Tıbbi Uygulama Hataları

Graham R, Mancher M, Wolman D, Greenfield S, Sternberg E, editors. Clinical Practice Guidelines We Can Trust. Institute of Medicine (US) Committee on Standards for Developing Trustworthy Clinical Practice Guidelines. Washington (DC): National Academies Press (US); 2011.

Eddy DM, Adler J, Patterson B, Lucas D, Smith KA, Morris M. Individualized guidelines: the potential for increasing quality and reducing costs. Ann Intern Med. 2011;154(9):627-34. doi: 10.7326/0003-4819-154-9-201105030-00008.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu. 12.10.2004 tarih ve 25611 sayılı Resmi Gazete.

Savaş H. Yargıya Yansıyan Tıbbi Müdahale Hataları. 1st ed. Ankara: Seckin Yayıncılık; 2009.

Hakeri H. Tıp Hukuku. 11th ed. Ankara: Seckin Yayıncılık; 2016.

Öztürkler C. Hukuk Uygulamasında Tıbbi Sorumluluk, Teşhis, Tedavi ve Tıbbi Müdahaleden Doğan Tazminat Davaları. 2nd ed. Ankara: Seçkin Yayıncılık; 2006.

Gardner BA, editors. Black’s Law Dictionary. 10th ed. Thomson West; 2014.

Özkara E, Kureş A. Bilirkişilik ve Adli Tıp Bilirkişiliği. In: Özkara E, editors. Hukuk Öğrencileri ve Uygulayıcıları İçin Adli Tıp. Ankara: Seçkin Yayıncılık; 2015. p. 35-57.

Gittler GJ, Goldstein EJ. The Elements of Medical Malpractice: An Overview. Clin Infect Dis 1996;23(5):1152-5.

World Health Education Initiative http://www.health-care-reform.net/causedeath.htm. (Erişim 07.06.2018)

James JT. A new, evidence-based estimate of patient harms associated with hospital care. J Patient Saf. 2013;9(3):122-8. doi: 10.1097/PTS.0b013e3182948a69.

National Health Service Litigation Authority, [cited 2015 Oct 24]. Available from: http://www.nhsla.com/AboutUs/Pages/AnnualReport.aspx.

Polat O. Tıbbi Uygulama Hataları. 2nd ed. Ankara: Seçkin Yayıncılık; 2015.

Casali MB, Mobilia F, Sordo SD, Blandino A, Genovese U. The medical malpractice in Milan-Italy. A retrospective survey on 14 years of judicial autopsies. Forensic Sci Int. 2014; 242:38-43. doi: 10.1016/j.forsciint.2014.06.002. Epub 2014 Jun 27.

Hagihara A, Hamasaki T, Abe T. Association between physician explanatory behaviors and substandard care in adjudicated cases in Japan. Int J Gen Med. 2011;12;4:289-97. doi: 10.2147/IJGM.S18727.

Hanazaki K, Tominaga R, Nio M, Iwanaka T, Okoshi K, Kaneko K, Nagano H, Nishida T, Nishida H, Hoshino K, Maehara T, Masuda M, Matsufuji H, Yanaga K, Tabayashi K, Satomi S, Kokudo N. Report from the Committee for Improving the Work Environment of Japanese Surgeons: survey on effects of the fee revision for medical services provided by surgeons. Surg Today. 2013;43(11):1209-18. doi: 10.1007/s00595-013-0691-5. Epub 2013 Sep 5.

Jena AB, Seabury S, Lakdawalla D, Chandra A. Malpractice Risk According to Physician Specialty. N Engl J Med. 2011;365(7):629-36. doi: 10.1056/NEJMsa1012370.

Madea B, Preuss J. Medical malpractice as reflected by the forensic evaluation of 4450 autopsies. Forensic Sci Int. 2009;190(1-3):58-66. doi: 10.1016/j.forsciint.2009.05.013. Epub 2009 Jun 12.

Özkaya N. 2002 – 2006 yılları arasında adli tıp kurumu 3. ihtisas kurulunca görüş bildirilen pediatrik malpraktis iddiası içeren kararların incelenmesi ve tıbbi hataların tespiti [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul: İstanbul Üniversitesi; 2008.

Yorulmaz C. İstanbul Tabip Odası'na yansıyan hekim hatası iddiası bulunan olguların adli tıbbi açıdan irdelenmesi [Doktora tezi]. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü; 2005.

