Frankfurt Okulu ve Eleştirel Medya
Özet
"Frankfurt Okulu ve Eleştirel Medya" başlıklı bu çalışma, Frankfurt Okulu temsilcilerinin eleştirel teori ışığında sanat, toplum, kitle iletişim araçları ve moderniteye yönelik yaklaşımlarını inceleyen derinlikli bir eserdir. Eserde Theodor W. Adorno, Max Horkheimer, Herbert Marcuse ve Erich Fromm gibi öncü düşünürlerin; kültür endüstrisi, kitle kültürü, müzik, sinema, radyo, televizyon, yazılı basın, moda ve cinsellik gibi olguları kapitalist üretim ve tüketim ilişkileri çerçevesinde nasıl ele aldıkları detaylıca çözümlenmektedir. Eleştirel teorisyenler, kitle iletişim araçlarının ve kültür endüstrisinin bireyleri pasifleştirerek kitle içinde tektipleştirdiğini, sahte ihtiyaçlar ve yapay hazlar üreterek eleştirel bilinci körelttiğini savunur. Adorno ve Horkheimer'ın metalaşma, şeyleşme ve popüler kültür eleştirileri doğrultusunda sanatsal ürünlerin nasıl sıradan ticari mallara dönüştüğü gösterilmektedir. Ayrıca geleneksel aile yapısının zayıflaması, baba otoritesinin dönüşümü, boş zamanın metalaşarak denetim altına alınması ve modern toplumun getirdiği yabancılaşma; Marx, Freud, Nietzsche, Weber ve Rousseau gibi filozofların felsefi ve sosyolojik birikimleriyle harmanlanarak değerlendirilmektedir. Çalışma, aynı zamanda okul üyelerinin 1968 öğrenci hareketlerine yönelik farklı tutumlarını, propaganda ile radyo ilişkisini ve medyada kadının bedensel metalaşmasını sorgulayarak okuyucuya eleştirel medya teorisinin tarihsel, sosyolojik ve ideolojik temellerini bütüncül bir perspektifle sunmaktadır.
This study, titled "Frankfurt School and Critical Media", is an in-depth work examining the approaches of Frankfurt School representatives toward art, society, mass media, and modernity in light of critical theory. The book comprehensively analyzes how pioneering thinkers such as Theodor W. Adorno, Max Horkheimer, Herbert Marcuse, and Erich Fromm address phenomena including the culture industry, mass culture, music, cinema, radio, television, print media, fashion, and sexuality within the framework of capitalist production and consumption relations. Critical theorists argue that mass media and the culture industry passivize individuals, homogenize them within the masses, and dull critical consciousness by generating false needs and artificial pleasures. In line with Adorno and Horkheimer's critiques of reification, commodification, and popular culture, the text demonstrates how artistic works are transformed into ordinary commercial goods. Furthermore, the weakening of the traditional family structure, the transformation of patriarchal authority, the commodification and control of leisure time, and the alienation brought about by modern society are evaluated by blending the philosophical and sociological insights of thinkers like Marx, Freud, Nietzsche, Weber, and Rousseau. By examining the school members' differing stances on the 1968 student movements, the relationship between propaganda and radio, and the bodily commodification of women in the media, the study offers readers a holistic perspective on the historical, sociological, and ideological foundations of critical media theory.
Referanslar
Abromeit, J. (2011). Max Horkheimer and The Foundations of The Frankfurt School. New York: Cambridge.
Acar, S. (2018). Tüketim Toplumu Üzerine Eleştirel Bir Değerlendirme. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 5 (7), 75-90.
Adorno, T.W. (2005). Minima Moralia. (çev. O.Koçak ve A.Doğukan).İstanbul: Metis Yayınları.
Adorno, T.W. (2011). Otoritaryen Kişilik Üstüne Niteliksel İdeoloji İncelemeleri. (Çev. Doğan Şahiner). İstanbul: Say Yayınları.
Adorno, Theodor ve Horkheimer, Max.(2013). Teori ve Pratik Üzerine Bir Tartışma (1956). (Çev. O. Kılıç). İstanbul: Metis Yayınları.
Adorno, Theodor W. (2003) “Kültür Endüstrisini Yeniden Düşünürken” (Çev. B. O. Doğan. Cogito – Adorno: Kitle, Melankoli, Felsefe, Sayı: 36, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, s. 76-83.
Adorno, Theodor.W.(1969). Introduction to Sociology of Music. New York: The Seabury Press.
Adorno, Theodor.W.(2012). Sahicilik Jargonu Alman İdeolojisi Üzerine 1962-1964. (Çev. Ş. Öztürk). İstanbul: Metis Yayınları.
