İletişim Bağlamında Ekonomi Politik

Bu çalışma, iletişimin tanımından başlayarak iletişim araçlarının tarihsel gelişimini ve kitle iletişiminin ekonomi politik bağlamını ele almaktadır. İletişim; bireyler, nesneler ve çevre arasındaki etkileşime dayanan, içsel süreçlerden toplumsal boyutlara uzanan interdisipliner bir disiplindir. Tarihsel süreçte mağara resimlerinden matbaaya, telgraftan internete ve yeni medyaya evrilen iletişim araçları, bilginin yayılımını ve toplumsal yapıyı dönüştürmüştür. Çalışmada, makroekonomik dengeleri yöneten "ekonomi politikası" ile üretim, bölüşüm, toplumsal sınıflar ve güç ilişkilerini inceleyen interdisipliner "ekonomi politik" kavramları ayrıştırılmaktadır. Frankfurt Okulu'nun eleştirel yaklaşımı çerçevesinde, medyanın bağımsız olmadığı, devlet ve egemen sınıflarla iş birliği yaparak ideolojiyi yeniden ürettiği, kültür endüstrisi aracılığıyla kitleleri yabancılaştırdığı ve ticari kâr amacı güttüğü vurgulanmaktadır. Dördüncü kuvvet olarak medya, rıza imalatı ve hegemonya aracı olarak işlev görürken; neo-liberal politikalar ve deregülasyon sonucu medya mülkiyetinde tekelleşme meydana gelmiştir. Son dönemde ise internet, sosyal medya ve metaverse gibi dijital dönüşümler etkileşimi çift yönlü kılmış, küresel köy olgusunu pekiştirmiş ve devletlerin dijital platformlara temsilcilik zorunluluğu getirmesi gibi yasal düzenlemeleri beraberinde getirmiştir. 

This study addresses the definition of communication, the historical development of communication media, and the political economy context of mass communication. Communication is an interdisciplinary field based on interaction between individuals, objects, and the environment, extending from internal processes to social dimensions. Historically evolving from cave paintings to the printing press, telegraph, internet, and new media, communication tools have transformed the dissemination of knowledge and social structure. The study distinguishes between 'economic policy', which manages macroeconomic balances, and interdisciplinary 'political economy', which examines production, distribution, social classes, and power relations. Within the critical approach of the Frankfurt School, it is emphasized that the media is not autonomous, reproduces ideology in alignment with the state and ruling classes, alienates masses through the culture industry, and pursues commercial profit. As the fourth estate, media functions as a tool for manufacturing consent and hegemony, while neo-liberal policies and deregulation have led to monopolization in media ownership. Recently, digital transformations such as the internet, social media, and the metaverse have made interaction two-way, reinforced the global village concept, and brought about legal regulations such as states requiring digital platforms to open representative offices.