Ekonomik Büyüme Yolunda Orta Gelir Tuzağı Kıskacı Türkiye İle Seçilmiş Ülkeler Üzerine Bir Analiz

Acar, Y. (2002). Büyüme teorileri. Bursa: Vipaş.

Acar, Y. (2008). İktisadi büyüme ve büyüme modelleri. (5. Baskı). Bursa: Dora.

Acemoğlu, D., Gallego, F., A. ve Robinson, J., A. (2014). Institutions, human capital and development. NBER Working Paper Series, National Bureau of Economic Reseaarch, (19933), 1-46.

Aiyar, S., Duval, R., Puy, D., Wu, Y. ve Zhang, L. (2013). Growth slowdowns and the middle-income trap [Büyümenin yavaşlaması ve orta gelir tuzağı]. International Monetary Fund, 13(71), 1-64.

Agenor, P. R., Canuto, O. ve Jelenic, M. (2012). Avoiding middle-ıncome growth traps. Economic Premise, November, The World Bank, Washington DC, (98), 1-7.

Agenor, P. R. ve Canuto, O. (2015). Middle-income growth traps. Research in Economics, April, The World Bank, United States, (6210), 641-660.

Akgül, I. ve Koç, S., Ö. (2011). Türkiye cumhuriyeti tarihinde eğitim ve büyüme ilişkisi: Eşik otoregresif yaklaşım. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 1-36.

Aktuğ, S. (2010). Kavramsal açıdan ekonomik büyüme ekonomik kalkınma ve bölüşüm ilişkileri. Kocaeli: Sosyal Politika.

Alçın, S. (2010). Teknolojik determinist kalkınma aracı olarak tekno-ekonomi politikaları. İstanbul: Tarem.

Alçın, S. ve Güner, B. (2015). Orta gelir tuzağı: Türkiye üzerine bir değerlendirme. Marmara Üniversitesi, İ.İ.B.F. Dergisi, 37(1),1-19.

Altıntaş, H. ve Alancıoğlu, E. (2021). Dış borçlanma ve ekonomik büyüme: Gelişmekte olan ülkeler üzerine yatay kesit bağımlılığı altında panel veri analizi. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(1), 261-279.

Altman, S., A. ve Bastıan, C., R. (2020). DHL global connectedness ındex 2020 country book. NYU Stern School of Business, Center for the Future of Management, DHL Initiative on Globalization,1-200. 10 Eylül 2021 tarihinde https://www.dhl.com/global-en/spotlight/globalization/global-connectedness-index.html sayfasından erişilmiştir.

Aron, J. (2000). Growth and ınstitutions: A review of the evidence. The World Bank Research Observer, 15(1), 99-135.

Arslanhan, S. ve Kurtsal, Y. (2010). To what South Korea owes success in ınnovations? Implications for turkey. Türkiye Ekonomi Politikaları Araştırma Vakfı, TEPAV Policy Note,1-13.

Asia 2050: Realizing the Asian century. Asian Development Bank. (2011). Singapore,1-145.

Aydın, M., K. ve Yalın, T. (2018). Orta gelir tuzağı: Bir literatür taraması. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, (65), 663-678.

Babadoğan Tarakcıoğlu, G. (2011). Güney Kore cumhuriyeti, ülke raporu. T.C. Başbakanlık, Dış Ticaret Müsteşarlığı, İhracatı Geliştirme Etüt Merkezi, 1-38.

Bakırtaş, T. ve Kandemir, O. (2010). Gelişmekte olan ülkeler ve beyin göçü: Türkiye örneği. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(3), 961-974.

Barro, R., J. ve Sala-i-Martin, X. (1992). Convergence. journal of political economy, 100(2), 223-251.

Barro, R., J. ve Martin, X., S. (2004). Economic growth. (Second Edition). London: The MIT.

Baumol, W., J. (1986). Productivity growth, convergence and welfare: What the long- run data show?. American Economic Review, Published by: American Economic Association, 76(5), 1072–85.

Berber, M. (2006). İktisadi büyüme ve kalkınma. Trabzon: Derya.

Becker, G., S. (1993). Human capital a theoretical and empirical analysis with special refenrence to education. National Bureau of Economic Reseaarch (NBER), The University of Chicago Press, Chicago,1-412.

Bilen, M. ve Çalışır, M. (2013). Türkiye’de yoksulluk tuzağının politik belirleyicileri. Akademik İncelemeler Dergisi, 8(1), 1-321.

