Sosyal Medya Ortamlarının Aile Eğitimi ve Katılımında Kullanılabilirliği
Özet
Ezgi Pelin Yıldız tarafından kaleme alınan bu çalışma, sosyal medya, Web 2.0 ve video konferans araçlarının aile eğitimi ile katılımındaki kullanılabilirliğini ve e-öğrenme ortamlarındaki kapsamlı rolünü incelemektedir. Okul öncesi ve ilköğretim kademelerinde veliler ile öğretmenler arasında yaşanan zaman yetersizliği, ulaşım zorlukları, yorgunluk ve motivasyon eksikliği gibi temel engeller; Facebook, WhatsApp, Pinterest, Kahoot!, ClassDojo, Skype, Hangouts ve FaceTime gibi dijital platformlar ile etkili biçimde aşılabilmektedir. Bu teknolojiler, zamandan ve mekândan bağımsız çift yönlü etkileşim sunarak ailelerin eğitim süreçlerine aktif katılımını, çocuklarının akademik ve sosyal gelişimlerini yakından takip etmelerini ve dijital okuryazarlık becerileri kazanmalarını sağlamaktadır. Ancak e-öğrenme ortamlarında aile katılımının başarısı; öğretmenlerin Bilgi ve İletişim Teknolojileri (BİT) kullanım yeterliliklerine, ailelere yönelik tutumlarına, okul yönetiminin sağladığı kaynak ve desteğe, ayrıca ailelerin sosyo-ekonomik düzeyleri ile farkındalıklarına doğrudan bağlıdır. Sürecin verimli şekilde yürütülebilmesi amacıyla planlama aşamasında farkındalık eğitimlerinin verilmesi ve ailelerin ihtiyaçlarının belirlenmesi, uygulama döneminde görsel ve etkileşimli içerikler paylaşılması, değerlendirme aşamasında ise çevrimiçi memnuniyet anketleri kullanılarak sürecin sürekli iyileştirilmesi gerekmektedir. Sonuç olarak, teknoloji destekli okul-aile iş birliği çalışmaları, eğitim-öğretim faaliyetlerini daha çekici ve verimli kılmakta, öğrencilerin başarısını artırmakta ve aile içi ilişkileri güçlendirmektedir.
This study authored by Ezgi Pelin Yıldız examines the usability of social media, Web 2.0, and video conferencing tools in family education and participation, as well as their comprehensive role in e-learning environments. Key obstacles experienced between parents and teachers in preschool and primary education, such as lack of time, transportation difficulties, fatigue, and low motivation, can be effectively overcome through digital platforms such as Facebook, WhatsApp, Pinterest, Kahoot!, ClassDojo, Skype, Hangouts, and FaceTime. By providing two-way interaction independent of time and location, these technologies enable parents to actively participate in educational processes, closely monitor their children's academic and social development, and acquire digital literacy skills. However, the success of family involvement in e-learning environments directly depends on teachers' Information and Communication Technologies (ICT) competencies, their attitudes toward parents, the resources and support provided by school administration, as well as parents' socio-economic levels and awareness. To carry out the process efficiently, it is necessary to provide awareness training and determine family needs during the planning stage, share visual and interactive content during the implementation phase, and continuously improve the process using online satisfaction surveys during the evaluation stage. In conclusion, technology-supported school-family collaboration activities render educational processes more engaging and productive, enhance student achievement, and strengthen intra-family relationships.
Referanslar
Aktaş-Arnas, Y. (2011). Okul öncesi eğitimde aile katılım stratejileri. Ankara: Vize Yayıncılık.
Aktulun, Ö. U. ve Elmas, R. (2019). 21. Yüzyıl okul öncesi öğretmenleri için sosyal medya araçları: Muhtemel faydalar. Temel Eğitim Dergisi, 1(4), 6-20.
Aydoğan, Y. (2017). Okul öncesi eğitim programlarında aile katılımı. T. Güler Yıldız, (Ed.). Anne baba eğitimi (4. Baskı) içinde (100-136). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Balcı, A. ve Şahin, F. (2016). Sosyal medyanın aile katılımında kullanılabilirliği üzerine bir inceleme. Kastamonu Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(5), 2309-2322.
Balkar, B. (2009). Okul-aile işbirliği sürecine ilişkin veli ve öğretmen görüşleri üzerine nitel bir çalışma. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(36), 105-123.
Bouffard, S. M. (2008). Tapping into technology: The role of the internet in family school communication. cambridge, MA: Harvard Family Research Project.
ClassDojo (2020). https://www.classdojo.com/tr-tr/?redirect=true adresinden 12.06.2022 tarihinde erişilmiştir.
Constantino, S. (2003). Engaging all families: creating a positive school culture by putting research ınto practice. Oxford, UK: Rowan & Littlefield Education.
Çelen, F., K. ve Seferoğlu, S. (2017). Öğretmenlerin eğitimde bilgi ve iletişim teknolojilerini kullanma konusundaki yeterlilik algılarına ilişkin bir değerlendirme. https://docplayer.biz.tr/108086140-Ogretmenlerin-egitimde-bilgi-ve-iletisim-teknolojilerini-kullanma-konusundaki-yeterlilik-algilarina-iliskin-bir-degerlendirme.html adresinden 15.07.2022 tarihinde erişilmiştir.
Epstein, J. L. (2001). School, family and community partnership: Caring for the children we share. California: Corwin Press.
Ergün, F. (2005). İnternet ve toplum. Ankara: Anı Yayıncılık.
Ireland, K. (2014). The definition of parent ınvolvement. http://www.livestrong.com/article/75306 definition-parent-involvement/ adresinden 16.06.2022 tarihinde erişilmiştir.
Kirkwood, D. (2016). Understanding the power of parent ınvolment. https://www.naeyc.org/resources/blog/understanding-power-parent-involvement adresinden 13.06.2022 tarihinde erişilmiştir.
Koçan, M., O, Kimzan, İ., Yıldız, T., G. ve Çağdaş, A. (2019). Öğretmen ve ebeveynlerin aile katılımını etkileyen etmenlere yönelik görüşlerinin incelenmesi. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları, 5 (3), 370-381.
Metzler, C. W., Sanders, M. R., Rusby, J. C. ve Crowley, R. N. (2012). using consumer preference ınformation to ıncrease the reach and ımpact of media-based parenting ınterventions in a public health approach to parenting support. Behavior Therapy, 43(2), 257-270. doi:10.1016/j.beth.2011.05.004.
Mobile Pie futurelab (2008). http://www.creativetallis.com/uploads/2/2/8/7/2287089/digital_inclusion3.pdf adresinden 03.06.2022 tarihinde erişilmiştir.
Nicholson, S. (2012). A user centered theroretical framework for meaningful gamification. ın proceedings games learning society 8.0. Madison.
Pew Internet ve American Life Project. http://www.pewinternet.org/~/media//Files/Reports/2009/Wireless-Internet-Use.pdf. adresinden 04.07.2022 tarihinde erişilmiştir.
Olmstead, C. (2011). Using technology to increase parent involvement (doctoral dissertation). California State University, Fullerton.
Özdan, Ş. (2018). eğitimde öğretmenlerin teknoloji kullanımı: bir uygulama örneği (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
TÜİK (2019). Hanehalkı bilişim teknolojileri kullanım araştırması. https://dijilopedi.com/2019-tuik-hanehalki-bilisim-teknolojileri-kullanim-arastirmasi/ adresinden 18.07.2020 tarihinde erişilmiştir.