Akut Tonsillofarenjit
Özet
Akut tonsillofarenjit, çocuklarda en sık görülen üst solunum yolu enfeksiyonlarındandır. Çocuklarda akut tonsillofarenjitlere en sık (%70) virüsler neden olur. GABHS’lere bağlı tonsillofarenjit en sık 5-15 yaş arası çocuklarda hızlı ve gürültülü klinik bulgularla başlar. Viral-bakteriyel ayrımı klinik bulgularla net olarak konulamayacağı için GABHS tanısı hızlı antijen testi ve boğaz kültürü ile konulması önerilir. Hızlı antijen testi pozitif ise klinik bulguları uyumlu olanlarda direk antibiyotik başlanabilir. Negatif olanlarda boğaz kültürü sonucu ile desteklenmesi gerekebilir. Kültür sonucuna göre ve hızlı antijen testi sonuçlarına göre tedavi başlanması hem maliyetleri azaltacağı içi hem de direnç gelişimini önleyeceği için toplumsal yararı göz önünde bulundurulmalıdır.
Referanslar
Türkiye İstatistik Kurumu Haber Bülteni. Yayım Tarihi: 01 Haziran 2023. Saat: 10:00. Sayı:49747. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Turkiye-Saglik-Arastirmasi-2022-49747
Kliegman R.M. Nelson Pediatri (Teoman Akçay, Çev. Ed.). İstanbul: Nobel Tıp Yıl; 2015 sayfa 914-925., p.1131-1133, p.1439-1440
Tezer H. Çocuklarda Akut Tonsillofarenjit. Klinik Tıp Pediatri Dergisi, 2018;10.1: 22-29.
Koturoğlu G. "Çocuklarda üst solunum yolu enfeksiyonları." J Pediatr Res. 2015;2.2: 62-5.
PuttoA. Febrile exudative tonsillitis: viral or streptococcal?. Pediatrics. 1987;80.1: 6-12.
Demir N, Bayar Muluk N, Chua D. (2022). Acute Tonsillopharyngitis in Children. In: Cingi, C., Arısoy, E.S., Bayar Muluk, N. (ed.). Pediatric ENT Infections. Springer, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-030-80691-0_44
Centor RM, Witherspoon JM, Dalton HP, Brody CE, Link K. The diagnosis of strept throat in adults in the emergency room, Med Decis Making. 1981;1.3:239-46.
Yıldız İ, Ünüvar E. Çocuklarda Streptokoksik Tonsillofarenjit. ANKEM Derg. 2012;26(Ek 2):100-103
Çelebi S. Çocuklarda Akut Tonsillofarenjit, Somer A. ve ark. (ed.). Çocuk Enfeksiyonlarına Güncel Yaklaşım içinde. İstanbul; Selen Yayıncılık; 2017. P.47-58
Çağlar M, Balcı YI, Polat A, Cevahir N, Çölgeçen Ş. Enfeksiyöz mononükleoz tanısı alan hastaların değerlendirilmesi. Pam Tıp Derg. 2014;7.3:210-213.
Akarsu S, Demirol M, Erensoy A, ve ark. Enfeksiyöz mononükleozda klinik ve laboratuvar bulguları. Çocuk Enf Derg. 2008; 2: 55-7.
Feder HM Jr, Rezuke WN. Infectious mononucleosis diagnosed by Downey cells: sometimes the old ways are better. Lancet. 2020;395(10219):225. doi:10.1016/S0140-6736(19)32962-9
Kılıç A, Yıldız İ, Beka H, ve ark. "Çocuklarda farklı klinik tablolarla enfeksiyöz mononükleoz: 369 olgunun geriye dönük incelenmesi." Türk Pediatri Arşivi 47.3 (2012): 189-192.
Hematoloji Atlası Web Sitesi (Erişim tarihi: 20.07.2024) https://hematolojiatlasi.com/atlas_content.php?id=46
Şereflican M, Yurttaş V, Seyhan S, et al. Enfeksiyöz mononükleoz. Entcase. 2015;1:56 https://entcase.org/manuscript/56/makale/bas-boyun-cerrahisi/enfeksIyoz-mononukleoz.htm
Temizkan RC, Öztürk CE, Büyük N, ve ark. İnfluenza Enfeksiyonu Saptanan Çocukların Değerlendirilmesi. Anatolian Clinic the Journal of Medical Sciences, 2019;24(3), 177-182.
Robert M, Kliegman BFS, Joseph W, et al. Enfeksiyon Hastalıkları. (ed.) Akçay T, Nelson Pediatri. 19 ed. Cilt 2 Ankara: Nobel Tıp Kitapevi; 2010;1121-5
Murray PR, Baron EJ, Landry ML, et al. Manual of Clinical Microbiology, 9. ed. Washington DC: ASM Press; 2007
World Health Organization. Vaccine Use. https://www.who.int/teams/global-influenza-programme/vaccines/vaccine-use adresinden erişilmiştir.
TC Sağlık Bakanlığı Halk Sağlığı Genel Müdürlüğü. Pandemik İnfluenza Ulusal Hazırlık Planı. Ankara, 2019
Demirhan İB, Demirbaş ZE, Sarı S, ve ark. On Dört Yaşındaki Bir Hastada El-Ayak-Ağız Hastalığı: Bir Olgu Sunumu. Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care. 2016, 10.1.
Yıldırım D, Haştar E, Yılmaz HH, et al. Primary Herpetic Gingivostomatitis: Three Case Reports. ADO Journal of Clinical Sciences. 2011;5:2 p. 903-908.
Paradise, JL, Bluestone CD, Colborn DK, et al. Tonsillectomy and adenotonsillectomy for recurrent throat infection in moderately affected children. Pediatrics. 2002;110(1), 7-15.
Tünger Ö. Akut Tonsillofarenjitler. Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 2015, 2.1: 2-7.
Alotaibi AD. Tonsillitis in Children Diagnosis and Treatment Measures. Saudi J. Med., 2017;2:8. p.208-215
Arabacı Ç. Streptokoklar. Ed. Toraman AZ, Üstündağ HY. Mikrobiyolojide Güncel Çalışmalar. Livre de Lyon. 2023, p.29-52
Patterson H, Jevitz M. "Streptococcus." Medical Microbiology. 4th edition (1996).
Coşkun ÖP, Kara A. Türkiye’de Difteri Hastalığının Tarihsel Epidemiyolojisi. Journal of Pediatric Infection/Çocuk Enfeksiyon Dergisi, 2022, 16.4.
Karlıdağ, T., Keleş, E., Kaygusuz, İ., Yüksel, K., & Yalçın, Ş. "Boyun Kitlelerinin Nadir Bir Nedeni Olarak Tularemi." Turkish Archives of Otolaryngology/Türk Otolarengoloji Arşivi 53.1 (2015).
Cambaz N, Özkaya E, Sezgin B, ve ark. Akut tonsillofarenjitli çocuklarda grup A beta hemolitik streptokok enfeksiyonu sıklığı. Güncel Pediatri. 2009; 7: 13-7.
Çiftçi E, Karbuz A. Kızıl. Çocuk Enfeksiyon Dergisi, 2020;14(1), 54-54.
Altun O. Günaydın ÖR. Akyol UM. Adenotonsiller Hipertrofi. Enfeksiyonlar ve Cerrahi Tedavisi. Yurdakök M (ed.). Yurdakök Pediatri içinde. İstanbul: Güneş Tıp Kitapevi; 2017. p.4769-4773.