Yazıcı YA, Şen H, Aliustaoğlu S, Sezer Y, İnce CH. Evaluation of the medical malpractice cases concluded in the General Assembly of Council of Forensic Medicine. Ulus Travma Acil Cerrahi Derg. 2015;21(3):204-208. doi: 10.5505/tjtes.2015.24295.

Özkara E, Naderi S, Gündoğmuş ÜN, Arda MN. Yüksek Sağlık Şurası’nda 1994-1998 Yılları Arasında İncelenen Spinal Cerrahi Malpraktis Olgularının Değerlendirilmesi. Türk Nöroşirürji Dergisi 2004;14(3):151-158.

Pakiş I. Ölüm ya da Ölü Doğumla Sonuçlanan Tıbbi Uygulama Hatalarına Yaklaşımda Adli Otopsinin Rolü [Doktora tezi]. İstanbul: Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 2006.

Karakaya MA, Koç O, Ekiz F, Ağaçhan AF. Safra yolu yaralanmaları nedeniyle 2008-2012 tarihleri arasında İstanbul Adli Tıp Kurumu'na mahkemeler tarafından değerlendirilmek üzere gönderilen adli olguların retrospektif dökümü. Turk J Surg. 2014;30(4):211-213. doi: 10.5152/UCD.2014.2753.

Yaycı N, Üzün İ, Başer L, İnanıcı A. Genel Cerrahide Tıbbi Uygulama Hataları: 1996-2000 Yılları Arasında Adli Tıp Kurumu'na Yansıyan Olgular. Türkiye Klinikleri J Foren Med 2004;1(1):12-7.

Üzün İ, Özdemir E, Melez İE, Melez DO, Akçakaya A. Ölümle sonuçlanan acil ve elektif genel cerrahi olgularında tıbbi uygulama hatasının değerlendirilmesi. Ulus Travma Acil Cerrahi Derg. 2016;22(4):365-373. doi: 10.5505/tjtes.2015.26543.

Gürbeden B. 2010-2014 Yılları Arasında Tıbbi Uygulama Hatası İddiası İle Adli Tıp Kurumu İzmir Grup Başkanlığında Otopsisi Yapılan Olguların Değerlendirilmesi [Uzmanlık tezi]. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi; 2016.

Karpuz H. Kardiyovasküler Hastalıklar İle İlgili Kusurlu Tıbbi Uygulamalar [Doktora tezi]. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü; 2015.

Şanyüz Ö, Birgen N, İçmeli ÖS, et al. Tıbbi Uygulamalar ile ilgili Tazminat Davalarının Uzmanlık Alanlarına Göre Dağılımının Zorunlu Sağlık Sigorta Primlerinin Kademelendirilmesi. 9. Adli Bilimler Kongresi; 2010 Oct 14-17; İzmir, Türkiye.

Civaner M. Bir Metropol Tabip Odasının Onur Kurulu Dosyaları. Turkiye Klinikleri J Med Ethics 2002;10(3):202-13.

Can İÖ, Özkara E, Can M. Yargıtayda karara bağlanan tıbbi uygulama hatası dosyalarının değerlendirilmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 2011;25(2):69-76.

Türkan H, Tuğcu H. 2000-2004 Yılları Arasında Yüksek Sağlık Şurasında Değerlendirilen Acil Servislerle İlgili Tıbbi Uygulama Hataları. Gülhane Tıp Dergisi 2004;46(3):226-231.

Aynacı Y. Hekimlerde defansif (çekinik) tıp uygulamalarının araştırılması [Uzmanlık tezi]. Konya: Selçuk Üniversitesi; 2008.

Savaş H. Sağlık Hukuku Makaleleri. 1st ed. İstanbul: İstanbul Barosu Yayınları; 2012.

Güzel S, Yavuz MS, Aşırdizer M. Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulları ile Yüksek Sağlık Şurası Raporları Arasında Çelişki Bulunan ve Adli Tıp Genel Kurulu’nda Görüşülen Malpraktis Olgularının İrdelenmesi. Adli Tıp Bülteni. 2002;7(1):14-20. doi: https://doi.org/10.17986/blm.200271468.

Kangal ZT. Ceza Hukukunda Varsayılan Rıza. Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2011;15(4):223-51.

