Ekoturizmde Lojistik Yönetimi
Özet
Bu çalışma, ekoturizmde lojistik yönetiminin sürdürülebilir kalkınma açısından kritik rolünü incelemektedir. Ekoturizm, doğal kaynakların korunması, yerel halkın refahının artırılması ve çevre dostu uygulamaların teşvik edilmesi üzerine kuruludur. Lojistik süreçler; ulaşım, konaklama, tedarik zinciri ve altyapı yönetimiyle ekoturizmin başarısını doğrudan etkilemektedir. Yeşil lojistik uygulamaları, karbon emisyonlarının azaltılması, atık yönetimi ve çevre dostu ulaşım modelleriyle ekoturizmin sürdürülebilirliğini desteklemektedir. Ayrıca yapay zekâ ve dijitalleşme, tedarik zinciri optimizasyonu ve kaynak yönetiminde önemli katkılar sağlamaktadır. Sonuç olarak, ekoturizmde lojistik yönetimi çevresel, ekonomik ve sosyal sürdürülebilirliği bütüncül bir yaklaşımla destekleyen stratejik bir alan olarak öne çıkmaktadır.
This study explores the critical role of logistics management in ecotourism for sustainable development. Ecotourism emphasizes the protection of natural resources, improvement of local communities’ welfare, and promotion of eco-friendly practices. Logistics processes—transportation, accommodation, supply chain, and infrastructure—directly influence the success of ecotourism. Green logistics practices, including carbon reduction, waste management, and eco-friendly transport models, strengthen sustainability. Moreover, artificial intelligence and digitalization contribute to supply chain optimization and resource efficiency. In conclusion, logistics management in ecotourism emerges as a strategic field that integrates environmental, economic, and social sustainability through a holistic approach.
Referanslar
Altınok Çalışkan, S. E., & Uzun, O. (2023). Ekoturizm’in Türkiye ve Dünyadaki Gelişimi. Kent Akademisi (Online), 16(2), 989–1002. https://doi.org/10.35674/kent.1189580
Aymankuy, Y. Ş. (2001). Turizm Sektöründe Kriz Yönetimi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(6), 105-118
Ballou, R. H. (2007). The Evaluation and Future of Logistics and Supply Chain Management. European Business Review, 19, 332-348.https://doi.org/10.1108/09555340710760152
Banister, D. (2008). The sustainable mobility paradigm. Transport Policy, 15(2), 73–80. https://doi.org/10.1016/j.tranpol.2007.10.005
Bohdanowicz, P. (2006). Environmental awareness and initiatives in the Swedish and Polish hotel industries—Survey results. International Journal of Hospitality Management, 25(4), 662–682. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2005.06.006
Boo, E. (1991). Ecotourism: The potentials and pitfalls. World Wildlife Fund.
Borchers, H. (2002). Ecotourism as a conservation strategy in Komodo National Park, Indonesia. Conference Contesting Development: Pathways to Better Practice, 3rd Biennial Conference of the International Development Studies Network of Aotearoa New Zealand, Massey University, Palmerston North.
Bowersox, D. J., Closs, D. J., & Cooper, M. B. (2013). Supply Chain Logistics Management (4th ed.). McGraw-Hill.
Chopra, S., & Meindl, P. (2016). Supply Chain Management: Strategy, Planning, and Operation (6th ed.). Pearson.
Christopher, M. (2016) Logistics and Supply Chain Management. 5th Edition, Pearson, London.
Deste, M., Binbaşıoğlu, H., & Türk, M. (2018). Konaklama İşletmelerinde Atık Yönetimi ve Geri Dönüşüm: İnönü Üniversitesi Kale Göl Otel Örneği. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2), 225-234. https://doi.org/10.18506/anemon.309791
Dinçer Ö.(1992). Stratejik Yönetim ve işletme politikası, İstanbul, Timaj Basımevi
Doğan E. (2024). Turizm Sektöründe Çevresel Zararları Azaltmada ve Çevre Dostu Uygulamaları Teşvik Etmede Sürdürülebilir Turizmin Rolü, Turizmde Güncel Gelişmeler ve Araştırmalar, Çizgi Kitabevi, Konya
Duman, A., Batman,O., & Boğan, E. (2023). Helal Konseptli Otel İşletmelerinin Lojistik ve Tedarik Fırsatları. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi 11/1,21-41 https://doi.org/10.54429/seyad.1298778
Gedik, Y. (2024). Turizmin Yeşil Yüzü: Sürdürülebilir Turizm Faydaları, Zorlukları ve Stratejileri Üzerine Kavramsal Bir Çerçeve. Ufuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,13(25),44-65https://doi.org/10.58635/ufuksbedergi.1489323
Gössling, S. (2018). Tourism, tourist learning and sustainability: an exploratory discussion of complexities, problems and opportunities. Journal of Sustainable Tourism, 26(2), 292–306. https://doi.org/10.1080/09669582.2017.1349772
Gössling, S. (1999). Ecotourism: A means to safeguard biodiversity and ecosystem functions? Ecological Economics, 29(2), 303–320.
