Matbaa’dan Metaverse’e Evrilen Toplum

Al, M.K.K. & Al, D.A. (2019). The Metaverse World between reality and hope its effectiveness in the graphic. Journal of Applied Art and Science, 9(4), 135-151.

Al Juboori, A. F., Abdulnaser, M. F. ve Bayat, O. (2020). “The impacts of social media on university students in Iraq”. Egyptian Informatics Journal, 21, s.139-144.

Alemdar,K. ve Erdoğan,İ. (2010.) Öteki kuram: kitle iletişim kuram ve araştırmalarının tarihsel ve eleştirel bir değerlendirmesi, İstanbul: Erk Yayınları.

Alemdar, K.(1996). İletişim ve tarih. Ankara: İmge Yayınları.

Allport, G. (1954). The Nature of prejudice. Addison-Wesley.

Allport,F.H. (1962).A Structuronomic conception of behavior; Individual and collective, Journal of Abnormal and Social Psychology 64:3–30.

Arıkan,H. (2020).Siyaset Sosyolojisi.Ed.M.Yavuz Alptekin.Toplumsal sözleşme kuramları ve sosyolojik önemi.ss.79-152. Ankara: Nobel Akademik Yayınevi.

Avcı, S. (2022). The transformation of the understanding of self in the Metaverse reality as a heterotopia place. Etkileşim, 10, 186-206.

Aydın, İ. H. ve Değirmenci, C. H. (2018). Yapay zekâ, İstanbul: Girdap Yayınları

Baldini, Massimo (2000). İletişim tarihi. Çev. Gül Batuş İstanbul: Avcıol Basım Yayın.

Ball, M. (2022). The Metaverse: And how it will revolutionize everything. New York: Liveright Publishing.

Baudrillard,J.(2003). Sessiz yığınların gölgesinde: Toplumsalın sonu. (O.Adanır,Çev.),Ankara: Doğu-Batı Yayınları.

Baudrillard, J. (2023). Tüketim toplumu söylenceleri/yapıları. (N. Tutal, ve F. Keskin, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Bauman.Z. (1999). Küreselleşme: Toplumsal sonuçları. (A. Yılmaz, Çev.) ,İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Benjamin, W. (1977). The work of art in the age of mechanical production. Mass Communication and Society,(1977),s. 384 – 408.

Benjamin, W. (1986) The Work of art in the age of mechanical reproduction.Trans. Harry Zohn. Illuminations. 1955. Ed. Hannah Arendt. Reprint ed. New York: Schocken Books.

Bennett, W. (2003). Communicating global activism, information, Communication & Society, 6:2, 143-168.

Bernstein, J. (2011). Sunuş. Kültür endüstrisi-kültür yönetimi (N. Ülner, M. Tüzel, & E. Gen, Çev., s. 7-33). İçinde, İstanbul: İletişim Yayınları.

Binark, M. (2014). Yeni medya çalışmalarında araştırma yöntem ve teknikleri, (Der.) M. Binark, İstanbul: Ayrıntı.

Binark, M. (2013). Yeni medya ve yaratıcı endüstri, (Editörler), E.Dağtaş. Medya ekonomisi ve işletmeciliği, Eskişehir: Anadolu Üniversites Dergisi, s.163-190.

Binark, M. ve Köler, K., (2011). Sivil toplum örgütleri için bilişim rehberi, Ankara: Uzerler Matbaası.

Bolat, N. (2018). Ürün yerleştirmede kavramsal boyutlar ve ürün yerleştirme ortamları incelemesi, (Editörler), Nursel Bolat. Teoriden pratiğe, spordan medyaya ürün yerleştirme uygulamaları, Konya: Literatürk, s.13- 43.

Bolter, J. D.& Grusin, R. (2000). İyileştirme: Yeni medyayı anlamak. MA: MIT Press.

Bostrom,N. (2020), Süper zekâ: Yapay zekâ uygulamaları, tehlikeler ve stratejiler Çev. F.B.Aydar 2.Baskı, İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.

Bourse,M. ve Yücel,H.(2012).Kültürlerarası iletişim:Kullanım Kılavuzu. İstanbul: İletişim Yayınları.

Briggs,A. & Burke,P. (2009 ) The History of social media.Maiden,MA: Polity Press.

Brunsting, S. ve Tom P. (2002) . Social movement participation in the digital age: Predicting offline and online collective action ”, Small Group Research, 33(5): 525 – 554.

Burke, P. (2001). Bilginin toplumsal tarihi, Çev. M. Tunçay, İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.

