Diyabet ve Cerrahi
Özet
Diabetes Mellitus, insülin eksikliği veya etkisizliği sonucu gelişen ve sürekli tıbbi bakım gerektiren kronik bir metabolik hastalıktır. Temel olarak β hücre hasarıyla karakterize Tip 1 ve insülin direnci ile salgılanma bozukluğuna dayanan Tip 2 diyabet olmak üzere ikiye ayrılır. Cerrahi müdahale görecek hastaların yaklaşık %25'ini diyabetliler oluşturmaktadır. Ameliyat dönemi stres ve açlık gibi faktörler glikoz metabolizmasını olumsuz etkilediğinden, perioperatif süreçte hiperglisemi ve hipoglisemi risklerini önlemek adına kan şekeri regülasyonunun iyi yapılması, morbidite ve mortalite oranlarının düşürülmesi için hayati önem taşır. Glikoz-insülin-potasyum (GİK) solüsyonu veya ayrı yol insülin infüzyonu gibi protokoller kullanılarak glisemik kontrol sağlanır. Ayrıca obezite, visseral yağlanma ve kortizol artışı vasıtasıyla insülin direncini tetikleyerek Tip 2 diyabet gelişiminde önemli bir rol oynar. Obez bireylerde yaşam tarzı değişiklikleri veya sleeve gastrektomi ve Roux-en-y gastrik baypas gibi obezite cerrahisi yöntemleriyle sağlanacak kalıcı kilo kayıpları, insülin duyarlılığını artırarak kan glikoz düzeylerinde ve HbA1c seviyelerinde belirgin iyileşmeler sağlamaktadır. Hem ameliyat öncesi hazırlık hem de taburculuk sonrası süreçte hasta ve yakınlarının eğitimi başarı şansını artırır.
Diabetes Mellitus is a chronic metabolic disease that requires continuous medical care, developing as a result of insulin deficiency or ineffectiveness, and is basically divided into Type 1, characterized by beta cell damage, and Type 2, based on insulin resistance and secretion disorders. Diabetic patients constitute approximately 25% of the patients who will undergo surgical intervention, and since factors such as surgical stress and fasting adversely affect glucose metabolism, maintaining good blood sugar regulation in the perioperative period to prevent hyperglycemia and hypoglycemia risks is of vital importance for reducing morbidity and mortality rates. Glycemic control is achieved using protocols such as glucose-insulin-potassium (GIK) solution or separate-route insulin infusion. Furthermore, obesity plays a significant role in the development of Type 2 diabetes by triggering insulin resistance through visceral adiposity and increased cortisol. Sustained weight loss achieved in obese individuals through lifestyle changes or bariatric surgery methods like sleeve gastrectomy and Roux-en-y gastric bypass increases insulin sensitivity, leading to significant improvements in blood glucose and HbA1c levels, while the education of patients and their relatives in both the preoperative preparation and post-discharge processes enhances the success rate of diabetes management.
Referanslar
American Diabetes Association. Classification and diagnosis of diabetes: Standards of medical care in diabetes 2021. Diabetes Care. 2021;44(1): 33.
Türkiye Endokrin ve Metabolizma Derneği (TEMD). Diabetes Mellitus ve Komplikasyonlarının Tanı, Tedavi ve İzlem Kılavuzu. Ankara: TEMD Yayınları. 2020;(14): 15-33.
Olgun N, Çelik S. Endokrin Sistem ve İlişkili Bozukluklar. Aslan Eti F, Olgun N. (ed). Fizyopatoloji içinde. Ankara: Akademisyen Kitabevi; 2017.p. 413-456.
Çetinkalp Ş. Endokrinoloji. Türkiye Klinikleri. 2017;373-546.
Cornell S. Continual evolution of type 2 diabetes: an update on pathophysiology and emerging treatment options. Therapeutics and Clinical Risk Management. 2015;11: 621-632.
T.C Sağlık Bakanlığı Türkiye Halk Sağlığı Kurumu. Birinci Basamak Sağlık Kurumları İçin Diyabet Eğitimci Rehberi. N. Olgun, S. Özkan, İ. Satman, İ.Yetkin, D. Çalışkan, Ş. Özcan, E.Özer (eds). Ankara: 2018.
Türkiye Diyabet Vakfı Ulusal Diyabet Konsensus Grubu: Diyabet Tanı ve Tedavi Rehberi. İstanbul: Türk Diyabet Vakfı. 2019;147-156.
Sudhakaran S, Surani SR. Guideline for perioperative management of diabetic patient. Surgery Research and Practice. 2015;1-8.
