The Relationship Between the Perception of Toxic Leadership in Organizations And Organizational Cynicism

Burak Burdurlu; Ayşe İrmiş

doi:10.37609/akya.3425

Yazarlar

Burak Burdurlu

Ayşe İrmiş

https://orcid.org/0000-0002-9088-4529

DOI: https://doi.org/10.37609/akya.3425.c8340

Özet

The aim of the research is to examine the relationship between toxic leadership perception and organisational cynicism in organizations. In this context, the relationship between the toxic leadership perceptions and organizational cynicism of employees working in the headquarters and branches of a joint-stock company operating in the energy distribution sector in Denizli, İzmir and Manisa provinces was analysed with quantitative research method. According to the findings of the study, toxic leadership perception and organisational cynicism levels of employees are low. However, toxic leadership perception positively and significantly affects organisational cynicism. Toxic leadership perception accounts for 32% of the organisational cynicism in employees. As a result of the factor analysis, the toxic leadership perception of the employees was shaped in three dimensions as ‘abusive-authoritarianism’, ‘narcissism-self-promotion’ and ‘unpredictability’. Organisational cynicism has emerged in three dimensions as cognitive, affective and behavioural. According to the results of statistical analysis, there is a moderate, positive and significant relationship between the dimensions of toxic leadership and the dimensions of organisational cynicism. 18,5% of the cognitive dimension, 25,1% of the affective dimension and 23,5% of the behavioural dimension of organisational cynicism are correlated with the abusive-authoritarianism dimension of toxic leadership; 17,5% of the cognitive dimension, 14,5% of the affective dimension and 19,2% of the behavioural dimension of organisational cynicism are correlated with the narcissism-self-promotion dimension of toxic leadership; 17.9% of the cognitive dimension, 16.5% of the affective dimension and 22.8% of the behavioural dimension of organisational cynicism are explained by the unpredictability dimension of toxic leadership.

Referanslar

Abu El Dahab, M. S. A. (2024). The effect of toxic leadership on employee silence: The mediating role of workplace bullying and organizational cynicism-a field study. Arab Journal of Management, 44(4), 3-32.

Alhas, F. (2022). İş Yeri Nezaketsizliği ve Sanal Kaytarma Arasındaki İlişkide Örgütsel Sinizmin Aracılık Rolü. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Malatya: İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Alhas, F. & Seçkin, Ş. N. (2023). İş yeri nezaketsizliği ve sanal kaytarma arasındaki ilişkide örgütsel sinizmin aracılık rolü. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (58), 123-143.

Altamimi, F. A., Alsubaie, S. S. & Nasaani, A. A. (2021). Why so cynical? The effect of job burnout as a mediator on the relationship between perceived organizational support and organizational cynicism. European Journal of Buiness and Management, 13(7), 32-43.

Altınöz, M., Çöp, S. & Sığındı T. (2011). Algılanan örgütsel bağlılık ve örgütsel sinizm ilişkisi: Ankara’daki dört ve beş yıldızlı konaklama işletmeleri üzerine bir araştırma. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 11(21), 285-316.

Arıkan, S. (2001). Otoriter ve demokratik liderlik tarzları açısından Atatürk’ün liderlik davranışlarının değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(1), 231-257.

Bahadır, E. & Kahveci, G. (2020). Öğretmenlerin psikolojik sermaye düzeyleri ile okul müdürlerinin toksik liderlik davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(2), 858-879.

Bakan, İ. & Bulut, Y. (2004). Yöneticilerin uyguladıkları liderlik yaklaşımlarına yönelik algılamaları: Likert'in yönetim sistemleri yaklaşımına dayalı bir alan çalışması. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, (31), 151-176.

Balay, R., Kaya, A. & Cülha, A. (2013). Örgüt kültürü ve örgütsel sinizm ilişkisi. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 14(2), 123-144.

Baloyi, G. T. (2020). Toxicity of leadership and Its impact on employees: Exploring the dynamics of leadership in an academic setting. HTS Teologiese Studies / Theological Studies, 76(2), 1-8.

