Kadına Yönelik Şiddet

Özet

Referanslar

WHO (Dünya Sağlık Örgütü). World Report on ViolenceandHealth, Geneva, 2002.

LoFoWong S, Wester F, Mol S, Römkens R, Lagro-Janssen T. “Utilisation of healthcarebywomenwhohavesufferedabuse: a descriptivestudy on medicalrecords in familypractice”. Br J Gen Pract 2007;57: 396-400.

World HealthOrganization. “Violencebyintimatepartners. In: Krug G, Dahlberg LL, Mercy JA, Zwi AB, Lozano R, eds. World Report on Violenceandhealth”. 2002: 87-122. Geneva.

World HealthOrganization. ViolenceagainstWomen: WhatHealthWorkerScan Do? [Electronic version]. RetrievedMarch 21. 2008; 1997. htpp://who.int/gender/violence/en/u9.pdf (Erişim tarihi: 18.05.2018)

WHO, 1993.

Subaşı N, Akın A. “Kadına Yönelik Şiddet; nedenleri ve sonuçları” Hacettepe Üniversitesi yayını, http://www.huksam.hacettepe.edu.tr/Turkce/SayfaDosya/kadina_yon_siddet.pdf(Erişim tarihi: 27.05.2018)

Yetim D, Şahin EM, ŞAHİN. “Aile Hekimliğinde Kadına Yönelik Şiddet”, Aile Hekimliği Dergisi, Cilt:2, Sayı:2.

Polat O. “Adli Psikolojiye Giriş”, Seçkin Yayıncılık, 1. Baskı, Ankara 2016: 51; 51-57; 60-61; 62-64;

Cokkinides VE, Coker AL, Sanderson M, Addy C, Bethea L. Physicalviolenceduringpregnancy: maternalcomplicationsandbirthoutcomes. ObstetGynecol 1999;93(5):661–6.)

Burge SK. Violenceagainstwomen. Women’sHealth 1997;24(1):67–81.

Schmuel E, Schenker JG. “Violenceagainstwomen: thephysician's role”, Eur J ObstetGynecolReprodBiol. 1998 Oct;80(2):239-45.

T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Türkiye’de Kadına Yönelik Aile İçi Şiddet Araştırması. 2008.

WorlwatchInstitute-HealthandGenderEquity Center, 2002.

Türkiye’de Kadına Yönelik Aile İçi Şiddet Araştırması, Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü, 2008.

Altınay AG, Arat Y. “Türkiye’de kadına yönelik şiddet”. [Violenceagainstwomen in Turkey]. 2. Baskı 2008. RetrievedFebruary 01 2013.

KAMER (Kadın Merkezi) Vakfı, AB Türkiye Delegasyonu ve Açık Toplum Vakfı. “Kadın Hakları İnsan Haklarıdır” Projesi Raporu. Ocak 2014- Mayıs 2015. http://www.kamer.org.tr/menuis/kadin_haklari_insan_haklaridir.pdf(Erişim tarihi: 27.07.2018)

F. Kocacık et al. “DomesticViolenceAgainstWomen: a fieldstudy in Turkey”, TheSocialScienceJournal 44 (2007) 698–720.

Ayrancı Ü ve ark. (2002). Hamilelikte Aile İçi Eş Şiddeti: Birinci Basamak Sağlık Kurumuna Başvuran Kadınlar Arasında Bir Araştırma , Anadolu Psikiyatri Dergisi; 3 (2): 75-87.

Altun M. “Denizli ili kırsalında bir sağlık ocağı bölgesinde 15-49 yas¸ evli kadınların, fiziksel siddet görme durumları ve kadınların şiddete ilişkin tutumları”, Yayımlanmamıs Yüksek Lisans Tezi. Denizli: Pamukkale Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 2006.

World HealthOrganization. Multi-countrystudy on Women’shealthandDomesticViolenceagainstWomen: Summary Report of InitialResults on Prevalence. HealthOutcomeSandWomen’sresponses. Geneva: World HealthOrganization; 2005.)

Watts, C andZimmerman, C. “Violenceagainstwomen: global scopeandmagnitude”, Lancet. 2002.

KSGM, “Kadına yönelik aile içi şiddetle mücadele ulusal eylem planı. Ankara”, 2006: s.10.

Birleşmiş Milletler Nüfus Fonu (UNFPA), Kadına Yönelik Şiddet Raporu, 2014.

Garcia-Moreno C, Jansen, HAFM, Ellsberg, M, Heise, L. ve Watts, C. (2006). Prevalence of Intimate Partner Violence: FindingsfromThe WHO Multi-Country Study on Women’sHealthandDomesticViolence. Lancet, 368, 1260-69.

Pallitto CC, Garcia-Moreno C, Jansen HAFM, Ellsberg M, Heise L ve Watts C. (2013). Intimate Partner Violence, Abortion, andUnintendedPregnancy: ResultsFromThe WHO Multi-Country Study on Women’sHealthandDomesticViolence. International Journal of Gynecology&Obstetrics, 120(1), 3-9.