Cheung, C.W., Tsang I.T. &Wong, K.H., (2017). Robot Avatar: A virtual tourism robot for people with disabilities. International Journal of Computer Theory And Engineering, Singapore, (9)3, 229-234.

Copeland,B.J. (2014).Turing: Pioneer of the information age. Oxford: Oxford University Press

Dijk, J. V. (2006). The network society: Social aspects of New Media. CA: Sage.

Dolata, M., & Schwabe, G. (2023). What is the metaverse and who seeks to define it? Mapping the site of social construction. Journal of Information Technology, 38(3), 239–266.

Dolgun, U.(2005). Enformasyon Toplumundan Gözetim Toplumuna. Ankara: Ekin Kitabevi.

Dursun, Ç.(2004). Haber Hakikat ve İktidar İlişkisi, Derl. Dursun,Ç., Ankara: Elips Kitap.

Erdoğan, İ. (2006). Medya ve Etik: Eleştirel bir Giriş, İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 23(2): 1-26.

Erdoğan, İ. (2013), Medya sosyolojisi, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları No.1790.

Flew, T. (2002). New media: An introduction. Melbourne: Oxford University Press.

Flew T (2021a). Regulating platforms. Cambridge: Polity Press.

Flew T (2021b). The global trust deficit disorder: A communications perspective on trust in the time of global pandemics. Journal of Communication,71(2): 163–186.

Flew,T.(2023). Mediated trust and artificial intelligence. Emerging Media, Vol. 1(1) 22–29.

Forrester, R. (2020), History of printing: From Gutenberg to laser printer, https://pdfs.semanticscholar.org/d5cb/4a9e4b0c9b63d8c909976fb3a4feeeffceab.pdf

Giddens, A. (2000), Sosyoloji, Ankara: Ayraç Yayınevi.

Güler, M.(2018) Bir manipülasyon aracı olarak rızanın imalatı. Abant Kültürel Araştırmalar Dergisi, 3(5): 75-101.

Gürel, N. (2011) Kişilik psikolojisi, Önyargının psikolojisi ve kamuoyu: Gordon Allport ve Walter Lippmann’ın görüşleri Çerçevesinde bir değerlendirme. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(2): 101-134.

Görgün Baran, A. (2020) Dijital aktivizm ve gençlik, A.B. Görgün (Ed.) Dijital Çağ içinde (s.37-42) Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.

Hall, S. (1996), Kültür, medya, ideolojik etki, Medya iktidar ideoloji, (derl.), Ankara:.Ark yay.

Hancock, J. T. (2009). Digital deception: Why, when and how people lie online. A. Joinson, K. McKenna, T. Postmes, & U.-D. Reips (Ed.), The Oxford Handbook of Internet Psychology içinde. Oxford University Press.

Hands,J.(2011), @is for activism: Dissent, resistance and rebellion in a digital culture.London: Pluto Press.

Herman, E.(1997). Triumph of the Market: Essays on Economics, Politics, and the Media. New York: Black Rose Books Ltd.

Herman,E.S. & Chomsky,N. (2012). Rızanın imalatı: Kitle medyasının ekonomi politiği. Çev. E.Abadoğlu, İstanbul: Bgst Yayınları.

Işık,G. (2015). Sanaldan sokağa toplumsal hareketler, Ankara: Nobel Yayınevi.

İnuğur, M. N. (1978). Basın ve yayın tarihi. İstanbul: Hilal Yayınları.

İrvan, S. (1997), Medya, kültür siyaset, (derl.), Ankara:Ark yayınları.

Jan, V.D. (2016). Ağ Toplumu, İstanbul: Epsilon Yayıncılık.

Jean, N., & Ispandriarno, L.S. (2021). Digitalization strategy and convergence of media adaptation in the digital era. Phys.: Conf. Ser., 1737, 012015, http://dx.doi. org/10.1088/1742-6596/1737/1/012015

Jeanneney, Jean N. (1998). Medya tarihi, Çev. Esra Atuk, İstanbul. Yapı Kredi Yayınları.

Jenkins, H. (2006). Convergence culture: Where old and new media collide. New York: New York University Press.

Jenkins,H.(2010).Transmedia storytelling and entertainment: An annotated syllabus", continuum,Journal of Media & Cultural Studies, 24:6, 943-958 .

Karagöz, E. (2010). Sosyal bilimlerde kuram oluşum süreci ve iletişim. İstanbul :Derin Yayınları.

Karaismailoğlu, E. (2014). İnsanlık toplumu eski medya köleliğinden dijital medya efendiliğine geçebilecek Mi?. Dijital Panorama. Ed: Z. Beril Akıncı Vural, Ankara: Ütopya Yayıncılık.