Bewes, T. (1997). Cynicism and postmodernity. London and Newyork: Verso.

Biswas, S. & Kapil, K. (2017). Linking perceived organizational support and organizational justice to employees’ in-role performance and organizational cynicism through organizational trust. Journal of Management Development, 36(5), 696-711.

Bommer, W. H., Rich, G. A. & Rubin, R. S. (2005). Changing attitudes about change: Longitudinal effects of transformational leader behavior on employee cynicism about organizational change. Journal of Organizational Behavior, 26(7), 733–753.

Brandes, P. M., (1997), Organizational cynicism: Its nature, antecedents, and consequences. Unpublished doctoral thesis. Department of Management, Business and Administration, The University of Cincinnati.

Brandes, P. & Das, D. (2006). Locating behavioral cynicism at work: Construct issues and performance implications. Perrewé, P.L. and Ganster, D.C. (Ed.) Employee Health, Coping and Methodologies (Research in Occupational Stress and Well Being, Vol. 5, pp. 233-266), Emerald Group Publishing Limited.

Büyüköztürk, Ş., Çokluk, Ö. & Köklü, N. (2011). Sosyal Bilimler için İstatistik. 7. Baskı, Ankara: Pegem Akademi.

Cemaloğlu, N., Recepoğlu, E., Şahin, F., Daşçı, E. & Köktürk, O. (2012). Mizah davranışları ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(4), 693-716.

Ceyhun, S., Malkoç, N. & Arslan, N. (2017). Investigation of organizational cynicism levels of the personnel working in private sports facilities. European Journal of Physical Education and Sport Science, 3(12), 59-76.

Cheng, B.-S., Chou, L.-F., Wu, T.-Y., Huang, M.-P. & Farh, J.-L. (2004). Paternalistic leadership and subordinate responses: Establishing a leadership model in Chinese organizations. Asian Journal of Social Psychology, 7(1), 89-117.

Chiaburu, D. S., Peng, A. C., Oh, I.-S., Banks, G. C. & Lomeli, L. C. (2013). Antecedents and consequences of employee organizational cynicism: A meta-analysis. Journal of Vocational Behavior, 83(2), 181-197.

Çankaya, M. & Çiftçi, G. E. (2020). Hastane çalışanlarının toksik liderlik ve örgütsel sinizm algılarının örgütsel bağlılıklarına etkisi. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 23(2), 273-298.

Çolakoğlu, Ö. M., & Büyükekşi, C. (2014). Açımlayıcı faktör analiz sürecini etkileyen unsurların değerlendirilmesi. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1), 56-64.

Dean J. W. (1995). Cynicism in organizations. The Breakfast Meeting at The Ecole de Paris. (Report by James W. Dean). Paris: University of Cincinnati.

Dean Jr, J. W., Brandes, P., & Dharwadkar, R. (1998). Organizational cynicism. Academy of Management Review, 23(2), 341-352.

Demirel, K. (2015). Öğretmen Algılarına Göre Okul Müdürlerinin Toksik Liderlik Davranışları ile Öğretmenlerin Örgütsel Sinizm Tutumları Arasındaki İlişki. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Kahramanmaraş: Zirve Üniversitesi- Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Dobbs, J. M. & Do, J. J. (2019). The impact of perceived toxic leadership on cynicism in officer candidates. Armed Forces & Society, 45(1), 3-26.

Duman, N., Sak, R. & Şahin Sak, İ. T. (2020). Öğretmenlerin mesleki tükenmişlik düzeyleri ile örgütsel sinizm tutumlarının incelenmesi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 1098-1127.

Durrah, O., Chaudhary, M. & Gharib, M. (2019). Organizational cynicism and its impact on organizational pride in industrial organizations. International Journal of Environmental Research and Public Health, 16(7), 1203.

