Afetlerde Stratejik İletişim, Bilgi Yönetimi ve Toplumsal Dayanıklılık: Bütünleşik Bir Çerçeve

Yazarlar

Ebru Koca
https://orcid.org/0009-0000-8098-7586

Özet

Bu bölüm, afet risk yönetimi süreçlerinde stratejik iletişim, bilgi yönetimi, güven ve toplumsal dayanıklılık arasındaki ilişkileri inceleyen kavramsal bir derleme ve kuramsal sentez çalışmasıdır. İletişim, yalnızca kurumların itibar yönetimi veya tek yönlü bilgi aktarımı değil; risk azaltma, hazırlık, erken uyarı, müdahale, iyileştirme ve kurumsal öğrenme evrelerinde karar alma süreçlerini destekleyen temel bir yönetişim işlevi olarak ele alınmaktadır. Çalışmada Kriz ve Acil Durum Risk İletişimi (CERC), Koruyucu Eylem Karar Modeli (PADM) ve Riskin Toplumsal Büyütülmesi (SARF) gibi yaklaşımlar toplumsal dayanıklılık literatürüyle bütünleştirilerek "Bilgiden Dayanıklılığa Bütünleşik Afet İletişimi Modeli" önerilmektedir. Önerilen model; veri, karar desteği, şeffaf iletişim, toplum katılımı ve geri bildirim döngülerinin birbirini sürekli beslediği dinamik bir yapıyı tanımlamaktadır. Ayrıca Türkiye’nin TARAP, İRAP, TAMP ve TASİP gibi ulusal ve yerel düzeydeki planları bu model bağlamında değerlendirilerek, afet koordinasyonunda çok kanallı ve kapsayıcı iletişimin, belirsizlik yönetiminin ve yerel katılımın güçlendirilmesine yönelik politika önerileri sunulmaktadır.

Referanslar

Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı. (2022a). Türkiye afet müdahale planı (TAMP). T.C. İçişleri Bakanlığı Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı. https://www.afad.gov.tr/kurumlar/afad.gov.tr/e_Kutuphane/Planlar/TAMP.pdf

Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı. (2022b). Türkiye afet risk azaltma planı (TARAP) 2022–2030. T.C. İçişleri Bakanlığı Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı. https://www.afad.gov.tr/turkiye-afet-risk-azaltma-plani-tarap

Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı. (2025a, 2 Ekim). İl afet risk azaltma planları (İRAP). https://www.afad.gov.tr/il-afet-risk-azaltma-pl adresinden erişilmiştir.

Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı. (2025b). Türkiye afet sonrası iyileştirme planı (TASİP). AFAD. https://www.afad.gov.tr/kurumlar/afad.gov.tr/e_Kutuphane/Planlar/TASIP/23052025-TASIP.pdf

Aldrich, D. P., & Meyer, M. A. (2015). Social capital and community resilience. American Behavioral Scientist, 59(2), 254–269. https://doi.org/10.1177/0002764214550299

Cutter, S. L., Barnes, L., Berry, M., Burton, C., Evans, E., Tate, E., & Webb, J. (2008). A place-based model for understanding community resilience to natural disasters. Global Environmental Change, 18(4), 598–606. https://doi.org/10.1016/j.gloenvcha.2008.07.013

Gamhewage, G. (2014). An introduction to risk communication. World Health Organization. https://www.who.int/publications/i/item/an-introduction-to-risk-communication

Hallahan, K., Holtzhausen, D., van Ruler, B., Verčič, D., & Sriramesh, K. (2007). Defining strategic communication. International Journal of Strategic Communication, 1(1), 3–35. https://doi.org/10.1080/15531180701285244

International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies, & International Committee of the Red Cross. (2021). A Red Cross Red Crescent guide to community engagement and accountability. International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies. https://www.ifrc.org/document/cea-guide

International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies. (2023). Community Engagement and Accountability (CEA) Strategy 2023–2025. International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies. https://www.ifrc.org/document/community-engagement-and-accountability-cea-strategy-2023-2025

International Organization for Standardization. (2018). Security and resilience—Community resilience—Guidelines for supporting vulnerable persons in an emergency (ISO Standard No. 22395:2018). https://www.iso.org/standard/50291.html

International Organization for Standardization. (2020). Security and resilience—Community resilience—Guidelines for information exchange between organizations (ISO Standard No. 22396:2020). https://www.iso.org/standard/50292.html

International Organization for Standardization. (2022). Security and resilience—Emergency management—Guidelines for public warning (ISO Standard No. 22322:2022). https://www.iso.org/standard/84558.html

International Organization for Standardization. (2026). Security and resilience—Societal resilience—Guidelines to develop local resilience capability (ISO Standard No. 22354:2026). https://www.iso.org/standard/50260.html

İyiat, B. (2021). Psikolojik harbin evrimi: Atılan bildirilerden, atılan twitlere. Uluslararası Kriz ve Siyaset Araştırmaları Dergisi, 5(1), 88–113.