Karatzogianni, A. (2015). Introduction: Four phases of digital activism and cyberconflict. In: Firebrand waves of digital activism 1994–2014. London:Palgrave Macmillan.

Karınca, M. G.(2013). Telekomünikasyonda Yakınsama Kavramı, Ankara Barosu Dergisi, 4, s.263-282.

Khan, T., Michalas, A., & Akhunzada, A. (2021). Fake news outbreak 2021: Can we stop the viral spread?. Journal of Network and Computer Applications, 190, 103112.

Kınal, F. (1969). Çivi yazısının doğuşu ve gelişmesi. AÜ DTCF Tarih Araştırmaları Dergisi,12/13, 1-15.

Kırık A.M, Çetinkaya A.ve Kurşun A.K (2021). Digital activism in The context of social movements: The case of change. Org, Digital Siege içinde Ed.(Karadoğa-Doruk E,Mengü S.,Ulusoy E.),İstanbul: İstanbul University Press.

Kırık,A.M.,S.Orkan, A.Çaycı,B.Çaycı.(2019).İletişim kuramları çerçevesinde medyaya tarihsel bakış . Aksos, Sayı:5,11-21.

Kittler, F. (1999). Gramophone, film, typewriter. Stanford, CA: Stanford University Press.

Koenitz,H.,Ferri,G.Haahr,M.,Sezen, D.,Sezen,İ.(2015). Interactive digital narrative: History, theory and practice,New York: Routledge Press.

Köktürk, M. (2020). Post-Truth ya da mağaraya dönüş. Pasajlar Post-Truth Çağı. Yıl: 2, Sayı: 4, Ocak.

Lang, B.,Dolan, R.,Kemper, J.,and Northey, G. (2020). Prosumers in times of crisis: definition, archetypes and implications. Journal of Service Management. 32 (2): 176–189.

Laughey, D. (2010). Medya çalışmaları: Teoriler ve yaklaşımlar. Çev. Ali Toprak, İstanbul: Kalkedon Yayınları.

Lasswell, H. D.(1948). The Structure and function of communication in society. In Bryson, L. (ed.). The Communication of Ideas. New York: Institute for Religious and Social Studies. pp. 37–51.

Lasswell, H. D. (1927). Propaganda techniques in the World War. New York: Peter Smith.

Lippmann, W. (1998). Public opinion (Second Edition). New Jersey: Transaction Publishers.

Lugmayr, A., Pohl A., Müehhaeuser M., Kallenbach J., & Chorianopoulos K. (2008). Ambient media and home entertainment. Lekakos G., Chorianopoulos K., & Doukidis G. (Eds.), Interactive digital television: Technologies and applications (p.112-130). New York: IGI Publishing.

Maigret,E.(2014). Medya ve iletişim sosyolojisi. (Çev. Yücel,H.) İstanbul: İletişim Yayınları.

Manovich, L. (2023). Borges'ten HTML'ye yeni medya. Yeni Medya Okuyucusu . Ed. Noah Wardrip-Fruin & Nick Montfort. Cambridge, Massachusetts.

Mattelart,A.& Mattelart,M.(2013).İletişim kuramları tarihi. (Zıllıoğlu,M.Çev.),İstanbul:İletişim Yayınları.

Mridha, M. F., Keya, A. J., Hamid, M. A., Monowar, M. M., & Rahman, M. S. (2021). A comprehensive review on fake news detection with deep learning. IEEE Access, 9, 156151-156170.

McLuhan, M. (1962). The Gutenberg galaxy: The making of typographic man. Toronto: University of Toronto Press.

McLuhan, M. (1964). Understanding media; the extensions of man. New York: McGraw Hill.

McLuhan, M. (1967). The medium is the massage. London: Penguin Books.

McLuhan, E. (1995). Essential McLuhan. Concord, Ontario: HarperCollins.

Miroshnichenko, A. (2014). Human as Media: The Emancipation of Authorship. Moscow: Miroshnichenko.

Moran, J. (1973).Printing presses: History and development from the fifteenth century to modern times, London:Faber and Faber Ltd.

Murdock, G. (1982) Large corporations and the control of the communication industries Gurevitch, M. Et Al., S. 118-150.

Musser, J. ve O’Reilly, T. (2006). Web 2.0 principles and best practices. (1. Baskı). USA: O’Reilly Media.

Naik, U. and Shivalingaiah, D. (2008). Comparative study of web 1.0, web 2.0 and web 3.0. International CALIBER, pp. 499- 507.

