaşımının Bireysel Çalgı Dersiyle İlişkisi: Gazi Üniversitesi Örneği, 3 (1), 130-144.
Erdoğan, İ. (1994). İşletmelerde Davranış. (İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım)
Erdoğan, İ. (2012). Proje Tabanlı Öğrenme Yaklaşımının Öğrenme Ortamı İle İlgili Algılara ve Başarıya Etkisi. Sakarya University Journal Of Education, 2 (3), 21-33.
Erdoğan, M. Türkiye Ulusal Ajansı Eğitici Eğitimi Programlarının İçerik ve Yöntemlerinin Deneyimsel Öğrenme Teorisine Göre İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Bilgi Üniversitesi, 2019.
Ergin, S. ve Sarı, M. (2015). 4MAT Öğretim Yöntemi ve Sunuş Yoluyla Öğretim Yöntemine Göre Öğrencilerin Öğrenme Stillerinin Başarıya Etkisinin Araştırılması. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4 (1), 178-203.
Fer, S. (2015). Öğretim Tasarımı. (Ankara: Anı Yayıncılık)
Girgin, D. (2019). Öğretmenlerin Tasarım Odaklı Düşünmeye İlişkin Bilişsel Yapıları ve Kavramsal Değişimleri. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5 (2), 459-482.
Gladwell, M. (2009). Outliers. (A. Özer, Çev.) İstanbul: Kapital Medya Hizmetleri.
Gülcan, C. (2021). Nitel Bir Veri Toplama Aracı: Odak Grup Tekniğinin Uygulanışı ve Geçerliliği Üzerine Bir Çalışma. Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü e-Dergisi, 4 (2), 94-109.
Güleç, İ., Çelik, S. ve Demirhan, B. (2012). Yaşam Boyu Öğrenme Nedir? Kavram ve Kapsamı Üzerine Bir Değerlendirme. Sakarya University Journal of Education, 2/3, 34-48.
Güler, M. ve Yazıcı, M. (2018). Kuantum Öğrenme Yaklaşımını Benimseyen Çalışmalara Yönelik Bir Tematik İçerik Analizi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 13 (25), 93-108.
Güner, N. (1990). Yetişkin Eğitiminde İhtiyaç Kavramı. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 2, 93-102.
Gürsoy, M. (2020). Çeviklerin Zamanı ve Kişiselleştirilmiş Öğrenme. Ledd. Erişim Tarihi: 31.05.2022, https://www.ledd.io/post/ceviklerin-zamani-ve-kisisellestirilmis-ogrenme
Harvard, B. (2017). Learning Myths Vs. Learning Facts. Erişim Tarihi: 08.06.2022, http://psychlearningcurve.org/learning-myths-vs-learning-facts/
Illeris, K. (2018). “Öğrenmeye Kapsamlı Bir Bakış” (Çev. Eda Ata). İstanbul: TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi, s.216.
İrfan, O. (2011). Kurumsal Eğitmenin El Kitabı (İstanbul: Cinius Yayınları)
İrfan, O. (2020). Eğitsel Tasarımcının El Kitabı (İstanbul: Cinius Yayınları)
Kapp, K. (2022). Design Points for Creating a Learning Experience in the Metaverse. Erişim Tarihi: 14.05.2022,
https://www.linkedin.com/pulse/design-points-creating-learning-experience-metaverse-karl kapp/?trackingId=8t%2FMvBuaSiyxR1Dcltp9Og%3D%3D
Karakuş, C. Makine Öğrenmesi Temelleri Ders Notu.
Karaşahinoğlu, Ş. E-Öğrenme Uygulamalarında Animasyon Kullanımı ve Temel Hentbol Oyun Kurallarını Anlatan Bir Animasyon Uygulaması. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü, 2013.
Kartal, E. (2021). Makine Öğrenmesi ve Yapay Zekâ. Tıp Bilişimi, 6, 351-365.
Kaya, Y., Günay R. ve Damgacı F.K. (2015). Kirkpatrick Dört Düzey Program Değerlendirme Modeli. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 2 (5), 89-97.
Kaya, Z. (2006). Öğretim Teknolojileri ve Materyal Geliştirme (Ankara: Pegem A Yayıncılık)
Kazan, H. (2018). Proje Yönetimi. İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi.