Bingwen, Z. (2011). The “middle ıncome trap” and China’s path to development: International experiences and lessons. China Economist, 6(3), 16-27.

Boratav, K. (1988). Türkiye iktisat tarihi (1908-1985). Ankara: Gerçek.

Bozkurt, E., Bedir, S., Özdemir, D., ve Çakmak, E. (2014). Orta gelir tuzağı ve Türkiye örneği. Maliye Dergisi, (167), 22-39.

Caldentey, E., P. (2012). Income convergence, capability divergence, and the middle ıncome trap: An analysis of the case of Chile. Studies in Comparative International Development, 47(2),185-207.

Carlino, G. A. ve Mills, L., O. (1993). Are U.S. regional ıncomes converging?. Journal of Monetary Economics, 32(2), 335-346.

Carnovale, M. (2012). Developing countries and the middle-ıncome trap: Predetermined to fall?. Doctoral Dissertation, New York University.

Cass, D. (1965). Optimum growth ın an aggregative model of capital accumulation. Review of Economic Studies, 32(91), 233-240.

Cheong, K., C., Duc, P., M., ve Thang, N. (2011). From low ıncome to ındustrialized, Vietnam in the next decade and beyond. World Bank Document, Hanoi, 1(66638), 1-92.

China 2030, (2013). China 2030: Building a modern, harmonious and creative society. Washington DC: World Bank Development Research Center of the State Council, 1-473.

Çakmak, E. ve Gümüş, S. (2005). Türkiye’de beşerî sermaye ve ekonomik büyüme: Ekonometrik bir analiz (1960-2002). Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 60(1),59-72.

Çiftçi, C. ve Aykaç, G. (2011). İçsel büyüme modelleri ve küreselleşme sürecinde gelişmekte olan ülkelerin konumları. Sosyoekonomi Dergisi, 14(14),159-180.

Dutta, S., Lanvin, B. ve Wunsch-Vincent, S. (2020). Global ınnovatıon ındex 2020, who will finance ınnovation?. 13th edition, Cornell University, INSEAD and the World Intellectual Property Organization (WIPO), 1-448. 11 Mayıs 2021 tarihinde https://www.wipo.int/edocs/pubdocs/en/wipo_pub_gii_2020.pdf sayfasından erişilmiştir.

Easterly, W., R. ve Deborah, L., W. (1989). Policy determinants of growth: Survey of theory and evidence, (343), World Bank, Washington.

Economist (2011). Beware the middle-ıncome trap: China’s roaring growth cannot last ındefinitely. Special reports, June. 10 Nisan 2020 tarihinde https://www.economist.com/reports?year=2011 sayfasından erişilmiştir.Ehrlich, I. (1990). The problem of develeopment: Introduction. Journal of Political Economy, 98(2), 1-11.

Egawa, A. (2013). Will ıncome ınequality cause a mıddle-ıncome trap in Asia?. Bruegel Working Paper, 1-27.

Eğilmez, M. (2006). 2006’dan 2007’ye Türkiye ekonomisi. Radikal Gazetesi, 20 Ekim 2019 tarihinde http://www.radikal.com.tr/yazarlar/mahfi-egilmez/2006dan-2007ye-turkiye-ekonomisi-801780/ sayfasından erişilmiştir.

Eğilmez, M. (2012). Kendime yazılar. 21 Ocak 2016 tarihinde http://www.mahfiegilmez.com/2012/12/orta-gelir-tuzağı-veturkiye.html adresinden erişilmiştir.

Eğilmez, M. (2015). Yunanistan, Türkiye ve Tsipras. 21 Kasım 2020 tarihinde https://www.mahfiegilmez.com/2015/01/yunanistan-turkiye-ve-tsipras.html, adresinden erişilmiştir.

Eichengreen, B., Park, D. ve Shin, K. (2011). When fast growing economies slow down: International evidence and ımplications for China. NBER Working Paper Series, National Bureau of Economic Reseaarch, (16919), 1-50.

Eichengreen, B., Park, D. ve Shin, K. (2013). Growth slowdowns redux: New evidence on the middle-ıncome trap. National Bureau of Economic Research, 32(18673),65-84.

Ekonomik Forum, (2012). Geleceği şekillendiren süper güç: Güney Kore. 2012 Ülke Raporu.Erbay, E., R. ve Özden, M. (2013). İktisadi kalkınma kuramlarına eleştirel yaklaşım. Sosyal Bilimler Metinleri, Namık Kemal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2013(3),1-27.