Adorno, W. T. (2000). Minima Moralia, (Çev: O. Koçak- A. Doğukan), İstanbul: Metis Yayınları
Adorno, W. T. (2011). Kültür Endüstrisi-Kültür Yönetimi. (Çev. N. Ülner, M. Tüzel ve E. Gen). İstanbul: İletişim.
Adorno, W.T. (2012). Ahlak Felsefesinin Sorunları. (Çev.T. Birkan). İstanbul: Metis Yayınları.
Adorno, W.T. (2014). Aydınlanmanın Diyalektiği. (Çev. N. Ülner & E. Ö. Karadoğan). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
Akkol, M. L. (2019). Kitle Endüstrisi ve Kitle Kültürü Kavramlarının Frankfurt Okulu Düşüncesi Üzerinden Analizi. Uluslararası İnsan Çalışmaları Dergisi, 2 (3), 49-64
Aksoy, S. (2019). Kültür Endüstrisi Güdümünde Boş Zaman Pratiklerinde Tektipleşme:" Keyif" Etiketi ile Yapılmış Instagram Paylaşımları Üzerine Bir İnceleme. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (31), 601-622.
Alford, C.Fred.(2002). Levinas, The Frankfurt School and Psychoanalysis. London: Continuum.
Alver, F. (2006). Medya Yetkinliğinin Kuramsal Temelleri. Kocaeli Üniversitesi İletişim Fakültesi Araştırma Dergisi, (7), 10-2.
Anderson, Kevin B. & Rockwell, Russell. (2012). The Dunayevskaya-Marcuse-Fromm Correspondence, 1954–1978: Dialogues on Hegel, Marx, and Critical Theory. New York: Lexington Books.
Anderson, Kevin.B.(2014). Lenin, Hegel ve Batı Marksizmi Eleştirel Bir İnceleme. (E. Günçiner). İstanbul: Yordan Kitapevi.
Anderson, Perry. (2016). Batı Markizmi Üzerine Düşünceler. (Çev. B. Aksoy). İstanbul: Birikim Yayınları.
Arık, M. B. (2004). Bir Kültür Endüstrisi Olarak 14 Şubat Sevgililer Günü. İstanbul Üniversitesi İletişim Dergisi, (20), 79–87.
Aslan, A. (2016). Örgütlerde Cinselliğin Düzen Bozucu ve Düzen Kurucu Rolünün Eros ve Oyun Açısından İncelenmesi. Ege Academic Review, 16(4).
Assoun, Paul-Laurent. (2014). Frankfurt Okulu. (Çev. I. Ergüden). Ankara: Dost Yayınları.
Aydin Ozturk, T. (2020). Sosyolojide Müzik: Frankfurt Okulu, Adorno ve Kültür Endüstrisi. Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 26 (45) , 527-534 . DOI: 10.32547/ataunigsed.743676.
Aytekin, M. (2018). Sinema ve Mahremiyet İlişkisi: Mahremiyetin İfşası Ya Da İfşa Edilen Mahremiyet. S.Gezgin (ed). Medya ve İletişime Diyalektik Bakış. Konya: Eğitim Yayınları. 175-193
B, Tekin. (1998). Frankfurt Okulu ve Kültür Endüstrisi. Https:// www.academia.edu/33814967/ Frankfurt_Okulu_ve_K%C3%BClt%C3%BCr_E nd%C3%BCstrisi.pdf Erişim Tarihi: 13.12.2021
Baudrillard, J. (2008). Tüketim Toplumu. (Çev. A. Şenel). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Bauman, Z. (2015). Bireyselleşmiş Toplum. (Çev. Y. Alogan). İstanbul: Ayrıntı Yayınları
Becan, C. (2015). Reklamı Ters Yüz Etmek. Konya: Eğitim Kitapevi.
Becermen, M. (2009). “Nietzsche ve Adorno’da Sanat ve Hakikat İlişkisi Üzerine Bir İnceleme”, Kaygı Dergisi, Sayı 13, Bursa, s. 29-40.
Begtimur, M. E. (2018). Frankfurt Okulu ve Kitle İletişim Araçları Eleştirisi. Kuram ve Uygulamada Sosyal Bilimler Dergisi, 2 (2), 50-63.
Behrens, R. (2011). Adorno Sözlüğü. (Çev. M. Tüzel). İstanbul: Versus Kitap.
Benhabib, S. (2005). Eleştiri, Norm ve Ütopya. (Çev. İ. Tekerek). İstanbul: İletişim Yayınları.
