Adli Sosyal Hizmet
Özet
Sosyal hizmet mesleği için köklü bir geçmişe sahip olan adli sosyal hizmet; suça sürüklenen bireylerin sosyal uyumlarının artırılması, mağdurların desteklenmesi ve adalet sisteminin insani boyutunun güçlendirilebilmesi için sosyal hizmet uzmanlarının yürüttüğü profesyonel bir çalışma alanıdır. Bu alan, sosyal hizmetin insana ve topluma odaklanan yaklaşımını adalet sisteminin içinde somutlaştırır. Bu çok boyutlu bakış açısı adalet sisteminin daha insancıl ve etkili işlemesi açısından büyük bir öneme sahiptir.
Günümüzde sosyal hizmet uzmanları adli alanda; cezaevleri, denetimli serbestlik birimleri, aile ve çocuk mahkemeleri, mağdur destek merkezleri, yüksek güvenlikli adli psikiyatri hastaneleri başta olmak üzere birçok farklı kuruluşta aktif olarak görev alırlar. Bu geniş çalışma yelpazesi içinde bu bölümün amacı, okuyuculara adli sosyal hizmetin kapsamlı bir anlayışını sunmak ve bu alanda çalışan profesyonellere yönelik bilgi ve beceri kazandırmaktır.
Referanslar
Barker, R. (1999). The social work dictionary (4th Edition). USA: NASW.
Baykara-Acar, Y. (2014), Adli sosyal hizmet ve Türkiye’de çocuk adalet sisteminin tarihi. Sosyal Hizmet Sempozyumu 2014: Türkiye'de Adalet Sistemi ve Adli Sosyal Hizmet, Başkent Üniversitesi, Ankara.
Brownell, P., & Roberts, A. R. (2002). A century of social work in criminal justice and correctional settings. Journal of Offender Rehabilitation, 35(2), 1-17.
Butters, R. P., & Vaughan-Eden, V. (2011). The ethics of practicing forensic social work. Journal of Forensic Social Work, 1(1), 61-72.
Çocuk Koruma Kanunu, T.C. Resmi Gazete, sayı: 25876, 15 Temmuz 2005.
Denetimli Serbestlik Yönetmeliği, T.C. Resmi Gazete, sayı:28578, 5 Mart 2013.
Erükçü, G., & Akbaş, E. (2012). Türkiye’de çocuk mahkemeleri uygulamalarına eleştirel bir bakış. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1(3), 135-153.
Gönültaş, M. B. (2016). Adli sosyal hizmet: Adalet mekanizmasındaki yeri ve önemi. Adli Sosyal Hizmet Yaklaşım ve Müdahale (1-12). Ankara:Nobel Yayın Evi.
Gökçearslan-Çifci, E. (2014). Adli sosyal hizmetin tarihsel gelişimi, Atatürk Üniversitesi Adli Sosyal Hizmet Ders Kitabı.
Green, G., Thorpe, J., & Traupmann, M. (2005). The sprawling thicket: Knowledge and specialisation in forensic social work. Australian Social Work, 58, 142–153.
Gumz, E. J. (2004). American social work, corrections and restorative justice: An appraisal. International Journal of Offender Therapy and Comparative Criminology, 48(4), 449-460.
Ivanoff, A., Smyth, N., & Dulmus, C. N. (1997). Preparing social workers for practice in correctional institutions. Social Work in Juvenile and Criminal Justice Settings, 309-324.
İl, S. (2003). Adli sosyal hizmet. Turkiye Klinikleri Journal of Psychiatry, 4(2), 141-146.
Karaağaç, H., & Çalık-Var, E.(2021). Adli psikiyatrik alanda sosyal hizmet uzmanlarının rol ve işlevleri. Tıbbi Sosyal Hizmet Dergisi, (18), 125-141.
Karaağaç, H. (2023). Psikososyal boyutlarıyla adli psikiyatri: Deneyimler ışığında tedavi sonrası hayat. İstanbul: Efe Akademi Yayınları.
Karataş, Z. (2017). Çocuklara yönelik denetimli serbestlik uygulamalarında sosyal hizmet müdahalesinin önemi. Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 1(1), 1-20.
Maschi, T. &Bradly, C. &Ward, K. (2009). Forensic social work. New York: Springer Publishing Company.