Naraharisetty, Rohitha (2022). What the dead internet theory.Predicted about the future of digital life. The Swaddle. Archived from the original on March 6, 2023. Retrieved November 6, 2024.

Neumann, W.R. (1991). The future of mass audience. New York: Cambridge University Press.

Okkay, İ. (2023). İletişim kuramları bağlamında Metaverse.TRT Akademi, 8 (17), 8-37 .

Oskay, Ü. (1992), İletişimin ABC’si, İstanbul:Simavi Yayınları.

Owens, B. (1999). The Internet challenge to television. Cambridge, MA: Harvard University Press.

Özel,A.P. (2011). Sosyal medya ve güven: Hükümet, sivil toplum örgütleri ve ticari kuruluşlara yönelik ampirik bir araştırma, Academic Journal of Information Technology, Cilt: 2 Sayı: 4,1- 31.

Özkaral,T.C. (2015).Eskiçağda yazı, kitap ve kütüphanenin oluşum süreci. Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 34 Sayfa: 371-384.

Özkula,S.(2021).What is digital activism anyway?: Social constructions of the “digital” in contemporary activism. Journal of Digital Social Research, 3(3):60-84.

Pearson, R. (2009). Transmedia Storytelling in Historical and Theoretical Perspective. In The Ends of Television. Amsterdam: University of Amsterdam.

Philips, A. (2012). An Ethical Deficit? Accountability, Norms and the Material Conditions of Contemporary Journalism. N. Fenton.New Media, Old Media.içinde. London: Sage. 51-67

Pressman, J. (2014). Eski medya/yeni medya. Johns Hopkins dijital medya rehberi.Marie-Laure Ryan, Lori Emerson, Benjamin J. Robertson. Baltimore. s. 365–367.

Schramm, Wilbur (1971). The Nature of communication between humans. Theprocess andeffects of mass communication - Revised Edition. University of Illinois Press. pp. 3–53.

Schramm, Wilbur (1960) . How communication works. The Process and Effects of Mass Communication. University of Illinois Press. pp. 3–26.

Shu, K. (2022). Combating disinformation on social media: A computational perspective. BenchCouncil Transactions on Benchmarks, Standards and Evaluations, 100035.

Shu, K., Bhattacharjee, A., Alatawi, F., Nazer, T. H., Ding, K., Karami, M., & Liu, H. (2020). Combating disinformation in a social media age. Wiley Interdisciplinary Reviews: Data Mining and Knowledge Discovery. 10(6), pp. 1-23.

Shu, K., Slivia , A., Wang, S., Tang, J., & Liu, H. (2017). Fake news detection on social media: A data meaning perspective. ACM SIGKDD Explorations Newslatter, 19(1), 22-36.

Soren Kierkgaard.(2024,8Kasım). In Wikiquote.(https://tr.wikiquote.org/wiki/ S%C3%B8ren_ Kierkegaard).

Steger,M.& James,P. (2010).Globalization and culture: Vol. 4. Ideologies of Globalism.Editor: James, Paul and Steger, Manfred. NY: Sage Publication.

Sundar, S.S. and Lee E.J.(2022) Rethinking communication in the era of artificial intelligence. Human Communication Research 48(3),379–385.

Süllü,Z.(2018).Sözlü kültürden dijital kültüre iletişim ve iletişim araçlarının tarihsel kökenleri. Kastamonu İletişim Araştırmaları Dergisi,Sayı 1 / Güz 2018,119-135.

Tiryaki, S. (2023). Post-Truth ve sosyal medya ilişkisine bibliyometrik bir bakış. İstanbul Aydın Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(4), s. 527-545.

Tuğtekin EB, ve Dursun,Ö.. (2020).Examining virtual identity profiles of social network users with respect to certain variables. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 10(2): 427-464.

Weaver,R.M. (1948). Ideas have consequences. Chicago: University of Chicago Press.

Wilson, H.J. ve Daugherty,P.R. (2018). Human + machine: Reimagining work in the age of AI.Boston, MA: Harvard Business Review Press.

Yengin, D. (2012). Yeni medya ve dokunmatik toplum. İstanbul: Derin Yayınları.

Yoloğlu, N. (2019). Reflections of convergence and cross-media strategies on media sector, Gumushane University e-Journal of Faculty of Communication (e-GİFDER) Volume: 7, International Turkish World Press Symposium.

Zompetti, J.P., & Moffitt, M.A. (2008). Revisiting concepts of public relations audience through postmodern concepts of metanarrative, decentered subject, and reality/hyperreality. Journal of Promotion Management, 14, 275-291.