Erdem, F., P. ve Yalçın, C. (2016). Türkiye ve Güney Kore ekonomilerinde yakınsama: Mikro ve makro gözlemler. Ekonomi Notları. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası, (2016/30),1-15.

Eriksson, S. (2005). Innovation policies in South Korea and Taiwan. VINNOVA -Swedish Agency for Innovation Systems, (2005/03),1-72.

Ersoy, T. (1969). Günümüzde gelişmemiş ve gelişmiş ülkelerin sosyo-ekonomik yapı farklılıkları. Amme İdaresi Dergisi, 2(3), 51-59.

Erzan, R. (2001). İhracatın anahtarı katma değer?. PLATİN Aylık Ekonomi ve Aktüel Dergisi, (2001/04),82-83.

Eşiyok, B., A. (2004). Türkiye ekonomisinde kalkınma stratejileri ve sanayileşme (dün-bugün-yarın). Ankara: Türkiye Kalkınma Bankası A.Ş..

Felipe, J., Abdon, A. ve Kumar, U. (2012). Tracking the middle-ıncome trap: What ıs ıt, who ıs ın ıt, and why?. Levy Economic Institute, (715),1-61.

Freedom House, (2021). Özgürlük endeksi veri tabanı. 20 Şubat 2021 tarihinde https://freedomhouse.org/reports sayfasından erişilmiştir.

Fırat, E. ve Aydın, A. (2015). İnsani kalkınma endeksine göre Türkiye’nin eğitim endeks göstergelerinin OECD ülkeleri ile karşılaştırılması. Selçuk Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 15(29), 62-87.

Flaaen, A., Ghani, E. ve Mishra, S. (2013). How to avoid middle-ıncome traps? evidence from malaysia. The World Bank, Poverty Reduction and Economic Management Network (Prem), (6427),1-53.

Fleming, D. ve Soborg, H. (2012). Malaysian skills development and the middle ıncome trap. 16th ILERA World Congress, Philadelphia,1-21.

Freeman, C. (1987). Technology policy and economic performance: Lessons from Japan. Research Policy, Frances Printer Publishers, London, New York, 17(5), 309-310.

Gill, I. ve Kharas, H. (2007). An east asian renaissance ıdeas for economic growth. The World Bank, Washington DC, (39986),1-386.

Göçer, İ. (2013). Ar-Ge harcamalarının yüksek teknolojili ürün ihracatı, dış ticaret dengesi ve ekonomik büyüme üzerindeki etkileri. Maliye Dergisi, 165 (2), 215-240.

Göker, A. (1998). Niçin bilim ve teknoloji politikası-tarihsel gelişim-dünya örnekleri ve Türkiye. TÜBİTAK Bilim Kurulu Toplantısı. Sosyal Demokrasi Derneği, 1-40.

Gönel, F. (2010). Kalkınma ekonomisi. Ankara: Efil.

Hahm, J., H. (2003). The government, the chaebol and financial ınstitutions before the economic crisis. In Haggard, S., Lim, W. & Kim, E. (Eds.), Economic crisis and corporate restructuring in korea: Reforming the chaebol (79-102). Cambridge: Cambridge University.

Harvie, C ve H., H., Lee (2003a). Korea’s economic miracle: Fading or reviving?. Basingstoke, UK: Palgrave Macmillan.

Harvie, C ve H. H., Lee (2003b.). Export-led ındustrialization and growth-Korea's economic miracle 1962-89. Australian Economic History Journal, 43 (3), 256-86.

Işık, N. ve Kılınç, E. C. (2011). Bölgesel kalkınma’da Ar‐Ge ve inovasyonun önemi: Karşılaştırmalı bir analiz. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, İİBF Dergisi, Ekim, 6(2), 9‐54.

International Monetary Fund (IMF), (2021). Dünya Ekonomik Görünümü Veri Seti Raporu. 01 Kasım 2021 tarihinde www.imf.org, sayfasından erişilmiştir.

Islam, N. (2003). What have we learnt from the convergence debate?. Journal of Economıc Surveys, USA,17(3), 309-60.

Islam, N. (2013). Beyond the middle income trap: What kind of high income country can China become?. Working Paper Series, 2013/20,1-27.

