Su ile Seyir Divan Edebiyatında Su İmgesi ve Muhtelif Tezahürleri (Yunus Emre, Fuzûlî, Nâbî ve Şeyh Gâlib Örneği)

Bu çalışmada, divan edebiyatında su imgesi ve farklı tezahürleri incelenmiştir. Yunus Emre, Fuzûlî, Nâbî ve Şeyh Gâlib gibi şairlerin eserlerinde suyun nasıl kullanıldığı ve hangi anlamlara geldiği tespit edilmiştir. Su, hayatın vazgeçilmez bir parçası olarak değerlendirilmiş ve çeşitli benzetmelerle kullanılmıştır. Su, şairlerin dilinde cemal ve celalin, hayır ve şerrin yansıması olarak yer almıştır. Bu çalışma, Fuzûlî'nin su kasidesi üzerinden başlamış ve daha sonra diğer şairlerin eserlerinde su imgesinin nasıl kullanıldığını irdelemiştir. Bu çalışma, divan edebiyatında su imgesinin önemini vurgulamak ve alana katkıda bulunmak amacıyla yapılmıştır.

In this study, the imagery of water and its various manifestations in Ottoman poetry have been examined. The works of poets such as Yunus Emre, Fuzûlî, Nâbî, and Şeyh Gâlib have been analyzed to determine how water is used and what meanings it carries. Water has been considered an essential part of life and has been used in various metaphors. In the poets' language, water has been portrayed as a reflection of beauty and ugliness, good and evil. This study begins with an analysis of Fuzûlî's ode to water and then explores how the imagery of water is used in the works of other poets. The aim of this study is to emphasize the importance of water imagery in Ottoman poetry and contribute to the field.