Keçecioğlu, T. ve Erkal, H. (2013). Yetkinliklerin Yapısı ve İçeriği Üzerine Yeniden Düşünmek. Afyon Kocatepe Üniversitesi İİBF Dergisi, 15 (2), 1-13.
Kırık, A.M. (2014). Uzaktan Eğitimin Tarihsel Gelişimi ve Türkiye’deki Durumu. Marmara İletişim Dergisi, 21, 73-94.
Kıyak, Y.S., Budakoğlu I.İ. ve Coşkun Ö. (2020). Öğretim Tasarımı, Modelleri ve Program Geliştirme İle İlişkisi. Tıp Eğitimi Dünyası. (58), 5-23.
Kirkpatrick, D.L. ve Kirkpatrick, J.D. (2006). Evaluating Training Programs - The Four Levels. California: Berrett-Koehler Publishers.
Lab-Mind Linkedin paylaşımı, “Design Thinking Problem Çözme”. Erişim: Nisan 2022. https://www.linkedin.com/feed/update/urn:li:activity:6922774029393096704/
Likens, S. ve Eckert, D.L. (2021). PwC. How Virtual Reality is Redefining Soft Skills Training.
https://www.pwc.com/us/en/tech-effect/emerging-tech/virtual-reality-study.html
Makers Türkiye, “6 Adımda Tasarım Odaklı Düşünme (Design Thinking)”. Erişim: Nisan 2022. https://makersturkiye.com/6-adimda-tasarim-odakli-dusunme/
McGriff, S.J. (2000). Instructional System Design: Using the ADDIE Model. Penn State University.
McKinsey & Company Türkiye. (2020) İşimizin Geleceği: Dijital Çağda Türkiye’nin Yetenek Dönüşümü Raporu.
Mercer. (2021). Türkiye Dijital Dönüşüm ve İş Gücü Beceri Gelişimi Araştırması Dijital Yetenek Raporu.
Mete, D. Eğitim Programlarında Yatırımın Geri Dönüşünün Hesaplanması. Yüksek Lisans Tezi, Bahçeşehir Üniversitesi, 2011.
Mesleki Yeterlilik Kurumu, Kurumsal Eğitmen Ulusal Meslek Standardı, 2016.
Okçabol, R. ( 2018). Öğrenmenin / Öğrenememenin Dayanılmaz Hafifliği. Yetişkin Eğitimi Dergisi, 1 (1), 24-43.
Özalp, İ., Uzun, Ö. ve Yelkikalan, N. (1998). Öğrenen Organizasyonlar ve İşletmeler Açısından Öğrenen Organizasyon Olmanın Önemi. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14 (1), 17-28.
Özdemir, S.T. (2003). Tıp Eğitimi ve Yetişkin Öğrenmesi. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 29 (2), 25-28.
Özer, B. Öğrenmeyi Öğretme. Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi. Ünite 9.
Öztemel, E. (2018). Eğitimde Yeni Yönelimlerin Değerlendirilmesi ve Eğitim 4.0. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 1 (1), 25-30.
Peker, M., Mirasyedioğlu Ş. ve Yalın İ. (2003). Öğrenme Stillerine Dayalı Öğretimde 4MAT Öğretim Modeli. P.Ü. Eğitim Fakültesi Dergisi, 1 (13), 1-14.
Sağıroğlu, F. (2012). “Yönetim Karesi”.
https://fuatsg.wixsite.com/egitim/tek-yazi/yonetim-karesi
Sançar, B. Eğitimde Program Geliştirme. Ankara Üniversitesi Açık Ders Malzemeleri.
https://acikders.ankara.edu.tr/
Sivil Toplum Geliştirme Merkezi STGM Stüdyosu. (2021). Etkili Eğitim Videoları Üretimi ve Dağıtımı Rehberi.
Smith, P.L. ve Ragan, T.J. (1999). Instructional Design Second Edition (Oklahoma: Wiley)
Stolovitch, H.D. ve Keeps, E.J. (2017). Anlatmak Eğitim Değildir (Retorik Tercüme Bürosu, Çev.) İstanbul: TEGEP Yayınları. (Orijinal Basım Tarihi 2011)
Şahin, M. (2019). Eğitimde Sınıf Oturma Düzeninin Önemi. Aksaray Üniversitesi Ihlara Eğitim Araştırmaları Dergisi. 4 (1), 73-101.