Benson, N.C. (2020). Psikoloji Bilinci ve Davranışları Daha İyi Anlama İçin Çizgibilim. (Çev. E. Okuyucu). İstanbul: Say Yayınları.
Bernstein, J.M. (2001). The Culture Industry. London and New York: Routledge.
Biçer Olgun, H. (2017). Jürgen Habermas, Hannah Arendt ve Richard Sennett’in Kamusal Alan Yaklaşımları. Sosyolojik Düşün, 2 (1), 45-54.
Bingöl, U. (2019). Modernizmden Postmodernizme. İstanbul: Akademik Kitaplar.
Birdişli, F. (2014). “Eleştirel Güvenlik Çalışmaları Kapsamında Frankfurt Okulu ve Soğuk Savaş Sonrası Güvenlik Sorunlarına Eleştirel Bir Yaklaşım: Galler Ekolü”. Güvenlik Stratejileri Dergisi. 10 (20), 229-256.
Bottomore, T. (2016). Frankfurt Okulu ve Eleştirisi. (Çev. Ü. H. Yolsan). İstanbul: Say Yayınları.
Boucher, G. (2016). Yeni Bir Bakışla Adorno. (Çev. Y. Başkavak). İstanbul: Kolektif Yayınları.
Braaten, J. (1991). Habermas's Critical Theory of Society. USA: State University Of New York Press.
Brown, Bruce. (1989). Marx, Freud ve Günlük Hayatın Eleştirisi. (Çev. Y. Alogan). İstanbul. Ayrıntı yayınları.
Claussen, D. (2008). Theodor W. Adorno: One Last Genius. Trans. Rodney Livingstone: Cambridge MA: Bellknap Press.
Claussen, D. (2010). Son Deha Theodor W.Adorno. (Çev. D. Muradoğlu). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
Colclasure, D.L. (2010). Habermas and Literary Rationality. New York: Routledge.
Cook, D. (1996). The Culture Industry Revisited: Theodor W. Adorno on Mass Culture. New York: Rowman & Littefield Publishers.
Cook, D. (2014). Adorno on Nature. USA: Routledge.
Coşkun Karataş, N. (2019). Rus Düşüncesi Bağlamında F.M. Dostoyevski’de Yabancılaşma Olgusu. Ankara: Hece Yayınları.
Crombez, J. M. (2021). Anxiety, Modern Society, and the Critical Method: Toward a Theory and Critical Method. Boston: Brill
Çağatay, T. (1971). “Modern Aile ve Sosyal Problemleri”. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü Dergisi. 9. 73-126.
Çakır, H ve Çakır, Elif Can. (2020). Tek-Boyutlu İnsan’ın Ötesinde: Marcuse’nin Meyerhoff Konferansı. Sayı: 10, cilt: 1.
Çiğdem, A. (2008). Akıl ve Toplumun Özgürleşimi Jürnal Habermas ve Eleştirel Epistemoloji Üzerine Bir Çalışma. İstanbul: İletişim Yayınları.
Çoban, S. (2014). İktidar’ın Medya’sı. (Haz. E. Arsan- S.Çoban). Medya ve İktidar- Hegemonya, Statüko, Direniş. İstanbul: Doğa Basın Yayın.
Çolak, M. (2011) "Georg Lukacs'ı Yeniden Düşünmek". FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi / 12. 91-124.
Dagtaş, B. (1999). İngiliz Kültürel Çalışmaları'nda İdeoloji. Kurgu, 16 (1), 321-343.
Danko, D. (2017). Sanat Sosyolojisi. (Çev. N. Z. Arslanoğlu). Ankara: Hece Yayınları.
David Held, D. (2004). Introduction to Critical Theory: Horkheimer to Habermas. ABD: Blackwell.
Dellaloğlu, B. F. (2012). İnsan bilimleri, özne ve öznellik. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, 3(16), ss. 1-10.
Dellaloğlu, B.F. (1995). Frankfurt Okulu’nda Sanat ve Toplum. İstanbul: Bağlam Yayınları.
Dellaloğlu, B.F. (2012). Benjaminia: Dil, Traih ve Çoğrafya. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Demir, Ş. ve Sesli, M. (2007). Kamusal Alan (Türkiye’de Kamusal Alan Kavramlaştırılmasının Muhtevası: Tektiplilik mi, Çoğulculuk mu?). Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 2 (1), 273-292
Demiralp, O. (2007). “Tuhaf Bir Çocuk”. Walter Benjamin. Cogito. Sayı 52. Güz. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. 69-77.