Al, M.K.K. & Al, D.A. (2019). The Metaverse World between reality and hope its effectiveness in the graphic. Journal of Applied Art and Science, 9(4), 135-151.

Al Juboori, A. F., Abdulnaser, M. F. ve Bayat, O. (2020). “The impacts of social media on university students in Iraq”. Egyptian Informatics Journal, 21, s.139-144.

Alemdar,K. ve Erdoğan,İ. (2010.) Öteki kuram: kitle iletişim kuram ve araştırmalarının tarihsel ve eleştirel bir değerlendirmesi, İstanbul: Erk Yayınları.

Alemdar, K.(1996). İletişim ve tarih. Ankara: İmge Yayınları.

Allport, G. (1954). The Nature of prejudice. Addison-Wesley.

Allport,F.H. (1962).A Structuronomic conception of behavior; Individual and collective, Journal of Abnormal and Social Psychology 64:3–30.

Arıkan,H. (2020).Siyaset Sosyolojisi.Ed.M.Yavuz Alptekin.Toplumsal sözleşme kuramları ve sosyolojik önemi.ss.79-152. Ankara: Nobel Akademik Yayınevi.

Avcı, S. (2022). The transformation of the understanding of self in the Metaverse reality as a heterotopia place. Etkileşim, 10, 186-206.

Aydın, İ. H. ve Değirmenci, C. H. (2018). Yapay zekâ, İstanbul: Girdap Yayınları

Baldini, Massimo (2000). İletişim tarihi. Çev. Gül Batuş İstanbul: Avcıol Basım Yayın.

Ball, M. (2022). The Metaverse: And how it will revolutionize everything. New York: Liveright Publishing.

Baudrillard,J.(2003). Sessiz yığınların gölgesinde: Toplumsalın sonu. (O.Adanır,Çev.),Ankara: Doğu-Batı Yayınları.

Baudrillard, J. (2023). Tüketim toplumu söylenceleri/yapıları. (N. Tutal, ve F. Keskin, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Bauman.Z. (1999). Küreselleşme: Toplumsal sonuçları. (A. Yılmaz, Çev.) ,İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Benjamin, W. (1977). The work of art in the age of mechanical production. Mass Communication and Society,(1977),s. 384 – 408.

Benjamin, W. (1986) The Work of art in the age of mechanical reproduction.Trans. Harry Zohn. Illuminations. 1955. Ed. Hannah Arendt. Reprint ed. New York: Schocken Books.

Bennett, W. (2003). Communicating global activism, information, Communication & Society, 6:2, 143-168.

Bernstein, J. (2011). Sunuş. Kültür endüstrisi-kültür yönetimi (N. Ülner, M. Tüzel, & E. Gen, Çev., s. 7-33). İçinde, İstanbul: İletişim Yayınları.

Binark, M. (2014). Yeni medya çalışmalarında araştırma yöntem ve teknikleri, (Der.) M. Binark, İstanbul: Ayrıntı.

Binark, M. (2013). Yeni medya ve yaratıcı endüstri, (Editörler), E.Dağtaş. Medya ekonomisi ve işletmeciliği, Eskişehir: Anadolu Üniversites Dergisi, s.163-190.

Binark, M. ve Köler, K., (2011). Sivil toplum örgütleri için bilişim rehberi, Ankara: Uzerler Matbaası.

Bolat, N. (2018). Ürün yerleştirmede kavramsal boyutlar ve ürün yerleştirme ortamları incelemesi, (Editörler), Nursel Bolat. Teoriden pratiğe, spordan medyaya ürün yerleştirme uygulamaları, Konya: Literatürk, s.13- 43.

Bolter, J. D.& Grusin, R. (2000). İyileştirme: Yeni medyayı anlamak. MA: MIT Press.

Bostrom,N. (2020), Süper zekâ: Yapay zekâ uygulamaları, tehlikeler ve stratejiler Çev. F.B.Aydar 2.Baskı, İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.

Bourse,M. ve Yücel,H.(2012).Kültürlerarası iletişim:Kullanım Kılavuzu. İstanbul: İletişim Yayınları.

Briggs,A. & Burke,P. (2009 ) The History of social media.Maiden,MA: Polity Press.

Brunsting, S. ve Tom P. (2002) . Social movement participation in the digital age: Predicting offline and online collective action ”, Small Group Research, 33(5): 525 – 554.

Burke, P. (2001). Bilginin toplumsal tarihi, Çev. M. Tunçay, İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.