Gössling, S., & Hall, C. M. (2006). Tourism and global environmental change: Ecological, social, economic and political interrelationships. Routledge.
Gunn, C.A. (1994). Tourism Planning: Basics, Concepts, Cases. Taylor & Francis
Hall, C. M. (2019). Constructing Sustainable Tourism Development: The 2030 Agenda and the Managerial Ecology of Sustainable Tourism. Journal of Sustainable Tourism, 27, 1044-1060.
https://doi.org/10.1080/09669582.2018.1560456
Hall, C. M. (2011). Policy learning and policy failure in sustainable tourism governance: from first- and second-order to third-order change? Journal of Sustainable Tourism, 19(4–5), 649–671. https://doi.org/10.1080/09669582.2011.555555
ICAO. (2019). Carbon Offsetting and Reduction Scheme for International Aviation (CORSIA). International Civil Aviation Organization.
Ivanov, S., & Webster, C. (2019). Robots, artificial intelligence, and service automation in travel, tourism and hospitality. Emerald Publishing. https://doi.org/10.1108/9781787566873
Kiper, T., Uzun, O., & Ateş, O. (2022). Quantitative Analysis Of Rural Development, Ecotourism Planning, Rural Planning Studies. Akademia Doğa ve İnsan Bilimleri Dergisi, 8(1), 1-18.
Küçük, O. ve Küçük, N. (2019). Determining the Relationship Between Halal Logistics Performance Level and Customer Satisfaction: An Application in TR 82 V. International Caucasus-Central Asia Foreign Trade and Logistics Congress,İstanbul
Özdemir, G., & Çulha, O. (2009). Ekoturizm ve sürdürülebilir turizm ilişkisi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(2), 233–248.
Page, S. J. (2019). Tourism management (6th ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780429422898
Prawiti. (2000). Ecotourism Development and Concepts (Master’s thesis / Research Report).
Pegrum D. F. (1963). Transportation: economics and public policy. Homewood, Ill: R. D. Irwin.
Ross, D. J. (1998). Ecotourism Planning and Management Strategies for Local Communities. Journal of Sustainable Tourism, 6(4), 312-325.
Saatçioğlu, C. (2006). Ulaştırma Sistemleri ve Politikaları: Türkiye-Avrupa Birliği Uygulamaları. Ankara: Gazi Kitabevi
Sbihi, A., Eglese, R.W. (2010). Combinatorial optimization and Green Logistics. Ann Oper Res 175, 159–175 https://doi.org/10.1007/s10479-009-0651-z
Seyhan, G., & Yılmaz, B. S. (2010). Sürdürülebilir Turizm Kapsamında Konaklama İşletmelerinde Yeşil Pazarlama: Calısta Luxury Resort Hotel. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 11(1), 51-74.
Sperling, D., & Gordon, D. (2009). Two billion cars: Driving toward sustainability. Oxford University Press.
Tutcu, A. (2021). Ekoturizm ve Türkiye’nin Ekoturizm Potansiyelinin Değerlendirmesi. Atlas Sosyal Bilimler Dergisi, 1(6), 68-82
Türkiye Seyahat Acentaları Birliği (TÜRSAB). (2002). Turizmde yükselen değer: Ekoturizm. TÜRSAB Ar-Ge Yayınları
United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 Agenda for Sustainable Development. United Nations.
UNWTO (2023). Tourism's Carbon Footprint: Global and Regional Perspectives.
Ünal Ankaya, F., Yazıcı, K., Balık, G., & Aslan, B. G. (2021). Dünyada ve Türkiye’de Ekoturizm: Sosyal-Kültürel ve Ekonomik Katkıları.
Weaver, D. (2001). Ecotourism as mass tourism: Contradiction or reality? Cornell Hotel and Restaurant Administration Quarterly, 42(2), 104–112. https://doi.org/10.1177/0010880401422010