Eidipour, K., Yousefy, B., Eidy, H. & Zardoshtian, S. (2020). The relationship of the components of toxic leadership style with organizational cynicism in the staff of the ministry of sport and youth with the mediating role of machiavellianism management. Sport Management Journal, 12(3), 685-700.

Elber Börü, D., Çakarel, T. Y., Ufacık, O. E. & Arslan, G. (2020). Toksik liderliğin örgütsel sinizm üzerindeki etkisi: Otomotiv sektöründe bir araştırma. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 5(12), 194-216.

Erdem, A. T. (2021). Yıkıcı liderliğin örgütsel sapmaya etkisinde örgütsel sinizmin rolü: konya ili gıda sektöründe bir uygulama. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9 (Toplum & Siyaset), 159-172.

Erdem, M. & İpek, Z. H. (2021). Relationship between emotional intelligence and organizational cynicism level of highschool teachers. İnönü University Journal of the Faculty of Education, 22(1), 321-368.

Erdoğan, P. & Bedük, A. (2013). Örgütsel sinizm ile örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişki: Sağlık sektöründe bir araştırma. Selçuk Üniversitesi Sosyal ve Teknik Araştırmalar Dergisi, 1(6), 17-36.

Erkal, E. A. & Naktiyok, A. (2021). İşte var olamama bağlamında örgütsel sinizmin tükenmişlik üzerine etkisi: Atatürk Üniversitesi Helitam örneği. Journal of Life Economics, 8(4), 443-454.

Fenlason, J. & Doty, J. (2013). Narcissism and toxic leaders, Military Review, U.S. Army Combined Arms Center, 55-60.

Genç, S. & Soysal, M. İ. (2018). Parametri̇k ve parametri̇k olmayan çoklu karşılaştırma testleri̇. Black Sea Journal of Engineering and Science, 1(1), 18-27.

Giacalone, R.A. & Rosenfeld, P. (1986). Self-presentation and self-promotion in an organizational setting. The Journal of Social Psychology, 126(3), 321-326.

Gündüz, S. (2023). Mantar Yönetim Tarzının Örgütsel Sessizlik Üzerindeki Etkisinde Örgütsel Sinizmin Aracılık Rolü. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Tokat: Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.

Gürbüz, S. & Şahin, F. (2018). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, 5. Baskı, Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Hamzah, K. D. (2023). The effect of toxic leadership on deviant work behavior: The mediating role of employee cynicism. Texas Journal of Multidisciplinary Studies, 18, 92-107.

Heppell, T. (2011). Toxic Leadership: Applying The Lipman-Blumen Model to Political Leadership. Representation, 47(3), 241–249.

Holloway, E. L. & Kusy, M. E. (2010). Disruptive and toxic behaviors in healthcare: Zero tolerance, the bottom line, and what to do about it. The Journal of Medical Practice Management, 25(6), 335-40.

Horvath, S. & Morf, C. C. (2010). To be grandiose or not to be worthless: Different routes to self-enhancement for narcissism and self-esteem. Journal of Research in Personality, 44(5), 585-592.

İbrahimağaoğlu, Ö. (2019). İş tatmini ve örgütsel sinizm ilişkisi: Kargo şirketi çalışanları üzerine bir araştırma. The Journal of Social Sciences, 40, 153-179.

İnal, H., Yılmaz Koğar, E., Demirdüzen Demirel, E. & Gelbal, S. (2017). Cronbach's coefficient alpha: A meta-analysis study. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(1), 18-32.

İnce, F. (2018). Toxic leadership as a predictor of perceived organizational cynicism. International Journal of Recent Scientific Research, 9(2), 24343-24349.

İncesu, E., Yorulmaz, M., & Evirgen, H. (2017). Örgütsel sinizmin tükenmişlik üzerine etkisi: hastane çalışanları üzerine bir araştırma. Uluslararası Sağlık Yönetimi ve Stratejileri Araştırma Dergisi, 3(3), 370-380.