Dengin, S. & Koç, F. (2016). Kültür Endüstrisi Bağlamında Moda ve Gençlerin Modayı Kullanma Durumları. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 20 (1), 203-222.
DeNora, T. (2003). After Adorno Rethinking Music Sociology. United Kingdom: Cambridge University Press
Dever, A. (2013). Tip’ler İnsanı “Modernleşmenin Benzeşen Bireyleri”. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4 (7), 61-7.
Dikmen, M. (2018). “Felsefi Yakınlıklar: Theodor W. Adorno ve Jean Baudrillard Arasındaki Yakınlıklara Dair”. Bülent Ecevit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. Cilt 5, Sayı 1, ss.63-76.
Dostoyevski, F. (1985). Yeraltından Notlar. (Çev. N. Y. Taluy). İstanbul: İş Bankası Yayınları.
Durğun, S. (2012). Jean-Jacques Rousseau’da Amour-Propre Kavramı. Özne Felsefe Dergisi, 17. Kitap (Güz), 103-112.
Ece, Ü. (2015). Yerli Dizilerdeki Kimlik Kalıpları. Konya: Eğitim Kitabevi.
Erdoğan, İ. (2014). Medya Teorisi ve Araştırmaları Biliş ve Davranış Yönetimi Amaçlı Endüstri, Devlet ve Üniversite İşbirliğinde, Medyanın Egemen ve Alternatif Açıklamaları. Ankara: ERK Yayınları.
Erik, Stolerman. (2018). Herbert Marcuse and the “One-Dimensional Man. Jeffrey Bardzell, Shaowen Bardzell, Mark Blythe (eds.) Critical Theory and Interaction Design, London: The MIT Press
Erkan, E. (2018). Gençlerde Tüketim ve Din. İstanbul: Hiberyayın.
Esenyel, A. (2020). Dostoyevski’nin Yeraltından Notlar’ında Zorunluluk Bilinci. Tabula Rasa: Felsefe ve Teoloji, (33), 24-33.
Fildiş, B. (2018). Marx, Durkheim ve Weber Üzerinden Klasik Dönem Sosyolojisinde Modern Devlet ve Modern Ordular. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(3).
Foster, R. (2007). Adorno: The Recovery of Experience. USA: State University of New York Press.
Franks, M. A. (2005). “An-aesthetic Theory: Adorno, Sexuality, and Memory”. R. J. Heberle (ed). Feminist Interpretations of Theodor Adorno. Pennsylvania: The Pennsylvania State University Press.
Fraser, I. (2018). Political Theory and Film From Adorno To Zizek. London: Rowman Littlefield International.
Freud, S. (1975). Kitle Psikolojisi. (Çev. K. Şipal ). İstanbul: Bozak Yayınları
Freud, S. (2000). Bir Yanılsamanın Geleceği Uygarlık ve Hoşnutsuzlukları. (Çev. A. Yardımlı). İstanbul: İdea Yay.
Freud, S. (2018). Kültürel Huzursuzluk. (Çev. E. Yıldırım). İstanbul: Oda Yayınları.
Freud, S. (2019). Savaş ve Ölüm Üzerine Düşünceler. (Çev. E. Yıldırım). İstanbul: Oda Yayınları.
Freud, S. (2021). Kitle Psikolojisi. (Çev. K. Şipal). İstanbul: Say Yayınları.
Fromm, E. (2004). Marx’ın İnsan Anlayışı. (Çev. K. H. Ökten). İstanbul: Arıtan Yayınevi.
Fromm, E. (1990). Sağlıklı Toplum. (Çev. Y. Salman & Z. Tanrısever). İstanbul: Payel Yayınevi.
Gartman, D. (2013). Culture, Class, and Critical Theory Between Bourdieu and the Frankfurt School. London: Rouledge.
Geuss, R. (2002). Eleştirel Teori Raymand Geuss. (Çev. F. Keskin). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Geuss, R. (2002). Eleştirel Teori Habermas ve Frankfurt Okulu. (Çev. F. Keskin). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Geuss, R. (2002). Eleştirel Teori. (Çev. F. Keskin). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Giddens, A. (2010). Kapitalizm ve Modern Sosyal Teori. (Çev. Ü. Tatlıcan). İstanbul: İletişim Yayınları.
Gitlin, T. (2008). Medya Sosyolojisi: Egemen Paradigma. S. Çelenk (Ed.), H. Tuncel & E. Çaylı (Çev.), İletişim Çalışmalarında Kırılmalar ve Uzlaşmalar (1. baskı, s. 19-67). Ankara: Deki Yayınları.