Maschi, T., & Killian, M. L. (2011). The evolution of forensic social work in the United States: Implications for 21st century practice. Journal of Forensic Social Work, 1(1), 8-36.
Mutlu, Z. (2017). Aile mahkemelerinde sosyal inceleme raporu. Sosyal Hizmet Dergisi, 80-89.
Munson, C. (2011), Forensic social work practice standards: Definition and specification. Journal of Forensic Social Work, 1(1), 37-60.
Patterson, G. T. (2022). Police social work: Social work practice in law enforcement agencies. Routledge.
Purutçuoğlu, E. (2022). Adli sosyal izmet ve etik. Social Sciences Studies Journal, 4(27), 5861-5875.
Roberts, A. R., & Brownell, P. (1999). A century of forensic social work: Bridging the past to the present. Social Work, 44(4), 359-369.
Sheehan, R. (2012). Forensic social work: A distinctive framework for intervention. Social Work in Mental Health, 10(5), 409-425.
Sheafor, B. W., Horejsi, C. R., & Bilgen, A. (2016). Sosyal hizmet uygulaması: Temel teknikler ve ilkeler. Ankara:Nika Yayınevi.
Siegel, L. J., Senna, J. J., & Hahn, P. H. (1981). Juvenile delinquency: Theory, practice, and law. St. Paul: West Publishing Company.
Snodgrass, J. (1984). William Healy (1869‐1963): Pioneer child psychiatrist and criminologist. Journal of the History of the Behavioral Sciences, 20(4), 332-339.
Şişman, A. (2008). Osmanlı Devleti’nde batılı anlamda mesleki ve teknik eğitimin doğuşu. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 1(1), 27-43.
Taş, E. Z., & Duman, N. (2019). Yetişkin hükümlülere yönelik klinik sosyal hizmet uygulamaları. Journal of Human Sciences, 16(2), 620-634.
T.C. Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü Denetimli Serbestlik Daire Başkanlığı.Denetimli Serbestlik Nedir?. http://www.cte-ds.adalet.gov.tr/. 10 Temmuz 2024.
Tomanbay İ.(1999). Sosyal çalışma sözlüğü, Ankara: SABEV Yayınları.
Topuz, S., & Öz, M. (2014). Türkiye’de sosyal hizmet uzmanlarının istihdam durumu. Toplum ve Sosyal Hizmet, 25(1), 149-158.
Uluğtekin S (2004). Çocuk mahkemeleri ve sosyal inceleme raporları, (1.Baskı). Ankara:Türkiye Barolar Birliği Yayınları.
Zengin O, Altundağ Ö (2017). Çocuk adalet sisteminde sosyal hizmet uzmanları. İçinde: Gönültaş MB, Yücel D(editörler). Adli Sosyal Hizmet Yaklaşım ve Müdahale. (2. Baskı). Ankara: Nobel Yayınevi.
Referanslar
Barker, R. (1999). The social work dictionary (4th Edition). USA: NASW.
Baykara-Acar, Y. (2014), Adli sosyal hizmet ve Türkiye’de çocuk adalet sisteminin tarihi. Sosyal Hizmet Sempozyumu 2014: Türkiye'de Adalet Sistemi ve Adli Sosyal Hizmet, Başkent Üniversitesi, Ankara.
Brownell, P., & Roberts, A. R. (2002). A century of social work in criminal justice and correctional settings. Journal of Offender Rehabilitation, 35(2), 1-17.
Butters, R. P., & Vaughan-Eden, V. (2011). The ethics of practicing forensic social work. Journal of Forensic Social Work, 1(1), 61-72.
Çocuk Koruma Kanunu, T.C. Resmi Gazete, sayı: 25876, 15 Temmuz 2005.
Denetimli Serbestlik Yönetmeliği, T.C. Resmi Gazete, sayı:28578, 5 Mart 2013.
Erükçü, G., & Akbaş, E. (2012). Türkiye’de çocuk mahkemeleri uygulamalarına eleştirel bir bakış. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1(3), 135-153.
Gönültaş, M. B. (2016). Adli sosyal hizmet: Adalet mekanizmasındaki yeri ve önemi. Adli Sosyal Hizmet Yaklaşım ve Müdahale (1-12). Ankara:Nobel Yayın Evi.
Gökçearslan-Çifci, E. (2014). Adli sosyal hizmetin tarihsel gelişimi, Atatürk Üniversitesi Adli Sosyal Hizmet Ders Kitabı.