İnal, İ. (2017). Yunanistan Ülke Raporu. Çerkezköy Ticaret ve Sanayi Odası,1-23.

İstanbul Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler Odası, (2011). 2011 Yılı Faaliyet Raporu. (61),1-378.

İzmen, Ü. (2014). Bölgesel kalkınmada yerel dinamikler: Tunceli modeli ve 2023 senaryoları. Türk Girişim ve İş Dünyası Konfederasyonu, 1-193.

John, J., D. (2006). The political economy of taxation and tax reform in developing countries. UNU-WIDER, (2006/74),1-28.

Jones, C., I. (2001). İktisadi büyümeye giriş. (1. Baskı). İstanbul: Literatür.

Kharas, H. ve Kohli, H. (2011). What ıs the middle ıncome trap, why do countries fall into ıt, and how can ıt be avoided?. Global Journal of Emerging Market Economies, 3(3), 281-289.

Kanchoochat, V. (2014). The middle-income trap debate: Taking stock, looking ahead. Kokusai Mondai (International Affairs), (633),1-19.

Kaplan, M. (2004). Gelişmekte olan ülkelerin özellikleri. S. Taban & M. Kar (Ed.), Kalkınma ekonomisi – seçme konular- içinde (7-25). Bursa: Ekin.

Karagöl, E., T. ve Karahan H. (2014). Yeni ekonomi, Ar-Ge ve inovasyon. Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı (SETA), (82), 1-36.

Karagöl, E., T. (2015). Türkiye yüksek gelir grubuna girebilir mi?. 01 Kasım 2015 tarihinde http://setav.org/tr/turkiye-yuksek-gelir-grubuna-girebilir-mi/yorum/31259, sayfasından erişilmiştir.

Karahan, H., Öztürk, İ., Arzova, B., Kar, M., Sağbaş, İ. ve Kaplan, M. (2012). Ekonomi raporu 2012 kalkınma yolunda yeni eşik: Orta gelir tuzağı. MÜSİAD Araştırma Raporları, (79), 1-136.

Kaya, M. (2016). Türkiye’de cari açık sorunu ve nedenleri. Dicle Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(10),51-75.

Kazgan, G. (1999). Tanzimat’tan XXI. yüzyıla Türkiye ekonomisi. İstanbul: Altın Kitaplar.

Kazgan, G. (2010). İktisadi düşünce. İstanbul: Remzi.

Keyder, Ç. (1993). Ulusal kalkınmacılığın iflası. Ankara: Metis.

Kızıldere, C. ve Büberkökü, Ö. (2017). Yunanistan borç krizi üzerine bir değerlendirme. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, (40), 123-133.

Kibritçioğlu, A. (1998). İktisadi büyümenin belirleyicileri ve yeni büyüme modellerinde beşeri sermayenin yeri. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 53(1-4), 207-230.

Koçak, E. ve Bulut, Ü. (2014). Orta gelir tuzağı: Teorik çerçeve, ampirik yaklaşımlar ve Türkiye üzerine ekonometrik bir uygulama. Maliye Dergisi, (167), 1-22.

Koopmans, T., C. ve Beals, R. (1969). Minimizing stationary utility in a constant technology. SIAM Journal of Applied Mathematics, 17(5), 1001-1015.

Konya ve Ticaret Odası, (2009). Yunanistan Cumhuriyeti Ülke Raporu. 15 Ocak 2019 tarihinde http://file.setav.org/Files/Pdf/etud-arastirma-servisi-yunanistan-ulkeraporu.pdf sayfasından erişilmiştir.

Kumcu, E. (2006). Yıl biterken Türkiye ekonomisi. Hürriyet gazetesi, 15 Ekim 2019 tarihinde http://www.hurriyet.com.tr/yil-biterken-turkiye-ekonomisi-5702608, sayfasından erişilmiştir.

Kurt, S. ve Berber, M. (2008). Türkiye’ de dışa açıklık ve ekonomik büyüme. Karadeniz Teknik Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 22(2), 57-80.

Kurtoğlu, Y. (2014). Orta gelir tuzağından çıkış. Ekonomik Yaklaşım Dergisi, 25(90), 71-90.

Küçükkalay, A., M. (2008). İktisadi düşünce tarihi. (4. Baskı). İstanbul: Beta.

Küçükoğlu, M., Taş, H., Y. ve Ercan, H. (2018). Türkiye’de kalkınmaya yönelik ekonomik politikalara eleştirel bir bakış. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 9(16), 1-36.

