KGK Tarafından Yapılan Yıllık İncelemeler Işığında İşletme Sürekliliğinin İncelenmesi ve Değerlendirilmesi

İşletmenin sürekliliği varsayımı, işletmelerin faaliyetlerini herhangi bir süreye bağlı kalmaksızın sürdüreceği esasına dayanan ve finansal tabloların hazırlanmasında temel alınan en önemli muhasebe ilkelerinden biridir. Dünyada AICPA, Türkiye'de ise 1 Sıra Nolu MSUGT ile temellendirilen bu kavram doğrultusunda TMS 1 ve BDS 570 standartları, hem işletme yönetimine hem de bağımsız denetçilere sürekliliğin değerlendirilmesi, risklerin belirlenmesi ve uygun raporlama yapılması hususunda ciddi sorumluluklar yüklemektedir. Bu süreçte denetçilerin yalnızca nicel verilerle sınırlı kalmayıp nitel bilgileri de mesleki yargılarıyla değerlendirmeleri beklenmektedir. Kısa vadeli borç yükü, negatif nakit akışları, kilit yönetici kayıpları veya olumsuz hukuki süreçler gibi süreklilik üzerinde ciddi şüphe oluşturan durumların mevcudiyetinde denetçilerin ilave denetim prosedürleri uygulaması gerekmektedir. Kamu Gözetimi Kurumu (KGK) tarafından 2014-2020 yılları arasında gerçekleştirilen yıllık incelemeler incelendiğinde; sürekliliğe ilişkin denetim bulgularına ilk kez 2017 yılında (%48) ve 2018 yılında (%34) yüksek oranlarda rastlandığı, müteakip 2019 (%3,97) ve 2020 (%3,56) yıllarında ise bu eksikliklerin belirgin şekilde azaldığı görülmektedir. Sonuç olarak, süreklilik değerlendirmelerinin eksiksiz yapılması ve şeffafça raporlanması; yatırımcı kararları, kredi veren kuruluşların değerlendirmeleri, işletme stratejileri ve ülke ekonomisinin sürdürülebilirliği açısından büyük önem taşımaktadır.

The going concern assumption is one of the most fundamental accounting principles used in the preparation of financial statements, based on the premise that businesses will continue their operations without being tied to a specific duration. Under this concept, established globally by the AICPA and in Turkey by MSUGT Serial No. 1, the TAS 1 and ISA 570 standards place significant responsibilities on both corporate management and independent auditors regarding the assessment of going concern, identification of risks, and appropriate reporting. In this process, auditors are expected not to rely solely on quantitative data but also to evaluate qualitative information using their professional judgment. When events and conditions arise that cast significant doubt on going concern—such as short-term debt burdens, negative cash flows, loss of key management personnel, or adverse legal proceedings—auditors are required to perform additional audit procedures. An examination of the annual inspections conducted by the Public Oversight Authority (POA/KGK) between 2014 and 2020 reveals that audit findings related to going concern were first detected at high rates in 2017 (48%) and 2018 (34%), whereas a significant decrease in these deficiencies was observed in the subsequent years of 2019 (3.97%) and 2020 (3.56%). In conclusion, the complete assessment and transparent reporting of going concern hold paramount importance for investor decision-making, credit evaluations by financial institutions, corporate strategies, and the overall sustainability of the national economy.