Green, G., Thorpe, J., & Traupmann, M. (2005). The sprawling thicket: Knowledge and specialisation in forensic social work. Australian Social Work, 58, 142–153.
Gumz, E. J. (2004). American social work, corrections and restorative justice: An appraisal. International Journal of Offender Therapy and Comparative Criminology, 48(4), 449-460.
Ivanoff, A., Smyth, N., & Dulmus, C. N. (1997). Preparing social workers for practice in correctional institutions. Social Work in Juvenile and Criminal Justice Settings, 309-324.
İl, S. (2003). Adli sosyal hizmet. Turkiye Klinikleri Journal of Psychiatry, 4(2), 141-146.
Karaağaç, H., & Çalık-Var, E.(2021). Adli psikiyatrik alanda sosyal hizmet uzmanlarının rol ve işlevleri. Tıbbi Sosyal Hizmet Dergisi, (18), 125-141.
Karaağaç, H. (2023). Psikososyal boyutlarıyla adli psikiyatri: Deneyimler ışığında tedavi sonrası hayat. İstanbul: Efe Akademi Yayınları.
Karataş, Z. (2017). Çocuklara yönelik denetimli serbestlik uygulamalarında sosyal hizmet müdahalesinin önemi. Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 1(1), 1-20.
Maschi, T. &Bradly, C. &Ward, K. (2009). Forensic social work. New York: Springer Publishing Company.
Maschi, T., & Killian, M. L. (2011). The evolution of forensic social work in the United States: Implications for 21st century practice. Journal of Forensic Social Work, 1(1), 8-36.
Mutlu, Z. (2017). Aile mahkemelerinde sosyal inceleme raporu. Sosyal Hizmet Dergisi, 80-89.
Munson, C. (2011), Forensic social work practice standards: Definition and specification. Journal of Forensic Social Work, 1(1), 37-60.
Patterson, G. T. (2022). Police social work: Social work practice in law enforcement agencies. Routledge.
Purutçuoğlu, E. (2022). Adli sosyal izmet ve etik. Social Sciences Studies Journal, 4(27), 5861-5875.
Roberts, A. R., & Brownell, P. (1999). A century of forensic social work: Bridging the past to the present. Social Work, 44(4), 359-369.
Sheehan, R. (2012). Forensic social work: A distinctive framework for intervention. Social Work in Mental Health, 10(5), 409-425.
Sheafor, B. W., Horejsi, C. R., & Bilgen, A. (2016). Sosyal hizmet uygulaması: Temel teknikler ve ilkeler. Ankara:Nika Yayınevi.
Siegel, L. J., Senna, J. J., & Hahn, P. H. (1981). Juvenile delinquency: Theory, practice, and law. St. Paul: West Publishing Company.
Snodgrass, J. (1984). William Healy (1869‐1963): Pioneer child psychiatrist and criminologist. Journal of the History of the Behavioral Sciences, 20(4), 332-339.
Şişman, A. (2008). Osmanlı Devleti’nde batılı anlamda mesleki ve teknik eğitimin doğuşu. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 1(1), 27-43.
Taş, E. Z., & Duman, N. (2019). Yetişkin hükümlülere yönelik klinik sosyal hizmet uygulamaları. Journal of Human Sciences, 16(2), 620-634.
T.C. Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü Denetimli Serbestlik Daire Başkanlığı.Denetimli Serbestlik Nedir?. http://www.cte-ds.adalet.gov.tr/. 10 Temmuz 2024.
Tomanbay İ.(1999). Sosyal çalışma sözlüğü, Ankara: SABEV Yayınları.
Topuz, S., & Öz, M. (2014). Türkiye’de sosyal hizmet uzmanlarının istihdam durumu. Toplum ve Sosyal Hizmet, 25(1), 149-158.
Uluğtekin S (2004). Çocuk mahkemeleri ve sosyal inceleme raporları, (1.Baskı). Ankara:Türkiye Barolar Birliği Yayınları.
Zengin O, Altundağ Ö (2017). Çocuk adalet sisteminde sosyal hizmet uzmanları. İçinde: Gönültaş MB, Yücel D(editörler). Adli Sosyal Hizmet Yaklaşım ve Müdahale. (2. Baskı). Ankara: Nobel Yayınevi.