Krueger, A., B. ve Lindahl, M. (2000). Education for growth: Why and for whom?. National Bureau of Economic Reseaarch, NBER Working Paper Series, 39(4), 1101-1136.

Lall, S. (2000). Technological change and ındustrialization ın the Asian newly ındustrializing economies: Achievements and challenges. In L. Kim & R. Nelson (Eds.), Technology, learning and ınnovation-experiences of newly ındustrializing economies (13-68). Cambridge: Cambridge University.

Lee, K., & Matthews, J. (2011). Firms from South Korea and Taiwan: Upgrading in the same ındustry and entries into new ındustries for sustained catch-up. In J. Cantwell & E. Amann (Eds.), Innovative firms in emerging market economies (223-248). New York: Oxford University.

Lee, J. ve Strazicich, M. C. (2003). Minimum lagrange multiplier unit root test with two structural breaks. The Review of Economics and Statistics, 85(4),1082-1089.

Lewis, W., A. (1954). Economic development with unlimited supplies of labour.

Lin, J., Y. (2001). Development strategy, viability and economic convergence. Peking University and Hong Kong University of Science Technology, 51(2), 276-308.

Lin, J. Y. ve Treichel, V. (2012). Learning from China’s rise to escape the middle ıncome trap a new sctructural economics approach to Latin America. policy research working paper, The World Bank Group, Washington, DC, (6165), 1-63.

Lucas, R., E. (1988). On the mechanics of economic development. Journal of Monetary Economics, (22), 3-42.

MacFarlane, A. (2005). The malthusian trap. Draft of Article to be Published in the Encyclopedia of the Social Sciences, 2nd. Edition.

Mankiw, R., G. (1995). The growth of nations. Brookings Papers on Economic Activity, 26(1995/1), 275-326.

Meçik, O. (2014). Ar-Ge harcamalarının ekonomik gelişmişlik üzerindeki etkileri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(2), 669-674.

Meçik, O. ve Afşar, M. (2014). Türkiye ekonomisinde yapısal dönüşümler ve işgücü piyasasındaki gelişmeler. Optimum Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 1(2), 1-23.

Müstakil Sanayiciler ve İş adamları Derneği (MÜSİAD), (2010). 2010 Türkiye ekonomisi raporu. Araştırma Raporları, İstanbul, (66), 1-202.

Nafziger, E., W. (2006). Economic development. (4. Baskı). New York: Cambridge University.

Narayan, D., Patel, R., Schafft, K., Rademacher, A. ve Koch-Schulte, S. (2000). Voices of the poor; Can anyone hear us?. New York: Oxford University.

Narayan, D., Chambers, R., Shah, M., K. ve Petesch, P. (2001). Voices of the poor; Crying out for change. New York: Oxford University.

Nelson, R., R. (1956). A Theory of the low-level equilibrium trap in underdeveloped economies. The American Economic Review, 46(5), 894-908.

Nieswiadomy, M. L. ve Strazicich, M. C. (2004). Are political freedoms converging?. Economic Inquiry, 42(2), 323-340.

Nişancı, M., Gerni, M., Türkmen, A. ve Emsen, Ö. S. (2015). Türkiye ekonomisinin orta gelir tuzağına düşüp düşmediğine dair tartışma: Kur değerlenmesi çerçevesinde bir bakış. Internatıonal Conference On Eurasıan Economıes, Rusya, 1-12.

North, C., D. (2002). Kurumlar, kurumsal değişim ve ekonomik performans. (1. Baskı). İstanbul: Sabancı Üniversitesi.

Nurkse, R. (1966). Az gelişmiş ekonomilerde büyüme”, iktisadi büyüme ve gelişme: Seçme yazılar. No: 1193, İstanbul: İstanbul Üniversitesi.

OECD, (1996). Reviews of national science and technology policy : Turkey. (1468). Paris.

OECD, (2005). Oslo manual: Guidelines for collecting and ınterpreting technological ınnovation data. Third Edition, Paris.

OECD, (2011). The well-being of nations the role of human and social capital. Paris.

Ohno, K. (2009). The middle ıncome trap: Implications for ındustrialization strategies in east Asia and Africa. GRIPS Development Forum, Japan, 1-115.

Ohno, K. (2012). Avoiding the middle ıncome trap: Renovating ındustrial policy formulation in Vietnam. Asian Economic Bulletin, 26(1), 25-43.