Glenda A. G. (2004). Encyclopedia of Modern Jewish Culture. USA: Routledge
Gordon, P.E. (2016). Adorno and Existence. England: Harvard University Press.
Gökulu, G. (2014), “Aydınlanma Felsefesinin Ceza Adalet Sistemine Etkileri ve Şiddetin Eleştirisi”, The Journal of Academic Social Science, 5.
Groff, R. (2014). Subject and Object: Frankfurt School Writings on Epistemology, Ontology, and Method. London: Bloomsbury.
Güven, U. Z. & Ergur, A. (2015). Dünyada ve Türkiye’de Müzik Sosyolojisinin Yeri ve Gelişimi. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, 3 (29), 1-27.
Habermas, J. (2001). İletişimsel Eylem Kuramı. (Çev. M. Tüzel). İstanbul: Kabalcı Yayınları.
Habermas, J. (2001). İletişim Eylem Kuramı. Cilt 1.(Çev. M. Tüzel). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
Habermas, J. (2003). Kamusallığın Yapısal Dönüşümü. (Çev. T. Bora ve M. Sancar). İstanbul: İletişim Yayımları.
Hablemitoğlu, Ş. (2018). Sardunyalar ve Kadınlar. İstanbul: Cadde Yayınları.
Hansen, M. B. (1981). Introduction to Adorno," Transparencies on Film"(1966). New German Critique. (24/25), 186-198.
Hellings, J. (2014). Adorno and Art Aesthetic Theory Contra Critical Theory. London: Palgrave Macmillian.
Homeros. (2008). İlyada. (Çev. A.Erhat & A.Kadir). İstanbul: Can Sanat Yayınları
Horkheimer, M ve Adorno, T.W. (2010). Sosyolojik Açılımlar Sunular ve Tartışmalar. Anakara: BilgeSu Yayınları.
Horkheimer, M. ve Adorno, T.W. (1995). Aydınlanmanın Diyalektiği I. (Çev. O. Özügül). İstanbul. Kabalcı Yayınevi.
Horkheimer, M. ve Adorno, T.W. (1996). Aydınlanmanın Diyalektiği II. (Çev. O. Özügül). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
Horkheimer, M. (1998). Akıl Tutulması. (Çev. O. Koçak) İstanbul: Metis Yayınları.
Horkheimer, M. (2005). Geleneksel ve Eleştirel Kuram. (Çev. M. Tüzel). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
Horkheimer, M. (2005). Geleneksel ve Eleştirel Kuram. (Çev. M. Tüzel). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
Houston, S. (2013). Jürgan Habermas. M.Gray & S.Webb (Ed.). Social Work Theories and Methods. London: Safe Publications.11-13
Huhn, Tom (2004). The Cambridge Companion to Adorno. Cambridge: Cambridge University Press
İnce, M. ve Koçak, M. C. (2019). Medya ve Diğer Dış Etkenlerin Gençlerin Satın Alma Davranışları Üzerindeki Etkisi. Anemon-Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7, 203-210.
Jan. R. J. (2017). İdeoloji Kuramları: Yabancılaşmanın ve Boyun Eğmenin Güçleri. İstanbul: Yordam Kitapevi.
Jay, M. (1976). The Dialectical Imagination A History of the Frankfurt School and the Institute of Social Research 1923-150. London: Heinemann.
Jay, M. (2001). Adorno. (Çev. Ü. Oskay).İstanbul: Der Yayınları.
Jay, M. (2020). Splinters in Your Eye: Frankfurt School Provocations. London: Verso.
Jenemann, D. (2007). Adorno in America. Minneapolis: University of Minnesota Press.
Jensen, A.S. (2013). SCM Core Text Theological Hermeneutics. London: SCM Press.
Kanlıoğlu, A. (2018). Bir Savaş Alanı Olarak Beden: Bedenin Moda ve Fotoğraf Kavramları Dolayımı ile Metalaştırılmasına Eleştirel Bir Bakış. Akdeniz İletisim. (30).
Karamolla, M & Kiriş Y. N. (2020). Adorno ve Horkheimer’ın Araçsal Akıl Eleştirisi. Journal of History School, 48, 3562-3580.
Karl, Marx. (1998). Artı-Değer Teorileri Birinci Kitap. (Çev.Y. Fincancı). Ankara: Sol Yayınları.
Kasım, M. (2013). Hitler Döneminde Propaganda Aracı Olarak Radyo. Selçuk İletişim, 6 (4), 64-75.
