Ameliyathane Dışı Anestezide Uterus Miyom Radyofrekans Ablasyon Tedavisi Olan Olguda Anestezi Yönetimi

Ameliyathane dışı anestezi (ADA), geleneksel ameliyathane ortamının dışında verilen anesteziyi tanımlar. ADA alanları arasında gastroenteroloji, psikiyatri, beyin cerrahisi, diş hekimliği, radyoloji, göğüs hastalıkları, onkoloji, girişimsel radyoloji ve kardiyoloji bölümleri yer alır. ADA avantajları nedeniyle tanı ve tedavi için yapılan işlemler giderek artmaktadır. Hastane yatak doluluğundan bağımsız olunması, hastane enfeksiyon riskinin düşük olması gibi avantajlardan dolayı bu işlemlerden daha yüksek verim alınmakta ve maliyeti düşürmektedir. Son yıllarda olgu sayısındaki artışa paralel olarak, hasta çeşitliliği de artmış, yeni uygulama alanları ortaya çıkmış ve teknolojinin gelişmesi ile daha az invaziv girişimler uygulanmaya başlanmıştır. ADA alanında alınan olguların önümüzdeki on yıl içinde anestezi uygulanan tüm olgu sayılarının yarısını oluşturacağı tahmin edilmektedir (1). 
Uterus miyomları üreme çağındaki kadınlarda en sık görülen pelvik tümörlerdir ve miyomların çoğu asemptomatiktir. Fakat uterus miyomlu hastaların neredeyse yarısında menoraji, ağrı ve kitle gibi önemli semptomlar vardır. Histerektomi veya miyomektomi gibi geleneksel yöntemlerden kaçınmak için endometriyal ablasyon, uterin arter embolizasyonu, yüksek yoğunluklu odaklanmış ultrason ve miyoliz gibi çeşitli prosedürler konservatif bir tedavi olarak önerilmiş ve geliştirilmiştir (2, 3).
Girişimsel radyolojide uterus miyomlarına radyofrekans (RF) ablasyon ile tedavi yöntemi giderek artmaktadır. RF ile ciddi ağrı oluşabilmekte, bu nedenle bu işlemlerin genel anestezi ya da opioid eşliğinde derin sedasyon altında yapılması gerekmektedir. RF ablasyon işlemi öncesi periferik ya da gövde blokları genel anestezi ihtiyacını ve opioid tüketimini azaltarak hasta konforunu artırır. Bu bloklar postoperatif ağrı yönetimine katkı sağlayarak ve taburculuk süresini kısaltarak hastanede yatış ihtiyacını ortadan kaldırdığı için önem arz etmektedir.

Non-operating room anesthesia (NORA) refers to anesthesia administered outside the traditional operating room environment and is utilized in various medical fields such as gastroenterology, psychiatry, neurosurgery, dentistry, radiology, pulmonary diseases, oncology, interventional radiology and cardiology. Due to its advantages, NORA procedures have been increasingly used for diagnostic and therapeutic purposes. These advantages include independence from hospital bed occupancy and lower risk of hospital-acquired infections, resulting in higher efficiency and reduced costs. In recent years, the diversity of patients has increased alongside the number of cases, new application areas have emerged, and less invasive procedures have been developed with advancing technology. It is estimated that cases taken in the field of NORA will constitute half of all cases requiring anesthesia in the next decade (1) .
Uterine fibroids are the most common pelvic tumors in women of reproductive age, and most fibroids are asymptomatic. However, nearly half of patients with uterine fibroids experience significant symptoms such as menorrhagia, pain, and a palpable mass. Various procedures such as endometrial ablation, uterine artery embolization, high-intensity focused ultrasound, and myolysis have been proposed and developed as conservative treatments to avoid traditional methods like hysterectomy or myomectomy (2, 3) .
In interventional radiology, the treatment method using radiofrequency (RF) ablation for uterine fibroids is increasingly common. RF ablation can cause severe pain, necessitating the procedures to be performed under general anesthesia or deep sedation with opioids. Peripheral or trunk blocks before the RF ablation procedure can reduce the need for general anesthesia and opioid consumption, thereby increasing patient comfort. These blocks are important because they contribute to postoperative pain management and shorten the discharge time, eliminating the need for hospital stay.