Öniş, Z. (1992). The, east asian model of development and the Turkish case: A comparative analysis. METU Studies in Development, 19(4), 495-528.

Öniş, Z. ve Şenses, F. (2005). Rethinking the emerging post-washington concensus. Development and Change, 36(2), 263-290.

Öz, E. ve Göde, B. (2015). Orta gelir tuzağı ve Türkiye’nin konumu. Maliye Araştırmaları Dergisi, 1(2), 77-93.

Özbey, F., R. (2000). Türk sanayileşme sürecinde bütünleştirilmiş strateji. Afyon Kocatepe Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(1), 75-92.

Özçağ, M. ve Bölükbaş, M. (2018). Orta gelir tuzağı ve beşerî sermaye: Karşılaştırmalı bir panel veri analizi. International Conference On Applied Economics And Finance& Extended With Social Sciences, November 28-29-30, Kuşadası, 1-383.

Özel, H. A. (2012). Ekonomik büyümenin teorik temelleri. Çankırı Karatekin Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 2(1), 63-72.

Öztürk, S. ve Özyakışır, D. (2005). Türkiye ekonomisinde 1980 sonrası yaşanan yapısal dönüşümlerin GSMH, dış ticaret ve dış borçlar bağlamında teorik bir değerlendirmesi. Mevzuat Dergisi, (94), 1-20.

Öztürk, I. ve Acaravci, A. (2011). Electricity consumption and real GDP causality nexus: Evidence from ARDL bounds testing approach for 11 mena countries. Applied energy, 88(8), 2885-2892.

Pamuk, Ş. (2014). Türkiye’nin 200 yıllık iktisadi tarihi. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür.

Parasız, İ. (2003). Makro ekonomi. Bursa: Ezgi.

Paas, T., Kuusk, A., Schlitte, F. ve Vörk, A. (2007). Econometric analysis of income convergence in selected EU countries and their nuts 3 level regions. University Of Tartu, Tartu University Press, (484), 1-56.

Paus, E. (2012). Confronting the middle ıncome trap: Insights from small latecomers, studies in comparative ınternational development. Springer Science, 47(2), 115-138.

Paus, E. (2017). Escaping the middle-ıncome trap: Innovate or perish. Asian Development Bank Institute, ADBI Working Paper Series, Japan, (685), 1-35.

Pesaran, M. H., Shin, Y. ve Smith R. J. (2001). Bound testing approaches to the analysis of long run relationships. Journal Of Applied Econometrics, Special Issue, (16), 289-326.

Rassekh, F. (1998). The convergence hypothesis: History, theory, and evidence. Open Economies Review, 9(1), 85-105.

Romer, P., M. (1986). Increasing returns and long-run growth. The Journal of Political Economy, 94(5), 1002-1037.

Romer, P., M. (1990). Endogenous technological change. The Journal Of Political Economy, 98(5), 71-74.

Sak, G. (2013). Beware the middle ıncome trap. TEPAV. 11 Mart 2020 tarihinde https://www.tepav.org.tr/en/kose-yazisi/s/1917 sayfasından erişilmiştir.

Savacı, S. ve Karşıyakalı, B. (2016). Ülkeler arası gelir yakınsaması analizi: AB ülkeleri ve Türkiye. Akdeniz Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(33), 237-257.

Sezal, L. (2020). Az gelişmiş ülkeler ve yoksulluk. Kalkınma Yazıları, Teori ve Uygulama. Ankara: İksad.

Schleicher, A. (2018). PISA 2018: Insights and Interpretations. OECD, 1-64. 20 Ağustos 2022 tarihindehttps://www.oecd.org/pisa/PISA%202018%20Insights%20and%20Interpretations%20FINAL%20PDF.pdf sayfasından erişilmiştir.

Shin, J. (1996). The economics of the latecomers: Catching-up, technology transfer, and ınstitutions ın Germany, Japan, and South Korea Routledge (Routledge studies in the growth economies of Asia). 1st Edition, USA: Routledge.

Skousen, M. (2011). İktisadi düşünce tarihi: Modern iktisadın inşası. (Mustafa Acar, Ekrem Erdem, Metin Toprak, Çev.). İstanbul: Adres.

Smith, H. (2000). The state, banking and corporate relationships in Korea and Taiwan. In P. Drysdale (Eds.), Reform and recovery in East Asia: The role of the state and economic enterprise (59-98). New York: Routledge.