Kasperson, R. E., Renn, O., Slovic, P., Brown, H. S., Emel, J., Goble, R., Kasperson, J. X., & Ratick, S. (1988). The social amplification of risk: A conceptual framework. Risk Analysis, 8(2), 177–187. https://doi.org/10.1111/j.1539-6924.1988.tb01168.x

Lindell, M. K., & Perry, R. W. (2012). The protective action decision model: Theoretical modifications and additional evidence. Risk Analysis, 32(4), 616–632. https://doi.org/10.1111/j.1539-6924.2011.01647.x

Meesters, K. (2021). Crisis information management: From technological potential to societal impact. In E. Aarts, H. Fleuren, M. Sitskoorn, & T. Wilthagen (Eds.), The new common: How the COVID-19 pandemic is transforming society (pp. 153–159). Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-030-65355-2_22

Meesters, K., Steenbergen, O., & Wang, Y. (2023). Data management in emergency response: Observations from the field during COVID-19 and Storm Ana. Proceedings of the 56th Hawaii International Conference on System Sciences, 1818–1827. https://doi.org/10.24251/HICSS.2023.228

Norris, F. H., Stevens, S. P., Pfefferbaum, B., Wyche, K. F., & Pfefferbaum, R. L. (2008). Community resilience as a metaphor, theory, set of capacities, and strategy for disaster readiness. American Journal of Community Psychology, 41(1–2), 127–150. https://doi.org/10.1007/s10464-007-9156-6

Palen, L., & Anderson, K. M. (2016). Crisis informatics—New data for extraordinary times. Science, 353(6296), 224–225. https://doi.org/10.1126/science.aag2579

Palen, L., Anderson, K. M., Mark, G., Martin, J., Sicker, D., Palmer, M., & Grunwald, D. (2010). A vision for technology-mediated support for public participation & assistance in mass emergencies & disasters. Proceedings of the 2010 ACM-BCS Visions of Computer Science Conference (VOCS 2010), 1–12. https://doi.org/10.14236/EWiC/VOCS2010.8

Reynolds, B., & Seeger, M. W. (2005). Crisis and emergency risk communication as an integrative model. Journal of Health Communication, 10(1), 43–55. https://doi.org/10.1080/10810730590904571

Türk, A. (2022). Deprem özelinde engelli bireylere duyarlı afet yönetimi modeli. Afet ve Risk Dergisi, 5(1), 61-77.

Türk, A., & Kaya, S. (2023). Deprem sonrası psikososyal destek uygulamalarında merhamet yorgunluğunun psikolojik sağlamlığa etkisi: Sosyal hizmet uzmanları üzerine bir araştırma. Uluslararası Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 3(2), 81–91. https://doi.org/10.57114/jswrpub.1312507

Türk, A., & Türk, S. (2025). Çoklu krizler çağında dezavantajlı gruplara yönelik yerel ve küresel dayanışma ağları: Sosyal sermaye. H. Doğan & A. Usanmaz (Ed.), Çoklu krizler çağında dezavantajlılık: Kesişimsel riskler ve uygulamalar üzerine içinde (ss. 159–179). Eğiten Kitap Yayıncılık.

United Nations Office for Disaster Risk Reduction, & World Meteorological Organization. (2022). Global status of multi-hazard early warning systems: Target G. United Nations Office for Disaster Risk Reduction. https://www.undrr.org/publication/global-status-multi-hazard-early-warning-systems-target-g

United Nations Office for Disaster Risk Reduction. (2015). Sendai framework for disaster risk reduction 2015–2030. United Nations Office for Disaster Risk Reduction. https://www.undrr.org/publication/sendai-framework-disaster-risk-reduction-2015-2030

United Nations Office for Disaster Risk Reduction. (2017). Terminology on disaster risk reduction. United Nations Office for Disaster Risk Reduction. https://www.undrr.org/terminology/disaster

United Nations Office for Disaster Risk Reduction. (2024). Toolkit for monitoring & evaluation of Early Warnings for All (Version 1.0). https://wmo.int/sites/default/files/2024-09/EW4ALL%20ME%20Toolkit_Final%20Version%201_August2024.pdf

United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs. (2025). OCHA data responsibility guidelines. OCHA Centre for Humanitarian Data. https://data.humdata.org/dataset/2048a947-5714-4220-905b-e662cbcd14c8/resource/8bc5b848-8ece-4f1f-a78b-18dd972bb21a/download/data-responsibility-guidelines-2025.pdf

World Health Organization. (2017a). Communicating risk in public health emergencies: A WHO guideline for emergency risk communication (ERC): Policy and practice. World Health Organization. https://www.who.int/publications/i/item/9789241550208

World Health Organization. (2017b). WHO strategic communications framework for effective communications. World Health Organization. https://www.who.int/docs/default-source/documents/communicating-for-health/communication-framework.pdf

World Health Organization. (2024). WHO policy brief: Building trust through risk communication and community engagement and infodemic management. World Health Organization. https://www.who.int/publications/m/item/who-policy-brief-building-trust-through-risk-communication-and-community-engagement-and-infodemic-management

World Meteorological Organization. (2024). Early warnings for all: Factsheet (May 2024). World Meteorological Organization. https://wmo.int/files/early-warnings-all-factsheet-may-2024

Yayınlanan

13 Kasım 2026

Lisans

Lisans