İraz, R., Eryeşil, K. & Fındık, M. (2012). Akademisyenlerin örgütsel sinizm düzeylerinin belirlenmesine yönelik bir araştırma: Selçuk Üniversitesi örneği, 1. Ulusal Ünye İİBF İşletmecilik Sempozyumu, 24-25 Nisan, Ordu.

James, M. S. L. (2005). Antecedents and Consequences of Cynicism in Organizations an Examination of The Potential Positive and Negative Effects on School Systems, Unpublished Doctoral Dissertation, Florida State University (USA).

Johnson, J. L. & O’Leary-Kelly, A. M. (2003). The effects of psychological contract breach and organizational cynicism: Not all social exchange violations are created equal. Journal of Organizational Behavior, 24(5), 627-647.

Kalağan, G., (2009). Araştırma Görevlilerinin Örgütsel Destek Algıları ile Örgütsel Sinizm Tutumları Arasındaki İlişki, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Antalya: Akdeniz Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı.

Karadağ, T. (2022). İşte var olmama (presenteeism) ve iş tatmini ilişkisinde örgütsel sinizmin aracılık rolü ve yaş faktörü. International Journal of Advances in Engineering and Pure Sciences, 34(3), 393-402.

Karagöz, K., Yalçın, S. & Köroğlu M. (2024). Toksik liderlik, örgütsel sinizm ve okul etkililiği arasındaki ilişkinin incelenmesi. The Journal of Academic Social Science, (148), 304-319.

Karcıoğlu, M. S. & Naktiyok, A. (2015). Örgütsel ortamda algılanan güven düzeyinin sinizm üzerindeki rolü: Atatürk Üniversitesi idari personeli üzerinde bir araştırma. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(1), 19-34.

Kaya, N., Göncü, F. T. & Erarslan, İ. (2021). Yöneticilerin toksik liderlik davranışlarının örgütsel sinizm ve çalışan sessizliği üzerine etkileri (kamu sektörüne yönelik bir araştırma). Journal of Life Economics, 8(1), 111-120.

Kayaalp, E. & Özdemir, T. Y. (2020). Öğretmenlerin örgütsel sessizlik, örgütsel yalnızlık ve örgütsel yabancılaşma algılarının örgütsel sinizm düzeyleriyle ilişkisi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(38), 101-113.

Kılıç, S. (2013). Örnekleme yöntemleri. Journal of Mood Disorders, 3(1), 44-46.

Kıral, B. (2023). Organizational cynicism and school administrators' strategies to cope with teachers' cynicism. International Journal on New Trends in Education and Their Implications, 12 (1), p. 151-158.

Kırca, M. Y. (2021). Çalışanlardaki Toksik Liderlik Algısının Örgütsel Sessizlik ve İş Motivasyonu Üzerindeki Etkisi: Pozitif Psikolojik Sermayenin Düzenleyici Rolü. Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul: İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.

Kim, T.-Y., Bateman, T. S., Gilbreath, B. & Andersson, L. M. (2009). Top management credibility and employee cynicism: A comprehensive model. Human Relations, 62(10), 1435–1458.

Koçel, T. (2020). İşletme Yöneticiliği, (18. Baskı), İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.

Kökalan, Ö. (2019). The effect of organizational cynicism on job satisfaction: Testing the mediational role of perceived organizational spirituality. Management Research Review, 42(5), 625-640.

Krasikova, D. V., Green, S. G. & LeBreton, J. M. (2013). Destructive leadership. Journal of Management, 39(5), 1308–1338.

Kutanis, R. Ö. & Çetinel, E. (2010). Adaletsizlik algısı sinizmi tetikler mi?: Bir örnek olay. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26(1), 186-195.

Küçük, Ö. (2020). Okul Müdürlerinin Toksik Liderlik Davranışları ile Okul Etkililiği Arasındaki İlişkide Örgütsel Sinizm ve Psikolojik Sermayenin Aracılık Etkisi, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Elâzığ: Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Lipman-Blumen, J. (2005). The allure of toxic leaders: why followers rarely escape their clutches. Ivey Business Journal, 69(3), 1-40.