World HealthOrganization (2013). Global andRegionalEstimates of ViolenceagainstWomen: PrevalenceandHealthEffects of Intimate Partner ViolenceandNon-partner SexualViolence. Geneva,Switzerland.

FRA (EuropeanUnionAgencyforFundamentalRights). (2014). ViolenceAgainstWomen: An EU-WideSurvey: Main Results. Luxembourg: Publications Office of theEuropeanUnion.)

Watts C. et all. “Worldwideprevalence of non-partner sexualviolence: a systematicreview”, TheLancet, Volume 383, No. 9929, p1648–1654, 10 May 2014.

Sheridan DJ. “Forensicidentificationanddocumentation of patientsexperiencingintimate partner violence”. ClinFamPract 2003;5:113-43.

Riggs D, Caulfield M, Street A. “Risk fordomesticviolence: factorsassociatedwithperperationandvictimization”. J ClinPscychology. 2000;56:1289-1316.

McAfee RE. “Physiciansanddomesticviolence can wemakedifference?” JAMA 1995;273(22):1790–1.

Barefoot E, Evangeline BSN (2007) “Forensics in theHospitalSetting: WhatEveryoneTouchingthePatientShouldKnow”, TheJournal of TraumaandAcuteCareSurgery 62: S76.

Tedeschi CG, Eckert WG, Tedeschi LG, editors. “Forensicmedicine: volume 1 mechanicaltrauma”. W.B. SaundersCompany; 1977. p. 423–35.)

Polat O. “Klinik Adli Tıp”, Seçkin Yayıncılık, 8. Baskı, Ankara 2017.

Polat O. “Şiddet”, Seçkin Yayıncılık, 2. Baskı, Ankara 2017.

Sheridan DJ, Nash KR. “Acuteinjurypatterns of intimate partner violencevictims”, TraumaViolenceAbuse 2007;8:281e9.

Brink O.”Whenviolencestrikesthehead, neckandface”. J Trauma 2009;67:147-151.

Muelleman RL, Lenaghan PA, Pakieser RA. “Batteredwomen: injurylocationsandtypes”. AnnEmergMed 1996;28:486e92.

Guth AA, Pachter HL. “Domesticviolenceandtraumasurgeon”. Am J Surg 2000;179:134–40.

Vatandaş C. “Aile ve Şiddet: Türkiye’de Eşler Arası Şiddet”, 1.Baskı, Ankara 2003, Uyum Ajans: 45.

Sims C, Sabra D, Bergey MR, Grill E, Sarani B, Pascual J, et al. “Detectingintimate partner violence: morethantraumateameducation is needed”. J AmCollSurg, 2011;212:867-872.

Olson L, Anctil C, Fullerton L, et al. “Increasingemergencyphysicianrecognition of domesticviolence”. AnnEmergMed 1996;27:741–746.

Gölge ZB. “Cinsel Saldırıda Etkili Faktörler ve Suçlu Profili”, İstanbul Üniversitesi Adli, Tıp Enstitisü, Doktora Tezi, İstanbul 2005.

Gölge, ZB. “Cinsel Saldırıda Bulunan Erkekler”, Kadınların Yaşamı ve Kadın Ruh Sağlığı Çalışma Birimi Dizisi: 16,Türkiye Psikiyatri Derneği Yayınları, 2013, 1. Baskı: 704-713.

Kayı Z, Yavuz, MF, Arıcan,N. K”adın Üniversite Gençliği ve Mezunlarına Yönelik Cinsel Saldırı Mağduru Araştırması”, Adli Tıp Bülteni, Cilt 5, Sayı 3, 2000.

Eyüpoğlu H. “Cinsel Taciz ve. Travma: Eleştirel Bir Deneyim Aktarımı”, Eleştirel Psikoloji Bülteni, Sayı 1, Mart 2008.

Kennedy KM, Vellinga A, Bonner N, Stewart B, McGrath D. “How teaching on thecare of thevictim of sexualviolencealtersundergraduatemedicalstudents’ awareness of thekeyissuesinvolved in patientcareandtheirattitudestosuchpatients”. J ForensicLegMed 2013, 20:582-587.

Ediz A. / Altan Ş., Türkiye’de Kadına Yönelik Şiddet Üzerine Bir Alan Araştırması, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Özel sayı, 2017 (30), p. 397-410.

Moroğlu N. Kadının İnsan Haklarına Yönelik Uluslararası Sözleşmeler, in: İstanbul Barosu Kadın Hakları Merkezi – Kadın Hakları Adli Yardım Eğitim Seminerleri, İstanbul Barosu Yayınları, İstanbul 2013, p. 27-39.

Öncü G. A., Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararlarında Kadına Karşı Aile İçi Şiddet Olgusu ve Bununla mücadele Yaklaşımları, in: Ceza Hukukunda Kadının Şiddete Karşı Korunması, Editör. Nur Centel, On İki Levha Yayıncılık, 1. Baskı, İstanbul 2013, p. 39-63.

http://esitlikadaletkadin.org/nazan-moroglu-grevio-raporunu-degerlendirdi/, erişim: 06.11.2018

Kuycu N., AİHM İçtihadında Ayrımcılık yasağı Çerçevesinde Kadına Yönelik Şiddet, Sekin Yayıncılık, 1. Baskı, Ankara 2014.