Kellner, D. Lewis, T. & Pierce, C. (2008). On Marcuse: Critique, Liberation, and Reschooling in the Radical Pedagogy of Herbert Marcuse. Rotterdam: Sense Publishers.
Kellner, D. (1992) Erich Fromm, Feminism, and the Frankfurt School. Na.
Keltie, E. (2017). The Culture Industry and Participatory Audiences. Australia: Palgrave Macmillan.
Kenneth, S. (2006). The Frankfurt School, the Marxist Tradition, Culture and Critical Thinking: Max Horkheimer, Herbert Marcuse, Theodor Adorno, Jürgan Habermas (156-166). W.Julian (ed.) European Criticism and Theory: A Critical Guide, Edinburgh University Press.
Keyvan, A. (2021). Psikanalitik Grup Terapisi (Grup Analizi). İstanbul Aydın Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 13 (3), 591-604.
Kırel, S. & Kuruca, Y. (2021). Popüler Kültürlerarası Anlatısal Alışveriş Bağlamında Evrensel Masalların Yerel Sinemalara Taşınması. Selçuk İletişim, 14 (4).
Kırel, S. (2010). Kültürel Çalışmalar ve Sinema. İstanbul: Kırmızı Kitapevi.
Kiraz, S. (2018). Sosyal Araştırmalar Enstitüsü ile Erich Fromm ve Sigmund Freud İlişkisi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18 (2), 61-72.
Kocaoğlu, M. (2018). Aydınlanmayı Yeniden Düşünmek: Horkheımer Ve Adorno . Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16 (3), 159-180.
Koçak, M. C., & Küçük, O. (2021). Medyanın Kültüre Etkisi Üzerine Bir Araştırma. Journal of Humanities and Tourism Research (Online), 11, 53–65.
Koçak, M. C., Kalafat Çat, A., Küçük, O. (2021). Türk Televizyon Dizilerinde Mesleklerin Cinsiyete Göre Dağılımı. Bıltek-V Internatıonal Symposıum On Current Developments In Scıence, Technology And Socıal Scıences(5), 831-839.
Koçak, O. (1988). "Maelström Üslubu", Defter, sayı: 5, Haziran-Eylül.
Koluaçık, İ. (2017). Eleştirel Teorisyenlerin kültür endüstrisi kavramı çerçevesinde sanata ve sinemaya yaklaşımları. Abant Kültürel Araştırmalar Dergisi, 2 (3), 135-156.
Korsch, K. (2000). Karl Marx Marksist Kuram ve Sınıf Hareketi. (Çev. M. Okyayuz). Ankara: Doruk Yayınları.
Kula, O. B. (2013). Marx, Benjamin, Adorno Sanat ve Edebiyat. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
Küçük, O. (2021). TV Dizilerinde Şiddet:" Çukur" Dizisi Örneği. Journal of International Social Research, 14(77).
Le Bon, G. (1997). Kitleler Psikolojisi. İstanbul: Hayat Yayınları.
Litvak, J. (1997). Strange Gourmets: Sophistication, Theory, and the Novel. London: Duke University Press,
Lukacs, G. (1998). Tarih ve Sınıf Bilinci. (Çev. M. Y. Öner). İstanbul: Belge Yayınları.
Lukacs, G. (2017). Lenin’in Düşüncesi Devrimin Güncelliği. (Çev. R. Zarakolu). İstanbul:Belge Yayınları.
Lull, J. (2018). İletişim Çağında Kültür. (Çev. E. S. Civelek). Ankara: Hece Yayınları.
Lunn, E. (1982). Marxism and Modernism An Historical Study of Lukacs, Brecht, Benjamin, and Adorno. London: University of California Press.
Marcuse, H. Wollf, R.P, Bergmann, U & RabehI, B. (1969). Görünmeyen Diktatör. (Çev. T. Akerson). İstanbul: Ararat Yayınevi.
Marcuse, H. (1968). Aşk ve Uygarlık Freud Üzerine Felsefi Bir Araştırma. (Çev. S. Çağan). İstanbul: May Yayınları.
Marcuse, H. (1990). Tek-Boyutlu İnsan İleri İşleyim Toplumunun İdeolojisi Üzerine İncelemeler. (Çev. A. Yardımlı). İstanbul: İdea yayınları.
Marcuse, H. (1991). Karşıdevrim ve Başkaldırı. (Çev. G. Koca ve V. Ersoy). İstanbul: Ara Yayıncılık.
Marcuse, H. (2013). Özgürlük Üzerine Bir Deneme. (Çev. S. Soysal). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Marx, K. ve Engels, F. (1976). Komünist Partisi Manifestosu. (Çev. S. Arslan). Ankara: Bilim ve Sosyalizm Yayınları.