Lipman-Blumen, J. (2010). Toxic leadership: A conceptual framework. In Handbook of Top Management Teams, 214-220, London (UK): Palgrave Macmillan.

Mantere, S. & Martinsuo, M. (2001). Adopting and questioning strategy: Exploring the roles of cynicism and dissent. 17th European Group for Organisation Studies, Colloquium, July 5-7, 2001 Lyon, France.

Maslach, C. & Jackson, S. E. (1981). The measurement of experienced burnout. Journal of Organizational Behavior, 2(2), 99-113.

McLeod, M. T. (2010). Inter-organisational knowledge sharing by owners and managers of tourism and hospitality businesses of the bournemouth, poole and christchurch conurbation, united kingdom: An Analysis of The Motives, Information Content and Networking. Unpublished Doctoral Thesis. Bournemouth University, England.

Mehta, S. & Maheshwari, G. C. (2013). Consequence of toxic leadership on employee job satisfaction and organizational commitment. Journal of Contemporary Management Research, 8(2), 1-23.

Mehta, S. & Maheshwari, G. C. (2014). Toxic leadership: Tracing the destructive trail, International Journal of Management, 5(10), 18-24.

Milosevic, I., Maric, S. & Lončar, D. (2020). Defeating the toxic boss: The nature of toxic leadership and the role of followers, Journal of Leadership & Organizational Studies, 27(2), 117-137.

Mirvis, P. H. & Kanter, D. L. (1991). Beyond demography: A psychographic profile of the workforce, Human Resource Management, 30(1), 45–68.

Mishra, A. K. & Spreitzer, G. M. (1998). Explaining how survivors respond to downsizing: The roles of trust, empowerment, justice, and work redesign. Academy of Management Review, 23(3), 567-588.

Mitchell, M. S. & Ambrose, M. L. (2007). Abusive supervision and workplace deviance and the moderating effects of negative reciprocity beliefs. Journal of Applied Psychology, 92(4), 1159-1168.

Nafei, W. A. & Kaifi, B. A. (2013). The impact of organizational cynicism on organizational commitment: An applied study on teaching hospitals in Egypt. European Journal of Business and Management, 5(12), 131-147.

Naseer, S., Raja, U., Syed, F. & Baig, M. U. A. (2020). When and why organizational cynicism leads to CWBs. Personnel Review, 50(1), 90-107.

Oğuzhan, Y. S. (2020). Çalışanlardaki öz yeterlilik algısının örgütsel sinizm ve örgütsel güvene etkisi üzerine bir araştırma. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (48), 433-449.

Öndeş, E. & İrmiş, A. (2018). Genel sinizm ve örgütsel sinizm ilişkisi üzerine bir araştırma. Pamukkale Journal of Eurasian Socioeconomic Studies, 5(2), 1-12.

Öz, E. (2020). Örgüt Yapısının, Çalışanların Örgütsel Sinizm Algılarına ve Örgütsel Yabancılaşma Düzeylerine Etkisi: Sağlık Sektöründe Bir Araştırma, Yüksek Lisans Tezi, Afyon: Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Özler, D. E., Atalay, C. G. & Şahin, M. D. (2010). Örgütlerde sinizm güvensizlikle mi bulaşır?. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 2(2), 47-57.

Öztürk, M. (2023). Toksik Liderlik, İş Stresi ve İşe Adanmışlık İlişkisi: 50/d Kadrosundaki Araştırma Görevlileri Üzerine Bir Çalışma. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Alanya: Alanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.

Padilla, A., Hogan, R. & Kaiser, R. B. (2007). The toxic triangle: Destructive leaders, susceptible followers, and conducive environments. The Leadership Quarterly, 18(3), 176-194.

Pelletier, K. L. (2010). Leader toxicity: An empirical investigation of toxic behavior and rhetoric. Leadership, 6(4), 373-389.