Polat O. Adli Psikolojiye Giriş, Seçkin Yayıncılık, 1. Baskı, Ankara 2016.

Polat O., Şiddet, Seçkin Yayıncılık, 2. Baskı, Ankara 2017.

Centel N., Ceza Hukuku Şiddete Karşı Kadını Koruyor mu?, in: Ceza Hukukunda Kadının Şiddete Karşı Korunması, Editör. Nur Centel, On İki Levha Yayıncılık, 1. Baskı, İstanbul 2013, p. 1-12.

Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü tarafından “Kadına Karşı Şiddetle Mücadele Eylem Ulusal Planı (2016-2020), https://kadininstatusu.aile.gov.tr/uploads/pages/kadina-yonelik-siddetle-mucadele-ulusal-eylem-plani/kadina-yonelik-siddetle-mucadele-ulusal-eylem-plani-2016-2020-icin-tiklayiniz.pdf, erişim: 01.10.2018.

Kazancı İçtihat Bilgi Bankası, http://proxy.elibrary.tau.edu.tr/MuseSessionID=0210l0175/MuseProtocol=http/MuseHost=www.kazanci.com/MusePath/kho2/ibb/giris.htm, erişim: 01.10.2018.

Yıldız A. K., Kişilerin Huzur ve sükununu bozma, in: Özel Ceza Hukuku, C. III, Hürriyete, Şerefe, Özel Hayata, Hayatın Gizli Alanına Karşı Suçlar, 1. Baskı, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul 2018, p. 379-395.

Özbek V. Ö. / Doğan K. / Bacaksız P. / Tepe İ., Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Seçkin Yayıncılık, 13. Baskı, Ankara 2018.

Yaşar O. / Gökcan H. T. / Artuç M., Yorumlu-Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, C. III, 2. Baskı, Ankara 2014.

Doğan R., Kadına Yönelik Şiddetin Bir Türü Olarak, Israrlı Takip (Stalking) Kavramı ve Suçu, in: Ankara Barosu Dergisi, 2014/2: 136-154.

Uyumaz, A. / Dağ, İ., Türk Hukukunda Şiddet ve Israrlı takip Kavramı İle Israrlı takip mağdurunun Korunması, in: Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. XIX, 2015/2: 45-94.

Erdem M. R. / Parlak B., Ceza Hukuku Boyutuyla Mobbing, in: TBB Dergisi, 2010(88): 261-286.

Ünver Y., Ceza Hukuku Açısından Mobbing, Stalking ve cinsel taciz eylemleri, in: CHD – Ceza Hukuku Dergisi, 2009/11: 101-127.

Koca M. / Üzülmez İ., Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 5. Baskı, Ankara 2018.

Özbek V. Ö. / Doğan K. / Bacaksız P. / Tepe İ., Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Seçkin Yayıncılık, 13. Baskı, Ankara 2018.

Erman S., Kişilere Karşı İşlenen Suçlar (Erman/Özek, Ceza Hukuku Özel Bölüm), İstanbul 1994.

Tezcan D. / Erdem M. R / Önok R. M., Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Seçkin Yayıncılık, 16. Baskı, Ankara 2018.

Bayraktar K., Kasten Öldürme, Özel Ceza Hukuku, C. II, Kişilere Karşı Suçlar, 1. Baskı, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul 2017.

Yıldız, A. K., 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu Seminer Notları, 1. Baskı, İstanbul Barosu Yayınları, İstanbul 2007.

Yıldız, A. K., Cebir, in: Özel Ceza Hukuku, C. III, Hürriyete, Şerefe, Özel Hayata, Hayatın Gizli Alanına Karşı Suçlar, 1. Baskı, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul 2018, p. 57-70.

Artuk M. E. / Gökcen A. / Alşahin M. E. / Çakır K., Ceza Hukuku Özel Hükümler, 16. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2016.

Özgençİ., Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 145. Bası, Seçkin Yayıncılık, Ankara 2018.

Yıldız A. K., Ceza Muhakemesi Hukukunda Mağdur, Suçtan Zarar Gören Şikayetçi, 1. Baskı, Seçkin Yayıncılık, Ankara 2008.

Ünver Y. / Hakeri H., Ceza Muhakemesi Hukuku, 14. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2018.

Akbulut B., 6284 Sayılı Kanunda Şiddet ve İstanbul Sözleşmesinin TCK Açısından Değerlendirilmesi, in: TAAT, Yıl: 5, Sayı: 16 (Ocak 2014): 141-177.

Öztürk, N., Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun Getirdiği Bazı Yenilikler ve Öneriler, in: İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi –İnÜHFD-, Cilt: 8, Sayı: 1, Yıl: 2017. 1-32.

https://kadininstatusu.aile.gov.tr/siddet-onleme-ve-izleme-merkezi, erişim 30.10.2018.

Sayfalar

501-540

Yayınlanan

2 Temmuz 2019

Lisans

Lisans