Cheung, C.W., Tsang I.T. &Wong, K.H., (2017). Robot Avatar: A virtual tourism robot for people with disabilities. International Journal of Computer Theory And Engineering, Singapore, (9)3, 229-234.

Copeland,B.J. (2014).Turing: Pioneer of the information age. Oxford: Oxford University Press

Dijk, J. V. (2006). The network society: Social aspects of New Media. CA: Sage.

Dolata, M., & Schwabe, G. (2023). What is the metaverse and who seeks to define it? Mapping the site of social construction. Journal of Information Technology, 38(3), 239–266.

Dolgun, U.(2005). Enformasyon Toplumundan Gözetim Toplumuna. Ankara: Ekin Kitabevi.

Dursun, Ç.(2004). Haber Hakikat ve İktidar İlişkisi, Derl. Dursun,Ç., Ankara: Elips Kitap.

Erdoğan, İ. (2006). Medya ve Etik: Eleştirel bir Giriş, İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 23(2): 1-26.

Erdoğan, İ. (2013), Medya sosyolojisi, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları No.1790.

Flew, T. (2002). New media: An introduction. Melbourne: Oxford University Press.

Flew T (2021a). Regulating platforms. Cambridge: Polity Press.

Flew T (2021b). The global trust deficit disorder: A communications perspective on trust in the time of global pandemics. Journal of Communication,71(2): 163–186.

Flew,T.(2023). Mediated trust and artificial intelligence. Emerging Media, Vol. 1(1) 22–29.

Forrester, R. (2020), History of printing: From Gutenberg to laser printer, https://pdfs.semanticscholar.org/d5cb/4a9e4b0c9b63d8c909976fb3a4feeeffceab.pdf

Giddens, A. (2000), Sosyoloji, Ankara: Ayraç Yayınevi.

Güler, M.(2018) Bir manipülasyon aracı olarak rızanın imalatı. Abant Kültürel Araştırmalar Dergisi, 3(5): 75-101.

Gürel, N. (2011) Kişilik psikolojisi, Önyargının psikolojisi ve kamuoyu: Gordon Allport ve Walter Lippmann’ın görüşleri Çerçevesinde bir değerlendirme. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(2): 101-134.

Görgün Baran, A. (2020) Dijital aktivizm ve gençlik, A.B. Görgün (Ed.) Dijital Çağ içinde (s.37-42) Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.

Hall, S. (1996), Kültür, medya, ideolojik etki, Medya iktidar ideoloji, (derl.), Ankara:.Ark yay.

Hancock, J. T. (2009). Digital deception: Why, when and how people lie online. A. Joinson, K. McKenna, T. Postmes, & U.-D. Reips (Ed.), The Oxford Handbook of Internet Psychology içinde. Oxford University Press.

Hands,J.(2011), @is for activism: Dissent, resistance and rebellion in a digital culture.London: Pluto Press.

Herman, E.(1997). Triumph of the Market: Essays on Economics, Politics, and the Media. New York: Black Rose Books Ltd.

Herman,E.S. & Chomsky,N. (2012). Rızanın imalatı: Kitle medyasının ekonomi politiği. Çev. E.Abadoğlu, İstanbul: Bgst Yayınları.

Işık,G. (2015). Sanaldan sokağa toplumsal hareketler, Ankara: Nobel Yayınevi.

İnuğur, M. N. (1978). Basın ve yayın tarihi. İstanbul: Hilal Yayınları.

İrvan, S. (1997), Medya, kültür siyaset, (derl.), Ankara:Ark yayınları.

Jan, V.D. (2016). Ağ Toplumu, İstanbul: Epsilon Yayıncılık.

Jean, N., & Ispandriarno, L.S. (2021). Digitalization strategy and convergence of media adaptation in the digital era. Phys.: Conf. Ser., 1737, 012015, http://dx.doi. org/10.1088/1742-6596/1737/1/012015

Jeanneney, Jean N. (1998). Medya tarihi, Çev. Esra Atuk, İstanbul. Yapı Kredi Yayınları.

Jenkins, H. (2006). Convergence culture: Where old and new media collide. New York: New York University Press.

Jenkins,H.(2010).Transmedia storytelling and entertainment: An annotated syllabus", continuum,Journal of Media & Cultural Studies, 24:6, 943-958 .

Karagöz, E. (2010). Sosyal bilimlerde kuram oluşum süreci ve iletişim. İstanbul :Derin Yayınları.

Karaismailoğlu, E. (2014). İnsanlık toplumu eski medya köleliğinden dijital medya efendiliğine geçebilecek Mi?. Dijital Panorama. Ed: Z. Beril Akıncı Vural, Ankara: Ütopya Yayıncılık.