Tıbbi hizmetlerin kötü uygulanmasından doğan sorumluluk kanunu tasarısı http://web.deu.edu.tr/radyolojiabd/malpraktis.html (Erişim: 07.06.2018)

Çetin G. Tıbbi Malpraktis. Yeni Yasalar Çerçevesinde Hekimlerin Hukuki ve Cezai Sorumlulugu, Tıbbi Malpraktis ve Adli Raporların Düzenlenmesi. In: Cetin G, Yorulmaz C, editors. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Sürekli Tıp Eğitimi Etkinlikleri Sempozyum Dizisi No:48. İstanbul: Cerrahpaşa Yayınları; 2006. p. 31-42.

Türk tabipleri Birliği, Aydınlatılmış Onam Kılavuzu. https://www.ttb.org.tr/mevzuat/index.php?option=com_content&view=article&id=983:onam&catid=26:etik&Itemid=65.

Gazete TR. Biyoloji Tıbbın Uygulanması Bakımından İnsan Hakları ve İnsan Haysiyetinin Korunması Sözleşmesi: İnsan Hakları ve Biyotıp Sözleşmesi’nin Onaylanması Hakkında Karar. 2004.

Leape LL, Lawthers AG, Brennan TA, Johnson WG. Preventing Medical Injury. Quality. QRB Qual Rev Bull 1993;19(5):144-9.

Goldman L, Sayson R, Robbins S, Cohn LH, Bettmann M, Weisberg M. The value of the autopsy in three medical eras. N Engl J Med 1983;308(17):1000-5.

Battle RM, Pathak D, Humble CG, Key CR, Vanatta PR, Hill RB, Anderson RE. Factors influencing discrepancies between premortem and postmortem diagnoses. JAMA 1987;258:339-44.

Can İÖ, Gürbeden B, Özkan DS, Karaman G, Köker M, Özkara E. Tıbbi girişimlere bağlı olduğu iddia edilen ölümlerde tıbbi bilirkişilik: farklı bir yol haritası. 12. Adli bilimler kongresi; 2015 Jun 04-06; Isparta, Türkiye.

Ferrara SD1, Baccino E, Bajanowski T, Boscolo-Berto R, Castellano M, De Angel R, Pauliukevičius A, Ricci P, Vanezis P, Vieira DN, Viel G, Villanueva E; EALM Working Group on Medical Malpractice. Malpractice and medical liability. European Guidelines on Methods of Ascertainment and Criteria of Evaluation. Int J Legal Med. 2013;127(3):545-57. doi: 10.1007/s00414-013-0836-5. Epub 2013 Apr 6.

Ferrara SD, Pfeiffer H. Unitariness, evidence and quality in bio-medicolegal sciences. Int J Legal Med. 2010;124(6):673. doi: 10.1007/s00414-010-0477-x. Epub 2010 Jun 16.

Türk Tabipleri Birliği Malpraktis Bildirgesi. Türk Tabipleri Birliği Etik Bildirgeler Çalıştayı; 2008 Apr 04-05; Ankara, Türkiye.

Özkara E, Çoker A, Hancı İH. Legal liability and medico-legal problems of surgeons in Turkey (Türkiye’de genel cerrahın yasal sorumlulukları ve mediko-legal sorunları), Ulus Travma Derg 2004;10(1):3-10.

Soyaslan D. Ceza Hukuku Genel Hükümler. 3rd ed. Ankara: Yetkin Yayınları; 2005.

Gülşen R. Hekimin, Malpraktisten Kaynaklanan Cezai Sorumluluğu. Tıp Hukuku Dergisi 2012;1(1):43-69.

Tıbbi Bilirkişilik. Özkara E. In: Kaynak S, Yazar Z, editors. Oftalmolojide Malpraktis- Hekimin Yasal Hak ve Sorumlulukları, Türk Oftalmoloji Derneği Eğitim Yayınları No:14. İstanbul: Türk Oftalmoloji Derneği; 2012. p. 71-77.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu. 04.02.2011 tarih ve 27836 sayılı Resmi Gazete.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu. 20.01.1982 tarih ve 17580 sayılı Resmi Gazete.

Ferrara SD, Bajanowski T, Cecchi R, Snenghi R, Case C, Viel G (2010) Bio-medicolegal guidelines and protocols: survey and future perspectives in Europe. Int J Legal Med 124:345–350.

Ferrara SD et al. (eds) (2013) Malpractice and medical liability. Springer-Verlag Berlin Heidelberg. doi:10.1007/978-3-642-35831-9_13

Brinkmann B (1999) Harmonization of medico-legal autopsy rules. Committee of Ministers. Council of Europe. Int J Legal Med 113:1–14