Solow, R., M. (1957). A contribution to the theory of economic growth. Quarterly Journal of Economics, 70(1), 65-94.

Spence, M. (2011). The next convergence: the future of economic growth in a multispeed world. New York: Farrar Straus Giroux.

Spiegel, H., W. (1964). The development of economic thought: Great economists in perspective. New York: John Wiley and Sons.

Stiglitz, J. (2009). Küreselleşen dünyada kalkınma politikaları. İç: Şenses F. (der), Neoliberal Küreselleşme ve Kalkınma, İstanbul: İletişim.

Stiglitz, J., E., Ocampa, J., A., Spiegel, S., FFrench-Davis, R. ve Nayyar, D. (2006). Stability with growth: Macroeconomics, liberalization, and development. 1st Edition, New York: Oxford University.

Strazicich, M., C., Lee, J. ve Day, E. (2004). Are incomes converging among OECD countries? Time series evidence with two structural breaks. Journal of Macroeconomics, 26(1), 131-145.

Stroombergen, A., Rose, D. ve Nana, G. (2002). Statistics New Zealand, review of statistical measurement of human capital. Business And Economic Research Ltd., 1-56.

Stokey, N., L. (1990). Human capital, product quality, and growth. National Bureau Of Economic Reseaarch, NBER working paper series, (3413), 1-46.

Şenses, F. (1989). Türkiye’de sanayileşme. Ankara: Verso.

Taban, S. (2011). İktisadi büyüme-kavram ve modeller. Ankara: Nobel.

Taban, S., Günsoy, B., Günsoy, G., Erdinç, Z. ve Aktaş, M., T. (2013). İktisadi büyüme. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.

Tansel, A. ve Güngör, N., D. (2004). Türkiye’den yurt dışına beyin göçü: Ampirik bir uygulama. II. Bilgi Ekonomi ve Yönetim Kongresi, İzmit, 1-12.

Taylan, T. (2011). Yunanistan Ülke Raporu. T.C. Başbakanlık Dış Ticaret Müsteşarlığı İhracatı Geliştirme Etüd Merkezi, Ankara, 1-39.

The World Trade Organization, (WTO) (2020). Mal Ticareti Verileri. 03 Ekim 2020 tarihinde https://www.wto.org/english/res_e/res_e.htm sayfasından erişilmiştir.

Tho, T., V. (2013). The middle-ıncome trap: Issues for the members of the association of the Southeast Asian Nations. ADB Institute, (421), 1-33.

Türkiye Ekonomi Politikaları Araştırma Vakfı, (TEPAV), (2007). Türkiye'nin rekabet gücü için sanayi politikası çerçevesi. 15 Aralık 2017 tarihinde http://www.tepav.org.tr/upload/files/1271230091r8142.Turkiye_nin_Rekabet_Gucu_icin_ Sanayi_Politikasi_Cercevesi.pdf sayfasından erişilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Ekonomi Bakanlığı, (2017). Güney Kore ülke profili. 20 Kasım 2017 tarihinde http://www.ekonomi.gov.tr, sayfasından erişilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Ticaret Bakanlığı, (2021). Güney Kore ülke profili. 14 Kasım 2021 tarihinde https://ticaret.gov.tr/data sayfasından erişilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Ticaret Bakanlığı, (2021). Yunanistan ülke profili. 14 Kasım 2021 tarihindehttps://ticaret.gov.tr/data/5f118f2313b87614f041ad63/Yunanistan_profil2.pdf sayfasından erişilmiştir.

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), (2018). Araştırma Geliştirme Faaliyetleri Araştırması. Sayı: 30572. 3 Ekim 2020 tarihinde http://www.tuik.gov.tr sayfasından erişilmiştir.

Türkiye Sanayicileri ve İş Adamları Derneği (TÜSİAD), (2020). 2020 yılına girerken Türkiye ve dünya ekonomisi. 14 Kasım 2021 tarihinde https://tusiad.org/tr/yayinlar/raporlar/item/10526-2020-yilina-girerken-turkiye-ve-dunya-ekonomisi, sayfasından erişilmiştir.

Uludağ İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterliği Ar-Ge Şubesi. (2019). Yunanistan Ülke Raporu. Bursa, 1-23.

United Nations Development Programme (UNDP), (2016). Human Development Report 2016. USA, 1-286.