Marx, K. ve Engels, F. (2013). Devlet ve Hukuk Üzerine. (Der ve Çev. Rona Serozan). İstanbul: Çağdaş Hukukçular Derneği Yayınları.
McGee, P. (1997). Cinema, Theory, and Political Responsibility in Contemporary Culture. USA: Cambridge University Press.
Misiroglu, G. (2015). American Countercultures: An Encyclopedia of Nonconformists, Alternative Lifestyles, and Radical Ideas in U.S. History. USA: Routledge.
Mora, N. (2008). Medya ve kültürel kimlik. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi. Cilt:5 Sayı:1.
Morgan, B, (2001). "The Project of the Frankfurt School." Telos, 75-98. http://journal.telospress.com/content/2001/119/75.short.
Morris, M. (2001).Rethinking the Communicative Turn: Adorno, Habermas, and the Problem of Communicative Freedom. USA: State University Of New York Press.
Müller-Doohm, S. (2006). Habermas: A Biography. USA: Polity Press.
Nietzsche, F. (2015). İnsanca, Pek İnsanca-1.(Çev. M. Tüzel). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
Nietzsche, F. (2006). Deccal. (Çev. O. Aruoba). İstanbul: İthaki Yayınları.
O’Connor, B. (2004). Nagative Dialectic Philosophy and the Possibility of Critical Rationality. London: The MIT Press.
O’Neill, M. (1999). Adorno and Women: Dialectics for Photography. M. O'Neill. (ed). Adorno, Culture and Feminism. London: SAGE Publications. 1-21
Onur, F. (2016). Horkheimer’da Akıl. Kilikya Felsefe Dergisi, (1), 74-89.
Osmanoğlu, Ö. (2016). Hegel’den Marcuse’ye Yabancılaşma Olgusu. Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 0 (3), 65-92.
Öngen, O. (2018). Kültür Endüstrisinde Oyunculuğun Ekonomi Politiğine Eleştirel Bir Bakış. Konservatoryum, 5 (1), 1-18.
Özbek, M. (2004). “Giriş; Kamusal Alanın Sınırlan”, M.Özbek (ed). Kamusal Alan. İstanbul: Hil Yayın.
Öztürk A. T. (2020). Sosyolojide müzik: Frankfurt okulu, Adorno ve kültür endüstrisi. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 26(45), 527-534.
Phillips, W. (2015). Metaphysics and Music in Adorno and Heidegger. New York. Palgrave Macmillan.
Piccone, P. (1978) The essential Frankfurt school reader. Eds. Andrew Arato, and Eike Gebhardt. New York: Urizen Books, 1978.
Postman, N. (2010). Televizyon Öldüren Eğlence. (Çev. O. Akınhay). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Rasche, A & Scherer, A.G. (2014). Intıduction: Life and Work Of Jurgen Habermas.: P. S. Adler, P. Du Gay, G. Morgan, M. I. Reed (Eds). The Oxford Handbook of Sociology, Social Theory, and Organization Studies Contemporary Currents, United Kingdom: Oxford University Press.
Roberts, J. (1982). Walter Benjamin. London .Macmillian.
Rolf Wiggershaus R. (1995). The Frankfurt School: Its History, Theories, and Political Significance. USA: The MIT Press.
Rousseau, J.-J. (2007). Dillerin Kökeni Üstüne Deneme: Melodi ve Müziksel Taklit ile İlişki İçinde. (Çev. Ö. Albayrak). İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
Rutli, E. E. (2019). T. Adorno ve M. Horkheimer Felsefeleri Bağlamında Eleştirel Teorinin Felsefi Kökenleri. Kare, (6), 16-35.
Sadakaoğlu, M. C. (2018). Aydınlanma Tahayyülü ve Bir Ödev Olarak Tüketim. İstanbul Aydın Üniversitesi Dergisi, 10 (1), 51-76.
Sayar, T.E. (2018). Yeni Medya Çağında Kültürel Değişim. M.Gökan (ed). İletişim Çağında Dijital Kültür. Konya: Eğitim Yayınları.
Schnapper, D. (2005). Öteki ile İlişki. (Çev. A. Sönmezay). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
Selçuk, G. (2011). “Fordist Birikim Rejimi ve Kitle Kültürü”. Journal of Yasar University, (24), 4130- 4152.
Slater, P. (1998). Frankfurt Okulu. (Çev. A. Özden). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
Smith, P. (2007). Kültürel Kuram. (Çev. S. Güzelsarı ve İ. Gündoğdu). İstanbul: Babil Yayınları.