Pfrombeck, J., Doden, W., Grote, G. & Feierabend, A. (2020). A study of organizational cynicism and how it is affected by social exchange relationships at work. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 93(3), 578-604.

Pyc, L. S., Meltzer, D. P. & Liu, C. (2017). Ineffective leadership and employees’ negative outcomes: The mediating effect of anxiety and depression. International Journal of Stress Management, 24(2), 196-215.

Rahmani, E., Ghanbari, S. & Ardalan, M. R. (2022). The effect of managers' toxic leadership on creating organizational trauma in secondary schools. School Administration, 10(2), 42-56.

Reed, G. E. (2004). Toxic leadership. Military Review, 84(4), 67-71.

Reed, G. E. & Olsen, R. A. (2010). Toxic leadership: Part Deux. Military Review, 90(6), 58-64.

Reyhanoğlu, M. & Akın, Ö. (2016). Toksik liderlik örgütsel sağlığı olumsuz yönde tetikler mi?. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 5(3), 442-459.

Richardsen, A. M., Burke, R. J. & Martinussen, M. (2006). Work and health outcomes among police officers: The mediating role of police cynicism and engagement. International Journal of Stress Management, 13(4), 555-574.

Rosenthal, S. A. & Pittinsky, T. L. (2006). Narcissistic leadership. The Leadership Quarterly, 17(6), 617-633.

Rubin, R. S., Dierdorff, E. C., Bommer, W. H. & Baldwin, T. T. (2009). Do leaders reap what they sow? Leader and employee outcomes of leader organizational cynicism about change. The Leadership Quarterly, 20(5), 680-688.

Sağlam, İ. (2009). İletişim ve sosyal etkinin dinî davranış oluşumundaki rolleri. Değerler Eğitimi Dergisi, 7(18), 81-105.

Sarıgül, A. (2023). Toksik tip sosyal değişim ve postmodernite arasında bir insan tasarımı. Premium e-Journal of Social Science, 7(35), 1438-1447.

Saruhan, Ş. C. & Özdemirci A. (2020). Bilim, Felsefe ve Metodoloj. İstanbul: Beta Basım Yayın Dağıtım A.Ş.

Schmidt, A. A. (2008). Development and Validation of The Toxic Leadership Scale. University of Maryland, College Park.

Schmidt, A. A. (2014). An Examination of Toxic Leadership, Job Outcomes, and The İmpact of Military Deployment. Doctoral dissertation, University of Maryland, College Park.

Spain, S. M., Harms, P. & LeBreton, J. M. (2013). The dark side of personality at work. Journal of Organizational Behavior, 35(1), 41-60.

Tarakcı, H. & Akın, A. (2017). Psikolojik sözleşme ihlali ve örgütsel sinizm: Çorum ili örneği. Journal of International Social Research, 10(52), 1222-1230.

Tavanti, M. (2011). Managing toxic leaders: Dysfunctional patterns in organizational leadership and how to deal with them. Human Resource Management, 2011, 127-136.

Tepper, B. J. (2000). Consequences of abusive supervision. Academy of Management Journal, 43(2), 178-190.

Tepper, B. J., Simon, L. & Park, H. M. (2017). Abusive supervision. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 4, 123-152.

Thompson, R. C., Joseph, K. M., Bailey, L. L., Worley, J. A. & Williams, C. A. (2000). Organizational change: An assessment of trust and cynicism, Final Report, FAA Civil Aeromedical Institute, 1-9.

Tobias, S. & Carlson, J. E. (1969). Brief report: Bartlett's test of sphericity and chance findings in factor analysis. Multivariate behavioral research, 4(3), 375-377.

Torun, Y. (2016). Personel Güçlendirme ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisinde Örgütsel Sinizmin Aracılık Rolü: Örgütsel Sinizm Ölçeği Geliştirmeye Yönelik Bir Araştırma. Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Türe E. & Bilge, H. (2022). Örgütsel sinizm düzeylerinin iş tatminine olan etkisi. Avrasya Çalışmaları Dergisi, 11, 1-15.