Karatzogianni, A. (2015). Introduction: Four phases of digital activism and cyberconflict. In: Firebrand waves of digital activism 1994–2014. London:Palgrave Macmillan.

Karınca, M. G.(2013). Telekomünikasyonda Yakınsama Kavramı, Ankara Barosu Dergisi, 4, s.263-282.

Khan, T., Michalas, A., & Akhunzada, A. (2021). Fake news outbreak 2021: Can we stop the viral spread?. Journal of Network and Computer Applications, 190, 103112.

Kınal, F. (1969). Çivi yazısının doğuşu ve gelişmesi. AÜ DTCF Tarih Araştırmaları Dergisi,12/13, 1-15.

Kırık A.M, Çetinkaya A.ve Kurşun A.K (2021). Digital activism in The context of social movements: The case of change. Org, Digital Siege içinde Ed.(Karadoğa-Doruk E,Mengü S.,Ulusoy E.),İstanbul: İstanbul University Press.

Kırık,A.M.,S.Orkan, A.Çaycı,B.Çaycı.(2019).İletişim kuramları çerçevesinde medyaya tarihsel bakış . Aksos, Sayı:5,11-21.

Kittler, F. (1999). Gramophone, film, typewriter. Stanford, CA: Stanford University Press.

Koenitz,H.,Ferri,G.Haahr,M.,Sezen, D.,Sezen,İ.(2015). Interactive digital narrative: History, theory and practice,New York: Routledge Press.

Köktürk, M. (2020). Post-Truth ya da mağaraya dönüş. Pasajlar Post-Truth Çağı. Yıl: 2, Sayı: 4, Ocak.

Lang, B.,Dolan, R.,Kemper, J.,and Northey, G. (2020). Prosumers in times of crisis: definition, archetypes and implications. Journal of Service Management. 32 (2): 176–189.

Laughey, D. (2010). Medya çalışmaları: Teoriler ve yaklaşımlar. Çev. Ali Toprak, İstanbul: Kalkedon Yayınları.

Lasswell, H. D.(1948). The Structure and function of communication in society. In Bryson, L. (ed.). The Communication of Ideas. New York: Institute for Religious and Social Studies. pp. 37–51.

Lasswell, H. D. (1927). Propaganda techniques in the World War. New York: Peter Smith.

Lippmann, W. (1998). Public opinion (Second Edition). New Jersey: Transaction Publishers.

Lugmayr, A., Pohl A., Müehhaeuser M., Kallenbach J., & Chorianopoulos K. (2008). Ambient media and home entertainment. Lekakos G., Chorianopoulos K., & Doukidis G. (Eds.), Interactive digital television: Technologies and applications (p.112-130). New York: IGI Publishing.

Maigret,E.(2014). Medya ve iletişim sosyolojisi. (Çev. Yücel,H.) İstanbul: İletişim Yayınları.

Manovich, L. (2023). Borges'ten HTML'ye yeni medya. Yeni Medya Okuyucusu . Ed. Noah Wardrip-Fruin & Nick Montfort. Cambridge, Massachusetts.

Mattelart,A.& Mattelart,M.(2013).İletişim kuramları tarihi. (Zıllıoğlu,M.Çev.),İstanbul:İletişim Yayınları.

Mridha, M. F., Keya, A. J., Hamid, M. A., Monowar, M. M., & Rahman, M. S. (2021). A comprehensive review on fake news detection with deep learning. IEEE Access, 9, 156151-156170.

McLuhan, M. (1962). The Gutenberg galaxy: The making of typographic man. Toronto: University of Toronto Press.

McLuhan, M. (1964). Understanding media; the extensions of man. New York: McGraw Hill.

McLuhan, M. (1967). The medium is the massage. London: Penguin Books.

McLuhan, E. (1995). Essential McLuhan. Concord, Ontario: HarperCollins.

Miroshnichenko, A. (2014). Human as Media: The Emancipation of Authorship. Moscow: Miroshnichenko.

Moran, J. (1973).Printing presses: History and development from the fifteenth century to modern times, London:Faber and Faber Ltd.

Murdock, G. (1982) Large corporations and the control of the communication industries Gurevitch, M. Et Al., S. 118-150.

Musser, J. ve O’Reilly, T. (2006). Web 2.0 principles and best practices. (1. Baskı). USA: O’Reilly Media.

Naik, U. and Shivalingaiah, D. (2008). Comparative study of web 1.0, web 2.0 and web 3.0. International CALIBER, pp. 499- 507.

