Psikosoyal Destek Çalışmaları Kapsamında Grupla Çalışma

Adler, A. (2015). Sosyal İlgi: İnsan Oğluna Bir Davet. (Çeviri: Tekşen A). Payel Yayınları. İstanbul.

Brown, N.W. (2004). Psychoeducational groups process and practice. New York: Brunner Routledge.

DeLucia-Waack, J. L. (2006). Leading psychoeducational groups for children and adolescents. United Kingdom: Sage Publications.

Erden, G., Erman, H., & Öztan, N. (2011). Çocuklar ve ergenlerde travmatik yaşantılar ve başetme. Afetlerde Psikososyal Hizmetler Birliği, Psikososyal Uygulamalar Katılımcı Kitabı, 97-141.

Erikson, K. T. (1976). Everything in its path: destruction of community in the Buffalo Creek flood. New York: Simon & Schuster.

Furr, S. R. (2000). Structuring the group experience: A format for designing psychoeducational groups. Journal for specialists in group work, 25(1), 29-49.

Güçray, S. S., Çekici, F., & Çolakkadıoğlu, O. (2009). Psiko-eğitim gruplarının yapılandırılması ve genel ilkeleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1).

Hare, A.P. (1962). Handbook of Small Group Research. Free Press. New York.

Karabulut, D., & Bekler, T. (2019). Effects of natural disasters on children and adolescents. Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, 5(2), 368-376.

Koydemir, S. (2014). Grubun Doğası ve Yapısı. İçinde: Grupla Psikolojik Danışma. 4. Baskı (Editör: Demir, A., Koydemir, S.). Pegem Akademi. Ankara.

Laporta, M., Elington, C. C., Young, L., & Baines, A. (2012). Community-Based and Self-Help Psychosocial Interventions during Different Phases of Disasters. Mental Health and Psychosocial Support in Disaster Situations in the Caribbean, 109.

Mağden, Ç., Ademhan, Ç., Şavur, E., Yeniokatan, İ., Kılıç, M., Gözden, M., . . . Yüksel, S. (2008). Afetlerde Psikososyal Destek Uygulama Rehberi. Ankara: Türk Kızılayı.

Mitchell, S. A., & Black, M. J. (2014). Freud ve Sonrası Modern Psikanalitik Düşüncenin Tarihi (Çeviri: Eğrilmez A). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.

Myers, D. G. (1994). Disaster response and recovery: A handbook for mental health professionals. DIANE Publishing.

Sullivan, H.S. (1953). The interpersonal theory of psychiatry. W. W. Norton and Company, New York. pp.36-90.

Türk Dil Kurumu. (2023). Büyük Türkçe Sözlük. Erişim Adresi: https://sozluk.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 05.05.2023).

Ursano, R. J., & Friedman, M. J. (2006). Mental Health and Behavioral Interventions for Victims of Disasters and Mass Violence. Interventions following mass violence and disasters: Strategies for mental health practice, 405.

Yalom, I.D. (2002). Grup Psikoterapisinin Teori ve Pratiği. (Çeviri: Tangör, A., Karaçam, Ö.). Kabalcı Yayınevi. İstanbul.

Adler, A. (2015). Sosyal İlgi: İnsan Oğluna Bir Davet. (Çeviri: Tekşen A). Payel Yayınları. İstanbul.

Brown, N.W. (2004). Psychoeducational groups process and practice. New York: Brunner Routledge.

DeLucia-Waack, J. L. (2006). Leading psychoeducational groups for children and adolescents. United Kingdom: Sage Publications.

Erden, G., Erman, H., & Öztan, N. (2011). Çocuklar ve ergenlerde travmatik yaşantılar ve başetme. Afetlerde Psikososyal Hizmetler Birliği, Psikososyal Uygulamalar Katılımcı Kitabı, 97-141.

Erikson, K. T. (1976). Everything in its path: destruction of community in the Buffalo Creek flood. New York: Simon & Schuster.

Furr, S. R. (2000). Structuring the group experience: A format for designing psychoeducational groups. Journal for specialists in group work, 25(1), 29-49.

Güçray, S. S., Çekici, F., & Çolakkadıoğlu, O. (2009). Psiko-eğitim gruplarının yapılandırılması ve genel ilkeleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1).

Hare, A.P. (1962). Handbook of Small Group Research. Free Press. New York.

Karabulut, D., & Bekler, T. (2019). Effects of natural disasters on children and adolescents. Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, 5(2), 368-376.

Koydemir, S. (2014). Grubun Doğası ve Yapısı. İçinde: Grupla Psikolojik Danışma. 4. Baskı (Editör: Demir, A., Koydemir, S.). Pegem Akademi. Ankara.

Laporta, M., Elington, C. C., Young, L., & Baines, A. (2012). Community-Based and Self-Help Psychosocial Interventions during Different Phases of Disasters. Mental Health and Psychosocial Support in Disaster Situations in the Caribbean, 109.

Mağden, Ç., Ademhan, Ç., Şavur, E., Yeniokatan, İ., Kılıç, M., Gözden, M., . . . Yüksel, S. (2008). Afetlerde Psikososyal Destek Uygulama Rehberi. Ankara: Türk Kızılayı.

Mitchell, S. A., & Black, M. J. (2014). Freud ve Sonrası Modern Psikanalitik Düşüncenin Tarihi (Çeviri: Eğrilmez A). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.

Myers, D. G. (1994). Disaster response and recovery: A handbook for mental health professionals. DIANE Publishing.

Sullivan, H.S. (1953). The interpersonal theory of psychiatry. W. W. Norton and Company, New York. pp.36-90.

Türk Dil Kurumu. (2023). Büyük Türkçe Sözlük. Erişim Adresi: https://sozluk.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 05.05.2023).

Ursano, R. J., & Friedman, M. J. (2006). Mental Health and Behavioral Interventions for Victims of Disasters and Mass Violence. Interventions following mass violence and disasters: Strategies for mental health practice, 405.

Yalom, I.D. (2002). Grup Psikoterapisinin Teori ve Pratiği. (Çeviri: Tangör, A., Karaçam, Ö.). Kabalcı Yayınevi. İstanbul.