Uçar, A. & Ulusoy, H. (2023). Aile hekimlerinin örgütsel sinizm ve örgütsel bağlılık düzeyleri ve aralarındaki ilişkinin çeşitli sosyo-demografik özelliklere göre incelenmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 8(1), 38-45.

Ulukan, M. (2023). Spor Bilimlerinde Çalışan Akademisyenlerin İlişki Kalitesi ve Kurumlarının Psikolojik Güçlendirmelerinin Örgütsel Bağlılıklarına Etkisinde Örgütsel Sinizmin Aracı Rolü. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Kütahya: Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.

Uslu, O. (2021). Karanlık liderlik tarzları: Kavramsal bir değerlendirme. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(2), 901-924.

Ussolikhah, N., Kurniawan, F. A., Novianti, C., Sulkhah, S. & Marliani, L. (2023). Kepribadian toxic people terhadap kehidupan era metaverse. Konstelasi: Konvergensi Teknologi dan Sistem Informasi, 3(1), 142-149.

Uygungil, S. & İşcan, Ö. F. (2018). Pozitif psikolojik sermaye, örgütsel bağlılık ve örgütsel sinizm arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (31), 435-453.

Uysal, H. T. & Yıldız, M. S. (2014). İşgören performansı açısından çalışma psikolojisinin örgütsel sinizme etkisi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(29), 835-849.

Uysal, İ. & Kılıç, A. F. (2022). Normal dağılım ikilemi. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 12(1), 220-248.

Uzun, K. & Uluçay, D. (2017). İş ortamında whatsapp kullanımı ve kesintiye uğrama. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 10(1), 216-231.

Üngör, J. E. (2021). Karanlık liderlik davranışlarının iş tatmini üzerindeki etkisi. Business & Management Studies: An International Journal, 9(1), 126-136.

Wallace, H. M. & Baumeister, R. F. (2002). The performance of narcissists rises and falls with perceived opportunity for glory. Journal of Personality and Social Psychology, 82(5), 819–834.

Walton, M. (2007). Leadership toxicity-an inevitable affliction of organisations. Organisations and People, 14(1), 19-27.

Wanous, J. P., Reichers, A. E. & Austin, J. T. (1994). Organizational cynicism: An initial study. Academy of Management: Best Paper Proceedings, 269–273.

Williams, B., Onsman, A., & Brown, T. (2010). Exploratory factor analysis: A five-step guide for novices. Australasian Journal of Paramedicine, 8, 1-13.

Wilson-Starks, K. Y. (2003). Toxic Leadership. Transleadership Inc, https://transleadership.com/wp-content/uploads/ToxicLeadership.pdf, 07.08.2024

Wolor, C. W., Ardiansyah, A., Rofaida, R., Nurkhin, A. & Rababah, M. A. (2022). Impact of toxic leadership on employee performance. Health Psychology Research, 10(4), 57551.

Yaşlıoğlu, M. M. (2017). Sosyal bilimlerde faktör analizi ve geçerlilik: Keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanılması. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 46, 74-85.

Yavuz, A. & Bedük, A. (2016). Örgütsel sinizm ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişki: Bir kamu bankasının Konya şubelerinde örnek uygulama. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (35), 301-313.

Yıldırım, A. (2020). Kişiliğin karanlık yönü bağlamında narsisizm ve hubris sendromu ilişkisi: İnsan kaynakları yönetimi açısından bir perspektif denemesi. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(2), 67-76.

Yıldız, K., Akgün, N. & Yıldız, S. (2013). İşe yabancılaşma ile örgütsel sinizm arasındaki ilişki. The Journal of Academic Social Science Studies, 6(6), 1253-1284.

Yiğit, N., Bütüner, S. Ö. & Dertlioğlu, K. (2008). Öğretim amaçlı örütbağ sitesi değerlendirme ölçeği geliştirme. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2(2), 38-51.