Naraharisetty, Rohitha (2022). What the dead internet theory.Predicted about the future of digital life. The Swaddle. Archived from the original on March 6, 2023. Retrieved November 6, 2024.

Neumann, W.R. (1991). The future of mass audience. New York: Cambridge University Press.

Okkay, İ. (2023). İletişim kuramları bağlamında Metaverse.TRT Akademi, 8 (17), 8-37 .

Oskay, Ü. (1992), İletişimin ABC’si, İstanbul:Simavi Yayınları.

Owens, B. (1999). The Internet challenge to television. Cambridge, MA: Harvard University Press.

Özel,A.P. (2011). Sosyal medya ve güven: Hükümet, sivil toplum örgütleri ve ticari kuruluşlara yönelik ampirik bir araştırma, Academic Journal of Information Technology, Cilt: 2 Sayı: 4,1- 31.

Özkaral,T.C. (2015).Eskiçağda yazı, kitap ve kütüphanenin oluşum süreci. Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 34 Sayfa: 371-384.

Özkula,S.(2021).What is digital activism anyway?: Social constructions of the “digital” in contemporary activism. Journal of Digital Social Research, 3(3):60-84.

Pearson, R. (2009). Transmedia Storytelling in Historical and Theoretical Perspective. In The Ends of Television. Amsterdam: University of Amsterdam.

Philips, A. (2012). An Ethical Deficit? Accountability, Norms and the Material Conditions of Contemporary Journalism. N. Fenton.New Media, Old Media.içinde. London: Sage. 51-67

Pressman, J. (2014). Eski medya/yeni medya. Johns Hopkins dijital medya rehberi.Marie-Laure Ryan, Lori Emerson, Benjamin J. Robertson. Baltimore. s. 365–367.

Schramm, Wilbur (1971). The Nature of communication between humans. Theprocess andeffects of mass communication - Revised Edition. University of Illinois Press. pp. 3–53.

Schramm, Wilbur (1960) . How communication works. The Process and Effects of Mass Communication. University of Illinois Press. pp. 3–26.

Shu, K. (2022). Combating disinformation on social media: A computational perspective. BenchCouncil Transactions on Benchmarks, Standards and Evaluations, 100035.

Shu, K., Bhattacharjee, A., Alatawi, F., Nazer, T. H., Ding, K., Karami, M., & Liu, H. (2020). Combating disinformation in a social media age. Wiley Interdisciplinary Reviews: Data Mining and Knowledge Discovery. 10(6), pp. 1-23.

Shu, K., Slivia , A., Wang, S., Tang, J., & Liu, H. (2017). Fake news detection on social media: A data meaning perspective. ACM SIGKDD Explorations Newslatter, 19(1), 22-36.

Soren Kierkgaard.(2024,8Kasım). In Wikiquote.(https://tr.wikiquote.org/wiki/ S%C3%B8ren_ Kierkegaard).

Steger,M.& James,P. (2010).Globalization and culture: Vol. 4. Ideologies of Globalism.Editor: James, Paul and Steger, Manfred. NY: Sage Publication.

Sundar, S.S. and Lee E.J.(2022) Rethinking communication in the era of artificial intelligence. Human Communication Research 48(3),379–385.

Süllü,Z.(2018).Sözlü kültürden dijital kültüre iletişim ve iletişim araçlarının tarihsel kökenleri. Kastamonu İletişim Araştırmaları Dergisi,Sayı 1 / Güz 2018,119-135.

Tiryaki, S. (2023). Post-Truth ve sosyal medya ilişkisine bibliyometrik bir bakış. İstanbul Aydın Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(4), s. 527-545.

Tuğtekin EB, ve Dursun,Ö.. (2020).Examining virtual identity profiles of social network users with respect to certain variables. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 10(2): 427-464.

Weaver,R.M. (1948). Ideas have consequences. Chicago: University of Chicago Press.

Wilson, H.J. ve Daugherty,P.R. (2018). Human + machine: Reimagining work in the age of AI.Boston, MA: Harvard Business Review Press.

Yengin, D. (2012). Yeni medya ve dokunmatik toplum. İstanbul: Derin Yayınları.

Yoloğlu, N. (2019). Reflections of convergence and cross-media strategies on media sector, Gumushane University e-Journal of Faculty of Communication (e-GİFDER) Volume: 7, International Turkish World Press Symposium.

Zompetti, J.P., & Moffitt, M.A. (2008). Revisiting concepts of public relations audience through postmodern concepts of metanarrative, decentered subject, and reality/hyperreality. Journal of Promotion Management, 14, 275-291.