TEGEP. (2019). Kurumsal Eğitim Araştırması Raporu. İstanbul: TEGEP Yayınları
TEGEP. (2013). Eğitim Verimliliğini Ölçme Rehberi. İstanbul: TEGEP Yayınları
Tılıç, G. (2020). Eğitimde Dijitalleşme Kapsamında Oyunlaştırma Kavramı. STD, 671-695.
Tınmaz, C., Gülerer, G., Geniş, N. ve Usta, M. (2009). Eğitimin Transferi (Transfer Of Training)
Tosun, Ü. ve Bahar, M. (2016). Yetişkin Eğitiminde Görev Yapan Eğitimcilerin Eğitmenlik Rollerinin Dönüştürücü Öğrenme Kuramı Temelinde İncelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi. 5 (Özel Sayı), 20-32.
Tough, A. (1971). The Adult’s Learning Projects: A Fresh Approach to Theory and Practice in Adult Learning. (Toronto Institute for Studies in Education).
Turan, N. (2015). Çalışma Yaşamında Yetenek, Beceri, Yetkinlik, Yeterlilik (Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık)
Turhost web sitesi, “Makine Öğrenmesi Nedir?” (2021).
https://www.turhost.com/blog/makine-ogrenmesi-machine-learning-nedir/#serp
Tutkun, Ö.F. (2012). Bloom’un Yenilenmiş Taksonomisi Üzerine Genel Bir Bakış. SAÜ Eğitim Bilimleri Enstitüsü, 2, 14-22.
TÜBİTAK, Eğitim Planlama Rehberi, 2017. tubitak.gov.tr
TÜBİTAK, Etkili Sunumlar İçin El Kitabı, 2013. tubitak.gov.tr
Türk Dil Kurumu, “Güncel Türkçe Sözlük”. Erişim: Şubat 2022. https://sozluk.gov.tr/
Türk Eğitim-Sen Akademi, Öğretim Yöntem ve Teknikleri.
Uslu, M. (2016). Veri Biliminde Veri Analitiği Tipleri. http://kod5.org/veri-biliminde-veri-analitigi-tipleri/
Valamis Learning Solution. (2022). Microlearning. Erişim: Mayıs 2022. https://www.valamis.com/hub/microlearning
Veznedaroğlu, R.L. ve Özgür, A.O., (2005). Öğrenme Stilleri: Tanımlamalar, Modeller ve İşlevleri. Ankara Özel Tevfik Fikret Okulları, 4 (2), 1-16.
Vikipedi, “Özgür Ansiklopedi”. Erişim: Nisan 2022. https://tr.wikipedia.org/wiki/Anasayfa
Wilson, R.C., Shenhav, A., Straccia, M.A. ve Cohen, J.D. (2019). The Eighty Five Percent Rule For Optimal Learning. Nature Communications, 10 (1), 4646.
World Economic Forum. The Future of Jobs Report. (2020)
Yalçın, B.M., Dikici M.F., Yalçın E. ve Bek D. (2005). Malcolm Shepherd Knowles ve Erişkin Eğitimi. Tıp Eğitimi Dünyası, (19), 34-40.
Yapıcı, M. (2006). Öğrenme – Öğretme Sürecinde Olumsuz Pekiştireç. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8 (1).
Yazar, T. (2012). Yetişkin Eğitiminde Hedef Kitle. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4 (7), 21-30.
Yeşilyurt, E. (2020). Tam Öğrenme Yaklaşımı. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 9 (2), 1548-1580.
Yılmaz, Ercan Altuğ. “Gamification Turkey 2017 Türkçe Sunum Videosu: Oyunlaştırma Bilimle Çalışır”. Erişim: 9 Nisan 2018.
https://www.oyunlastirma.co/video/gamification-turkey-2017-sunum-videosu-40dk/
Yayınlanan
Lisans
LisansBu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) Akademisyen Kitabevine ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceca Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. Yayınevi ilgili yasal yollara başvurma hakkına sahiptir.