United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO), (2021). Eğitim, bilim veri tabanı. 11 Mayıs 2021 tarihinde www.unesco.org, sayfasından erişilmiştir.

Ülgener, S. (1986). Milli gelir, istihdam ve iktisadi büyüme. (6. Baskı). İstanbul: Filiz.

Ünal, Ç. (2008). İnsani gelişmişlik endeksine göre Türkiye’nin bölgesel farklılıkları. Coğrafi Bilimler Dergisi, 6 (2), 89-113.

Ünsal E., M. (2007). İktisadi büyüme. (1. Baskı). Ankara: İmaj.

Ünsal E., M. (2009). Makro iktisat. (8. Baskı). Ankara: İmaj.

Vogelsang, T., J. ve Tomljanovich, M. (2002). Are US regions converging? Using new econometric methods to examine old ıssues. Empirical Economics, 27(1):49-62.

Woo, W., T. (2012). China meets the middle-ıncome trap: The large potholes in the road to catching-up. Journal of Chinese Economic and Business Studies, 10(4), 313-336.

World Bank, (2000). World Development Report 2000/2001, Attacking Poverty. Oxford University Press, New York, 1-356.

World Bank, (2012). China 2030, Building a Modern, Harmonious, and Creative High- Income Society. World Bank Development Research Center of the State Council, the People’s Republic of China, Washington DC, 1-468.

World Bank, (2017). World Development Indicators 2017. Washington, DC. © World Bank. 1 Aralık 2021 tarihinde https://openknowledge.worldbank.org/handle/10986/26447 License: CC BY 3.0 IGO sayfasından erişilmiştir.

World Intellectual Property Organization (WIPO), (2021). Patent Veri Tabanı. 11 Mayıs 2021 tarihinde http://www.wipo.int/ipstats/en/statistics/country_profile sayfasından erişilmiştir.

Wu, Y. (2013). Productivity, Economic growth and middle ıncome traps: Implications for China, 1-28.

Yalçınkaya, Ö. ve Aydın, H., İ. (2017). Orta gelir tuzağının belirlenmesi: Teorik çerçeve ve Türkiye’nin konumu üzerine ekonometrik bir uygulama (1950-2016). Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 12(1), 23-35.

Yaşar, E. ve Gezer, M. A. (2014). Türkiye’nin Orta gelir tuzağına yakalanma riski ve bu riskten kurtulma önerileri. Maliye Dergisi, (167), 1-23.

Yeldan, E. (2012). Türkiye orta gelir tuzağına yaklaşırken. İktisat ve toplum, (21-22), 1-5.

Yeldan, E., Taşçı, K., Voyvoda, E. ve Özsan, M., E. (2012). Orta gelir tuzağından çıkış: Hangi Türkiye? (Turkey on her way out of middle-ıncome growth trap: Which Turkey?), cilt 1:makro/bölgesel/sektörel analiz. Türk Girişim ve İş Dünyası Konfederasyonu (Türkonfed), İstanbul, 1-183.

Yentürk, N. (2001). Türkiye ekonomisinin son 20 yılı: Yangın söndü, arsayı kurtardık. 15 Ekim 2017 tarihinde http://www.bağimsizsosyalbilimciler.org sayfasından erişilmiştir.

Yıldırım, K., Karaman, D. ve Taşdemir, M. (2013). Makro ekonomi. (11. Baskı). Ankara: Seçkin.

Yıldız, A. (2015). Orta gelir tuzağı ve orta gelir tuzağından çıkış stratejileri. Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, 25(2), 155-170.

Yıldız, F. (2018). Gelişmekte olan ülkelerde dış borçlanma ve dış yardımların yoksulluk üzerindeki etkisi: Yatay kesit analizi ile bir inceleme. Uluslararası Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 4(1), 9-19.

Yılmaz, G. (2014). Turkish middle ıncome trap and less skilled human capital. Central Bank of the Republic of Turkey, (14/30), 1-33.

Yülek, M., A. (1997). İçsel büyüme teorileri, gelişmekte olan ülkeler ve kamu politikaları üzerine. Hazine Dergisi, (6), 1-14.

Yülek, M. (1998). Asya kaplanları; sanayi politikaları ve kalkınma. İstanbul: Alfa.

Zeren, F. ve Yilanci, V. (2011). Türkiye’de bölgeler arası gelir yakınsaması: Rassal katsayılı panel veri analizi uygulaması. Business and Economics Research Journal, 2(1), 143-151.