Han HS, Kang SB. Relations between long-term glycemic control and postoperative wound and infectious complications after total knee artroplasty in type 2 diabetics. Clinics in Orthopedic Surgery. 2013;5(2): 118-123.
Cosson E, Catargi B, Cheisson G, et al. Practical management od diabetes patiens before, during and after surgery: A joint French diabetology and anaesthesiology position statement. Diabetes&Metabolism. 2018;44: 200-216.
Türkiye Endokrin ve Metabolizma Derneği (TEMD). Diabetes Mellitus ve Komplikasyonlarının Tanı, Tedavi ve İzlem Kılavuzu. Ankara: TEMD Yayınları. 14. Baskı. 2020;229-234.
American Diabetes Association. Classification and diagnosis of diabetes: Standards of medical care in diabetes 2021. Diabetes Care. 2021;44(1): 193-202.
Dhatariya K, Levy N, Kilvert A, et al. for the Joint British Diabetes Societies: NHS diabetes guideline for the perioperative management of the adult patient with diabetes. Diabetic Medicine. 2012;29(4): 420-433.
Bjomtrop P, Rosmond R. Obesity and cortisol. Nutrition 2000;(16): 924-936.
Lam TK, Van de Werve G, Giacca A. Free fatty acids increase basal hepatic glucose production and induce hepatic insülin resistance at different sites. American Journal of Physiology-Endocrinology and Metabolism. 2003;(284): 281-290.
Echel RH, Kahn SE, Ferrannini E, et al. Obesity and type 2 diabetes: what can be unified and what needs to be individualized? The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2011;96(6): 1654-1663. doi:10.1210/jc.2011-0585
Oh DK, Ciaraldi T, Henry RR. Adiponectin in health and disease. Diabetes Obesity and Metabolism. 2007;(9): 282-289. doi:10.1111/j.1463-1326.2006.00610.x
Anderson JW, Kendall CW, Jenkins DJ. Importance of weight management in type 2 diabetes: review with metaanalysis of clinical studies. Journal of the American College of Nutrition. 2003;(22): 331-339. doi:10.1080/07315724.2003.10719316
Autcott L, Poobalan A, Smith WC, et al. Weight loss in obese diabetic and nondiabetic individuals and longterm diabetes outcomesa systematic review. Diabetes Obesity Metabolism. 2004;(6): 85-94.
Tuomilehto J, Lindström J, Eriksson JG, et al. Prevention of type 2 diabetes mellitus by changes in lifestyle among subjects with impaired glucose tolerance. The New England Journal of Medicine. 2001;(344): 1343-1350. doi:10.1056/NEJM200105033441801
Freeman RA, Overs SE, Zarshenas N, et al. Food tolerance and diet quality following adjustable gastric banding, sleeve gastrectomy and roux-y gastric bypass. Obesity Research and Clinical Practice. 2014;(8): 183-191. doi: 10.1016/j.orcp.2013.02.002
Homan J, Betzel B, Aarts EO, et al. Secondary surgery after sleeve gastrectomy: Roux-en-Y gastric bypass or biliopancreatic diversion with duodenal switch. Surgery for Obesity and Related Diseases. 2015;11(4): 771–777. doi: 10.1016/j.soard.2014.09.029
Angrisani L, Santonicola A, Iovino P, et al. Bariatric Surgery and Endoluminal Procedures: IFSO Worldwide Survey 2014. Obesity Surgery. 2017;27(9): 2279-2289. doi:10.1007/s11695-017-2666-x
Bozbora A. Obezitenin cerrahi tedavisi. Antibiyotik ve Kemoterapi Dergisi. 2002;16(3): 337-339.
Ikramuddin S, Korner J, Lee WJ, et al. Roux-en- Y gastric bypass vs intensive medical management fort he control of type 2 diabetes, hypertension, and hyperlipidemia: the Diabetes Surgery Study randomized clinical trial. Journal of American Medical Association. 2013;309(21): 2240-2249. doi:10.1001/jama.2013.5835
Mingrone G, Panunzi S, De Gaetano A, et al. Bariatric surgery versus conventional medical therapy for type 2 diabetes. The New England Journal of Medicine. 2012;366(17): 1577-1585. doi:10.1056/NEJMoa1200111
Dixon JB, Zimmet P, Alberti KG, et al. Bariatric surgery: an IDF statement for obese type 2 diabetes. International Diabetes Fedaration Task force on Epidemiology and Prevention. Diabetic Medicine. 2011;28(6): 682-642. doi.org/10.1111/j.1464-5491.2011.03306