Solmaz, D. B. & Aydın, B. (2012). Popüler Kültür ve Spor Merkezlerine Yönelik Bir Araştırma. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 1 (4).
Spurk, Jan. (2008). Toplumsal Aklın Eleştirisi. (Çev. I. Ergüden). İstanbul: Versus Yayınları
Stamps, J. (1995). Unthinking Modernity Innis, McLuhan and The Frankfurt School. London: McGill-Queen’s University Press.
Sunar, L. (2010). Karl Marx ve Max Weber‟in Doğu Toplumlarına Yaklaşımları, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sosyoloji Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Doktora Tezi, 2010, s. 202-209.
Taş, K. & Özdemir Berköz, H. (2015). Modernizmin Kamusal Alan Parametreleri ve Din. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (22), 1-20.
Taylor, B. (2012). Enlightenment and the Uses of Woman. In History Workshop Journal (Vol. 74, No. 1, pp. 79-87).
Temel, T. (2019). Yeni Kadın Algısı ve İlk Popüler Kültür İmgelerine Eleştiriler: Sebilürreşad Dergisi Örneği (1923-1925). Toplum Bilimleri Dergisi. Sayı: 26. ss. 8-38.
Therborn, G. (2010). Marksizmden Post-Marksizme. (Çev. D. Evci). Ankara: Dipnot Yayınları.
Thompson, J. B. (2013). İdeoloji ve Modern Kültür. (Çev. İ. Çetin). Ankara: Dipnot Yayınları.
Thomson, A. (2016). Adorno: A Guide for the Perplexed. London. Continuum.
Toprak, Ö., Küçük, O. & Koçak, M.C. (2021). Medya ve benzeşme bağlamında tercih edilen müzik türleri üzerine bir araştırma. Journal of Social and Humanities Sciences Research, 8(74), 2368-2379.
Tükel, İ. (2012). Modern Örgütlerde Yabancılaşma ve Kafka’nın “Dönüşüm” Romanının Bu Bağlamda Analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 1 (2) , 34-50.
Türk, H. B. 2016). "Murray Bookchın’in Siyasal Düşüncesinde Rousseau’nun İzleri". FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, 147-162.
Ülker, D. (2022). Kitle Süsü Kavramı Üzerine Toplumsal Cinsiyet Perspektifinden Eleştirel Bir Okuma. İstanbul Antropoloji Dergisi, (1), 101-124.
Ümer, E. (2016). Adorno, Debord ve Baudrillard’da Kültür ve Sanat. Sanat ve Tasarım Dergisi, 0 (17) , 171-187.
Varol, S. (2011). Frankfurt Okulu'ndan Postmodernizme Televizyona Dair Eleştirel Perspektifler. Erciyes İletişim Dergisi, 2 (1)
Vassaf, G. (2016). Cehenneme Övgü. İstanbul: İletişim Yayınları.
Wheatland, T. (2009). The Frankfurt School İn Exile. London: University of Minnesota Press.
Wolin, R. (2006) The Frankfurt School Revisited : And Other Essays on Politics and Society, New York: Routledge.
Yapıcı, H. (2021). Toplumun Burçlarla İmtihanı: Teorik ve Gündelik Fragmanlar. İstanbul: Dün Bugün Yarın Yayınları.
Yaşar, A. (2005). Osmanlı Şehir Mekânları: Kahvehane Literatürü. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, (6), 237-256.
Yaylagül, L. (2014). Kitle İletişim Kuramları Egemen ve Eleştirel Yaklaşımları. Ankara: Dipnot Yayınları.
Yıldırım, Y. (2014). "İletişimsel Eylem Kuramı Işığında Siyasal İletişim ve AK Parti Örneği". Akademik İncelemeler Dergisi, 7 / 1 ss. 195-225.
Yükselbaba, Ü. (2008). “Kamusal Alan Modelleri Ve Bu Modellerin Bağlamları”, İstanbul Üniversitesi Hukuk Mecmuası, LXVI (2), s. 227-271.
Zakai, A. (2018). The Pen Confronts the Sword: Exiled German Scholars Challenge Nazism. USA: State University of New York Press.
Zobar, J.A. (2019). Kültür Endüstrisi ve Tüketim Bağlamında Frankfurt Okulu’ndan Günümüze Birey, Tahakküm ve Özgürlük İlişkisi, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Edirne.
Yayınlanan
Lisans
LisansBu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) Akademisyen Kitabevine ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceca Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. Yayınevi ilgili yasal yollara başvurma hakkına sahiptir.
